คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 808

“เมื่อไม่กี่วันก่อน หลินซื่อกรุ๊ปของเรามีโครงการร่วมกับบริษัทใหญ่จากต่างประเทศ โครงการก็เริ่มดำเนินการไปแล้ว แต่จู่ๆ ก็มีคนงานตกจากที่สูง ต้องเข้าโรงพยาบาล ขาหักจนเดินไม่ได้ ฉันสั่งให้ทางบริษัทไปเยี่ยมและจ่ายค่าชดเชยทันที แต่ครอบครัวของคนงานคนนั้นกลับปฏิเสธ ไม่ยอมรับแม้แต่การพบหน้า แล้วเขาก็เอาเรื่องนี้ไปเผยแพร่ จนกระทบต่อชื่อเสียงของบริษัทอย่างหนัก ไม่กี่วันที่ผ่านมา หุ้นของบริษัทตกฮวบ แล้วบริษัทคู่ค้าระหว่างประเทศก็เริ่มมีท่าทีจะถอนตัวจากโครงการ ถ้าหากพวกเขาถอนตัว เงินทุนของเราจะถูกแช่แข็งทั้งหมด พอขาดสภาพคล่องเมื่อไหร่ หลินซื่อก็มีโอกาสล้มละลายทันที”

เย่ฮวนเอ่อร์ฟังแล้วใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เธอไม่เคยคิดเลยว่าในช่วงไม่กี่วันนี้ หลินซื่อกรุ๊ปจะเข้าสู่ช่วงวิกฤตขนาดนี้

“ฉันไปหาเขาหลายครั้งแล้วนะ อยากเจรจา ไม่ว่าเขาจะเรียกร้องอะไรก็ตาม เราก็ยินดีจะชดใช้ทั้งนั้น แต่หลายวันก่อนฉันก็ยังไม่เจอตัว จนวันนี้ลูกชายหกคนของเขาออกมาแทน คนโตของพวกเขาเอาก้อนอิฐฟาดหัวฉันตรงๆ เลย!”

เย่เหมยโกรธจนหน้าแดง “ทำไมคนพวกนี้ถึงได้ไร้เหตุผลแบบนี้? ไซต์งานของเราดำเนินอย่างถูกกฎหมาย มีมาตรฐานความปลอดภัยตามกฎระเบียบ แถมคนงานทุกคนก็มีประกันและความคุ้มครองครบ แล้วพอเกิดอุบัติเหตุขึ้น แทนที่จะเจรจา กลับเลือกจะสร้างเรื่อง ทำลายชื่อเสียงบริษัท แล้วยังกล้าทำร้ายคุณอีก ฉันว่าเราคงเจอพวกต้มตุ๋นเข้าแล้วล่ะ”

ท่านหลินพยักหน้า “ใช่ ครอบครัวพวกนั้นแต่ละคนมีรอยสัก เห็นได้ชัดว่าเป็นพวกนักเลง”

ใจของเย่ฮวนเอ่อร์จมดิ่ง เธอรู้สึกว่านี่คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มันต้องมีคนอยู่เบื้องหลัง คอยวางแผนจะทำร้ายพ่อเธอและบริษัทหลินซื่อ

ในช่วงสำคัญที่หลินซื่อกรุ๊ปกำลังร่วมมือกับบริษัทข้ามชาติ กลับเกิดเรื่องแบบนี้ แล้วก็เจอกับพวกนักเลงพวกนั้น ทั้งหมดนี้ไม่น่าใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือแผนการที่มีคนจงใจวางไว้

“พ่อ หนูว่าต้องมีคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้” เย่ฮวนเอ่อร์พูดสิ่งที่อยู่ในใจ

ท่านหลินพยักหน้า “ฮวนเอ่อร์ ความคิดของลูกกับพ่อไปในทางเดียวกันเลย มีคนจงใจมาเล่นงานตระกูลหลินเรา!”

เย่เหมยนิ่งไปครู่หนึ่ง “ใครกัน? ตระกูลหลินในเมืองตี้ตูไม่ใช่ใครจะมาแตะต้องได้ง่ายๆ คนที่กล้าลงมือแบบนี้แถมยังวางแผนได้แนบเนียน ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน”

ที่เย่เหมยพูดนั้นไม่ผิด คนที่ทำเรื่องนี้ได้ในเมืองตี้ตูมีไม่กี่คน และเย่ฮวนเอ่อร์ก็นึกถึงคนหนึ่งขึ้นมาได้ทันที

“พ่อ แม่ หนูขอออกไปข้างนอกหน่อยนะ”