คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 803

ที่นี่คือ...?

เย่ฮวนเอ่อร์รู้สึกตัว ใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือของเธอแดงก่ำขึ้นมาทันที เธอลุกพรวดขึ้นนั่งแล้วหันไปถลึงตาใส่ผู้ชายคนนั้น “ลามก!”

ชายที่อยู่หลังพวงมาลัยยังคงใส่หน้ากาก มองไม่เห็นใบหน้า แต่ดวงตาคมเย็นที่โผล่อยู่นั้นกลับแฝงรอยยิ้มบางๆ “ด่าฉันทำไมล่ะ? ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ”

เขาดูเหมือนไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น

เย่ฮวนเอ่อร์หน้าแดงขึ้นอีก เหมือนกุ้งสุกที่ร้อนจนมีไอพวยพุ่งออกมา “ยังจะพูดอีก ว่าคุณไม่ได้ทำอะไร ตัวคุณตรงนั้นก็...”

“ก็อะไรล่ะ?” ผู้ชายคนนั้นเหลือบมองเธออย่างไม่ใส่ใจ

เย่ฮวนเอ่อร์ “...”

เธอพูดไม่ออก

ขณะนั้นเอง จ้าวอี้ก็เหยียบคันเร่งไล่ตามมาอีก เขาไม่อยากเชื่อว่าทักษะการขับรถของเขาจะแพ้คนขับแท็กซี่

เขานั่งอยู่ในรถสปอร์ตเฟอร์รารี่นะ!

จ้าวอี้เลื่อนกระจกลงแล้วตะโกนออกมา “จอดเดี๋ยวนี้! รีบจอด! รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร? กล้าขัดขวางฉัน ฉันจะทำให้แกหายไปจากเมืองตี้ตู!”

เห็นจ้าวอี้ที่ตามไม่เลิก เย่ฮวนเอ่อร์รู้สึกปวดหัว “อย่าจอดนะคะ!”

ชายหลังพวงมาลัยยกมุมปากเล็กน้อย “เมื่อกี้เธอยังด่าฉันอยู่เลย ฉันก็นึกว่าเธอไม่อยากนั่งรถฉันแล้วซะอีก”

“ฉันไม่ด่าคุณแล้ว!” เย่ฮวนเอ่อร์ยอมอ่อนข้อทันที ตอนนี้ทั้งเธอและเฉินหยวนหยวนก็อยู่บนรถของเขา ควรยอมเมื่อถึงเวลา “ขอร้องล่ะ ขับเร็วๆ หน่อย ทิ้งเขาให้หลุดไปเลย!”

แววตาของผู้ชายคนนั้นดูมีรอยยิ้มลึกขึ้นอีกเล็กน้อย

จ้าวอี้โมโหจนแทบระเบิด “เฮ้ ฉันกำลังพูดอยู่นะ ได้ยินไหม? ยังมีเวลาคุยกระซิบกันอีกเหรอ? แกไม่เห็นหัวฉันเลยใช่ไหม ฉันไม่มีตัวตนหรือไง?”

เห็นคนขับแท็กซี่ยังมีอารมณ์คุยกับเย่ฮวนเอ่อร์ จ้าวอี้ยิ่งเดือด เขารู้สึกว่าตัวเองถูกเมินเฉย

ผู้ชายคนนั้นพูดเสียงเรียบ “น่ารำคาญจริง”

เขาหักพวงมาลัย รถแท็กซี่ก็เลี้ยวเข้าไปในตรอกเล็กทันที

จ้าวอี้สบถคำหนึ่ง แล้วหักพวงมาลัยตามไป แต่ขณะนั้นเอง รถบรรทุกคันใหญ่ก็แล่นสวนทางมา เกือบจะชนเขาเข้าให้

ปี๊ด

คนขับรถบรรทุกกดแตรเสียงดัง

จ้าวอี้นั่งอยู่ในรถคนเดียว มองไปยังทิศทางที่แท็กซี่หายไป เมืองตี้ตูแห่งนี้ ยังมีคนกล้าต่อต้านเขาอีกด้วย นี่มันครั้งแรกเลยจริงๆ

เขาต้องลากไอ้คนนี้ออกมา แล้วทำให้มันหายไป

จ้าวอี้หยิบมือถือขึ้นมา กดโทรหาลูกน้องทันที

ลูกน้องรับสายด้วยความเคารพ “คุณชายจ้าวครับ”

จ้าวอี้ “รีบไปตรวจสอบให้ฉัน ว่าคนขับแท็กซี่คนนั้นเป็นใคร!”

ลูกน้อง “รับทราบครับ”

ห้านาทีต่อมา โทรศัพท์ของจ้าวอี้ก็ดังขึ้น เป็นลูกน้องโทรกลับมา

จ้าวอี้รีบกดรับ “ตรวจเจอหรือยัง?”

ลูกน้อง “ขออภัยครับคุณชายจ้าว ตรวจไม่พบว่าคนขับแท็กซี่คนนั้นเป็นใคร”

จ้าวอี้ชะงัก “อะไรนะ? ทำไมตรวจไม่เจอ? แค่คนขับแท็กซี่คนเดียว พวกแกยังหาไม่ได้ พวกแกทำอะไรกันอยู่ทุกวัน?”