คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 858

เย่ฮวนเอ่อร์อยากจะแทรกตัวลงไปในดินให้รู้แล้วรู้รอด ทำไมแผนกอุปกรณ์คุมกำเนิดถึงมีพนักงานขายด้วยเนี่ย

แถมเธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะซื้อแบบไหนดี

เย่ฮวนเอ่อร์ “เอ่อ...เอาแบบธรรมดาก็พอค่ะ”

พนักงานหยิบกล่องหนึ่งขึ้นมา “งั้นเอารุ่นพื้นฐานนะคะ”

เย่ฮวนเอ่อร์ยื่นมือไปรับ “ได้ค่ะ”

แต่พนักงานยังไม่ยื่นให้ กลับถามต่อว่า “คุณผู้หญิง สามีคุณใช้ไซซ์อะไรเหรอคะ? เรามีไซส์ S, M, L แล้วก็ XL ค่ะ”

เย่ฮวนเอ่อร์ “……”

เธอถึงกับพูดไม่ออก ทำไมต้องถามอะไรน่าอายแบบนี้ด้วย

เย่ฮวนเอ่อร์ “ฉัน...ไม่รู้ค่ะ…”

“สามีคุณอยู่ไหนเหรอคะ?”

เย่ฮวนเอ่อร์หันไปมองทางฟู่อวิ๋นเซิน “อยู่ตรงนั้นค่ะ”

พนักงานมองตามสายตาเย่ฮวนเอ่อร์ไป แล้วดวงตาก็เปล่งประกาย “หล่อจังเลยค่ะ!”

ตอนนั้นฟู่อวิ๋นเซินยืนอยู่ใต้แสงไฟสว่างไสว สวมสูทสีดำทั้งชุด ท่าทางหล่อเหลาและภูมิฐาน เขากำลังถือหนังสืออ่านอยู่ รูปร่างเหมือนนายแบบอินเตอร์ ขายาวเรียวทั้งสองข้างสะดุดตาอย่างที่สุด

เย่ฮวนเอ่อร์มองฟู่อวิ๋นเซินอยู่สองสามวินาที เขาก็เป็นแบบนี้ ทั้งหล่อทั้งหุ่นดี ไม่งั้นตอนสมัยเป็นคนจนอย่างเฉินจิ้นจะมีบรรดาคุณหนูตระกูลร่ำรวยมากมายตามจีบได้ยังไง

เขาใส่เชิ้ตกับสูทดูดีเหลือเกิน มีเสน่ห์จนห้ามใจไม่อยู่

พนักงานยิ้ม “คุณผู้หญิง ขนาดสามีคุณน่าจะต้องใช้ไซซ์ใหญ่สุดนะคะ”

เย่ฮวนเอ่อร์ “……”

แบบนี้ก็ดูออกเหรอ? เธอชักจะทึ่งแล้วสิ

พนักงานหยิบกล่องเล็กๆ กล่องหนึ่งส่งให้เย่ฮวนเอ่อร์ “หนึ่งกล่องพอไหมคะ?”

เย่ฮวนเอ่อร์เม้มริมฝีปากแดงแน่น “เอาเยอะหน่อยแล้วกันค่ะ”

“งั้นเอาสามกล่องนะคะ”

เย่ฮวนเอ่อร์ถลึงตาใส่เขาอย่างแรง สายตานั้นแปลได้ว่า เงียบไปเลยนะ!

พนักงานว่า “สวัสดีค่ะ ทั้งหมด 600 ค่ะ”

ฟู่อวิ๋นเซินพยักหน้า “ครับ”

เขาชำระเงินเสร็จ แล้วถือถุงไว้ในมือหนึ่ง อีกมือก็คว้ามือเล็กของเย่ฮวนเอ่อร์ เดินออกจากซูเปอร์มาร์เก็ตไปด้วยกัน ทั้งสองมาถึงที่รถ

เย่ฮวนเอ่อร์ตั้งใจจะเปิดประตูเบาะหน้า แต่ฟู่อวิ๋นเซินกลับเปิดประตูหลัง “ไปนั่งข้างหลัง”

เขาอยากให้เธอนั่งเบาะหลัง

เย่ฮวนเอ่อร์ก้มหน้าเล็กๆ แล้วขึ้นไปนั่งเบาะหลังอย่างว่าง่าย

ฟู่อวิ๋นเซินปิดประตูให้ แล้วกลับไปนั่งที่คนขับ ก่อนจะขับรถออกไป

เย่ฮวนเอ่อร์ก็ไม่รู้ว่าเขาจะพาเธอไปที่ไหน รู้แค่ว่าถนนนั้นเงียบและเปลี่ยวมากขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุด รถหรูก็จอดลง ฟู่อวิ๋นเซินลงจากรถ แล้วเดินไปที่เบาะหลัง

เย่ฮวนเอ่อร์ได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้น “ตึกตัก ตึกตัก” รัวไม่เป็นจังหวะ เวลาผ่านไปสามปี เธอยังรู้สึกใจเต้นแรงให้กับฟู่อวิ๋นเซินเหมือนเดิม