คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 825

“อะไรนะ?”

เย่ฮวนเอ่อร์ชะงักไป ฟู่อวิ๋นเซินเล่นกอล์ฟครั้งนี้เพราะเรื่องของเธออย่างนั้นหรือ?

ตอนที่หลินซื่อกรุ๊ปกำลังจะขาดสภาพคล่องจนใกล้ล้มละลาย เขากลับมาหาเธอ

เย่ฮวนเอ่อร์รู้สึกซาบซึ้งใจอย่างมาก ดวงตาใสแจ๋วมีน้ำประกายระยิบระยับมองฟู่อวิ๋นเซิน “ขอบคุณนะ”

เธอเอ่ยขอบคุณด้วยความจริงใจ

ฟู่อวิ๋นเซินมองเธอแล้วยิ้มบาง “ไม่ต้องขอบคุณหรอก”

มื้ออาหารค่ำครั้งนี้จบลงอย่างราบรื่นและเป็นกันเอง คุณวิลเลียมขอตัวกลับก่อน ส่วนเย่ฮวนเอ่อร์กับฟู่อวิ๋นเซินเดินออกมาจากประตูภัตตาคารฝรั่งเศสด้วยกัน

เย่ฮวนเอ่อร์หันมองฟู่อวิ๋นเซิน “ครั้งนี้ต้องขอบคุณคุณจริงๆ ถ้าไม่มีคุณ คุณวิลเลียมต้องยกเลิกความร่วมมือกับหลินซื่อกรุ๊ปแน่นอน”

ฟู่อวิ๋นเซิน “นี่เป็นสิ่งที่ฉันควรทำอยู่แล้ว หลายปีมานี้ ขอบคุณที่ช่วยดูแลน้องสาวของฉัน”

พอพูดถึงเฉินหยวนหยวน เย่ฮวนเอ่อร์ก็รู้สึกภาคภูมิใจ “คุณรู้ไหม สามปีมานี้ หยวนหยวนเก่งมากจริงๆ ที่จริงฉันไม่ได้ช่วยอะไรเธอมากเลย ทุกอย่างเธอใช้ความสามารถของตัวเองล้วนๆ ตอนนี้เธอได้เข้าฐานวิจัยแล้ว กลับบ้านได้แค่ครึ่งเดือนครั้ง รอให้เธอกลับมาเมื่อไหร่ ฉันจะให้เธอกับคุณได้พบกัน”

ฟู่อวิ๋นเซินมองเย่ฮวนเอ่อร์ที่กำลังพูดด้วยความสุข ที่จริงเขารู้ดีว่า เด็กผู้หญิงจะเก่งแค่ไหน ถ้าไม่มีครอบครัวคอยสนับสนุน ก็ต้องเผชิญอุปสรรคมากมาย สามปีมานี้ ตระกูลหลินคือที่พึ่งที่แข็งแกร่งที่สุดของน้องสาวเขา ถ้าไม่มีตระกูลหลิน ก็ไม่มีเฉินหยวนหยวนในวันนี้

เย่ฮวนเอ่อร์พูดอย่างร่าเริง “ที่บ้านฉันมีรูปของหยวนหยวนตลอดสามปีที่ผ่านมาเยอะมาก ไว้ฉันจะเอารูปมาให้คุณดูนะ ให้คุณเห็นว่าเธอเติบโตมายังไง...”

ยังพูดไม่จบ ฟู่อวิ๋นเซินก็ยื่นมือมากอดเธอไว้แน่น

เย่ฮวนเอ่อร์ชะงักงัน

ฟู่อวิ๋นเซินกอดเธอแน่น “เย่ฮวนเอ่อร์ ขอบคุณนะ”

เขาพูดคำว่าขอบคุณอีกครั้ง

เย่ฮวนเอ่อร์ยิ้มบาง “ขอบคุณของคุณนี่ช่างไม่มีน้ำหนักเลยนะ”

ฟู่อวิ๋นเซินคลายกอดเธอ “แล้วคุณอยากให้ฉันขอบคุณยังไง?”

พูดจบ ฟู่อวิ๋นเซินก็ประคองใบหน้าเล็กของเธอไว้แล้วจูบลงอย่างลึกซึ้ง

เย่ฮวนเอ่อร์รีบผลักฟู่อวิ๋นเซินออก แล้วเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นคนคุ้นหน้า เป็นเสี่ยวอู่ เพื่อนสนิทของฟู่อวิ๋นเซินในอดีต

สามปีที่ผ่านมา เสี่ยวอู่ก็แยกตัวออกไปเปิดบริษัทเล็กๆ ของตัวเอง และประสบความสำเร็จไม่น้อย

ข้างๆ เสี่ยวอู่มีหญิงสาวคนหนึ่งหน้าตาสวยหวาน ดูเป็นกุลสตรี เธอชื่อหลินเจี๋ย

เสี่ยวอู่กับหลินเจี๋ยเดินมาหาฟู่อวิ๋นเซิน หลินเจี๋ยเงยหน้าขึ้นมองเขา “อวิ๋นเซิน เสร็จธุระแล้วเหรอ? ดื่มน้อยๆ หน่อยนะ ดูแลสุขภาพด้วย”

ฟู่อวิ๋นเซินพยักหน้า “รู้แล้ว”

เสี่ยวอู่หันไปมองเย่ฮวนเอ่อร์ “นี่ไม่ใช่คุณหนูใหญ่เย่หรือ?”

เย่ฮวนเอ่อร์ยิ้มบาง “สวัสดีค่ะ ไม่ได้เจอกันนานเลย”

เสี่ยวอู่หัวเราะ “คุณหนูใหญ่เย่เป็นคุณหนูใหญ่จริงๆ พวกเราไม่มีโอกาสได้พบคุณเลยด้วยซ้ำ”

เย่ฮวนเอ่อร์ชะงักไป เธอรับรู้ได้ถึงความไม่เป็นมิตรจากเสี่ยวอู่ทันที