คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 862

ผู้ช่วยหลี่มองฟู่อวิ๋นเซิน แล้วชี้ไปที่รอยที่คอของเขา “ประธานครับ ตรงคอของคุณมีรอยจูบ จะให้ปิดไว้ไหมครับ?”

ฟู่อวิ๋นเซินมองผ่านกระจกไปเห็น เย่ฮวนเอ่อร์ฝากรอยจูบเอาไว้เมื่อคืน

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างอารมณ์ดี “ไม่ต้องปิด ไปกันเถอะ”

ฟู่อวิ๋นเซินพาผู้ช่วยหลี่ออกไป พนักงานด้านนอกเห็นเขาก็กล่าวทักอย่างเคารพ “สวัสดีครับ ประธาน”

ฟู่อวิ๋นเซินก้าวเดินอย่างมั่นคงมุ่งหน้าไปยังห้องประชุม

พนักงานเริ่มซุบซิบกันทันที “พวกเธอเห็นรอยจูบบนคอประธานหรือเปล่าเนี่ย? โอ้พระเจ้า มีคนฝากรอยจูบไว้ให้ประธานด้วย!”

“วันนี้ประชุมตอนเก้าโมงยังเลื่อนเลยนะ ผู้บริหารทั้งบริษัทก็นั่งรออยู่ ได้ยินว่ามีสาวงามอยู่ในห้องของประธานด้วย เพิ่งจะตื่นกันทั้งคู่”

“โอ้พระเจ้า ฉันนึกภาพเป็นฉากๆ เลยล่ะ!”

“ฉันว่าน่าจะเป็นฉากเข้าด้ายเข้าเข็มแน่ๆ”

ทุกคนกำลังเม้าท์กันสนุกสนาน

เย่ฮวนเอ่อร์ตื่นขึ้นมาแล้ว เธอเดินเข้าไปในสำนักงาน ผู้ช่วยหลี่ได้สั่งให้คนเอาอาหารเช้ามาไว้เรียบร้อย “คุณเย่ สวัสดีครับ อาหารเช้าทั้งหมดนี้ประธานให้เตรียมไว้ให้คุณ คุณเย่สามารถทานได้เลยครับ”

เย่ฮวนเอ่อร์นั่งลง “ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ”

ผู้ช่วยหลี่เดินออกไป ขณะนั้นเอง เย่ฮวนเอ่อร์ก็เห็นว่าพนักงานข้างนอกต่างก็ยื่นคอมาสอดส่องพยายามดูว่าเธอเป็นใคร

ทุกคนอยากรู้ว่า ว่าที่ภรรยาของประธานคือใครกันแน่

เย่ฮวนเอ่อร์หน้าแดง เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องพาเธอมาที่บริษัทด้วย

ตอนนี้ทั้งบริษัทรู้กันหมดแล้ว มันช่างเอิกเกริกเหลือเกิน

เย่ฮวนเอ่อร์นั่งลงเริ่มทานอาหารเช้า ทันใดนั้นเสียงเรียกเข้ามือถือก็ดังขึ้น เป็นสายโทรเข้า

อีกแล้ว...เป็นจ้าวอี้อีกแล้ว

เย่ฮวนเอ่อร์กดรับสาย “ฮัลโหล จ้าวอี้ นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันรับโทรศัพท์เธอแล้วนะ ฉันจะบล็อกเบอร์เธอ เธอรบกวนชีวิตฉันเกินไปแล้ว”

จ้าวอี้เสียงเย็นชา “เย่ฮวนเอ่อร์ เมื่อคืนเธออยู่กับฟู่อวิ๋นเซินใช่ไหม พวกเธอนอนด้วยกันแล้ว เธอมันไร้ยางอาย!”

จ้าวอี้อยากเจอเธอ เพื่อบอกความจริงต่อหน้า

เย่ฮวนเอ่อร์เงียบไปชั่วครู่ แล้วพูด “ส่งที่อยู่มา ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”

“ตกลง”

………

ฟู่อวิ๋นเซินประชุมอยู่หนึ่งชั่วโมง หลังจากจบการประชุม เขาก็กลับมายังห้องทำงานของตัวเอง เปิดประตูเข้าไป “ฮวนเอ่อร์……”

เขาชะงักไป เพราะในห้องว่างเปล่า เย่ฮวนเอ่อร์หายไปแล้ว

เธอไปไหน?

ฟู่อวิ๋นเซินถามผู้ช่วยหลี่ “เย่ฮวนเอ่อร์ไปไหนแล้ว?”

“ประธานครับ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ ผมเห็นคุณเย่รับโทรศัพท์สายหนึ่ง แล้วก็ออกไปเลยครับ”