คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 759

ฉือหว่านชะงักอยู่ตรงหน้าประตู เธอไม่คาดคิดเลยว่าจะได้เห็นลี่เจียวในห้องผู้ป่วย

ตอนนี้ลี่เจียวนั่งอยู่บนเตียง ฮั่วซือหานใส่ชุดผู้ป่วยนอนอยู่บนเตียง ยังไม่รู้สึกตัว ลี่เจียวกำลังเอื้อมมือไปลูบใบหน้าหล่อเหลาของเขาอย่างอ่อนโยน ดูสนิทสนมและเต็มไปด้วยความคลุมเครือ

เย่ฮวนเอ่อร์ตกใจพูดออกมา “ลี่เจียว เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”

ลี่เจียวหันไปมอง ก็เห็นฉือหว่านกับเย่ฮวนเอ่อร์ยืนอยู่ตรงหน้าประตู

เธอลุกขึ้นทันที เดินมาหาฉือหว่าน แล้วยิ้มเยาะ “ฉือหว่าน เธอทำไมมาอยู่นี่ล่ะ วันนี้เป็นวันที่ซือหานจะไปจดทะเบียนสมรสกับเธอใช่ไหมล่ะ แต่เขาอยู่กับฉันทั้งวันเลย เธอคงนั่งรออยู่ที่ว่าการอำเภอทั้งวันเลยสินะ ฉันยังแอบสงสารเธอเลยนะ”

เย่ฮวนเอ่อร์อยากพูด แต่ฉือหว่านยกมือห้ามไว้ เธอมองลี่เจียว “วันนี้เธออยู่กับฮั่วซือหานทั้งวันเหรอ?”

“ใช่สิ พวกเรารู้จักกันมาหลายปีแล้ว ในใจของเขาย่อมมีที่สำหรับฉันเสมอ ฉือหว่าน เธอคงไม่หึงหรอกใช่ไหม?”

ตอนนี้ฉือหว่านเข้าใจความรู้สึกของเจียงยิ่งเสวี่ยแล้ว ความรักและพันธะการแต่งงานมันแคบเกินไป มันรองรับได้แค่คนสองคนเท่านั้น ไม่สามารถมีบุคคลที่สามได้ โดยเฉพาะถ้าคนนั้นเป็นศัตรูหัวใจอย่างลี่เจียว

ฉือหว่านหัวเราะเยาะ “ไม่ต้องห่วง ฉันไม่หึงหรอก!”

พูดจบ เธอก็หันหลังเดินจากไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย

เย่ฮวนเอ่อร์มองลี่เจียวด้วยความโกรธ “ลี่เจียว ทำไมเธอถึงโผล่ไปทุกที่เลย! ถ้าไม่แทรกกลางระหว่างคนอื่น เธอคงหายใจไม่ออกสินะ? หน้าด้าน!”

ด่าเสร็จ เย่ฮวนเอ่อร์ก็เดินตามฉือหว่านไป

ลี่เจียวโมโหมาก “เย่ฮวนเอ่อร์ เธอด่าฉันเหรอ!”

แต่ฉือหว่านกับเย่ฮวนเอ่อร์เดินออกไปแล้ว เธอเลยได้แค่โมโหอยู่คนเดียว

เมื่อครู่ฉือหว่านไม่มีแม้แต่แววตาโกรธ ไม่ร้องไห้ ไม่หึงหวง ไม่เหมือนที่ลี่เจียวคาดไว้เลย เธอนึกว่าอีกฝ่ายจะโวยวาย เสียใจ หรืออย่างน้อยก็น้ำตาไหล แต่กลับเหมือนเธอชกใส่ปุยนุ่น ลี่เจียวรู้สึกหงุดหงิดจนแทบคลั่ง

ในตอนนั้นเอง ฮั่วซือหานที่นอนอยู่บนเตียงก็ขยับตัว ลืมตาขึ้น

ลี่เจียวรีบวิ่งกลับมาหา “ซือหาน คุณฟื้นแล้วเหรอ?”

ฮั่วซือหานใบหน้าซีดเซียว มองไปรอบห้องก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง “ฉันมาอยู่ที่โรงพยาบาลได้ยังไง?”