คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 757

ฉือหว่านนัดเจอกับเย่ฮวนเอ่อร์ที่ภัตตาคาร ทั้งสองคนนั่งอยู่ในห้องวีไอพีสุดหรู เย่ฮวนเอ่อร์ยื่นเมนูให้ฉือหว่าน “หวานหว่าน เธอรออยู่ที่ว่าการอำเภอมาทั้งวัน ท้องต้องหิวมากแน่ๆ รีบสั่งอาหารก่อนเลย!”

ฉือหว่านไม่เกรงใจ เปิดเมนูแล้วสั่งอาหารไปหลายอย่าง

เย่ฮวนเอ่อร์ถามเธอ “หวานหว่าน วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมพี่ชายฉันถึงไม่ไปที่ว่าการอำเภอ?”

ฉือหว่านส่ายหน้า “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันโทรหาเขา เขาไม่รับเลยแม้แต่สายเดียว!”

“เพียะ” เย่ฮวนเอ่อร์ตบโต๊ะ “เหลือเชื่อจริงๆ! พี่ชายฉันเบี้ยวนัดเธอเหรอ? เดี๋ยวฉันโทรไปถามให้รู้เรื่อง!”

เย่ฮวนเอ่อร์หยิบมือถือออกมา กดโทรหาเบอร์ของฮั่วซือหาน

เสียงเรียกสายนุ่มนวลยังคงดังต่อเนื่อง แต่ไม่มีใครรับสาย

เย่ฮวนเอ่อร์ถอนหายใจ “พี่ชายฉันทำไมไม่รับสายล่ะ? วันนี้เขาไปทำอะไรมาเนี่ย?”

ตอนนั้นพนักงานก็ยกอาหารมาเสิร์ฟ ฉือหว่านหยิบตะเกียบขึ้นมาเริ่มกินข้าวเงียบๆ

เย่ฮวนเอ่อร์พูดขึ้น “หวานหว่าน เธออย่าเพิ่งเครียดนะ เรื่องนี้ฉันจะให้พี่ชายฉันออกมาชี้แจงให้ชัดเจนแน่นอน!”

ฉือหว่านเองก็ไม่เข้าใจว่าฮั่วซือหานต้องการอะไรกันแน่ คนที่ขอแต่งงานก็คือเขา แต่คนที่ไม่ปรากฏตัวก็เป็นเขาอีกเหมือนกัน

ต่อให้เขาติดงานจริงๆ เขาก็น่าจะโทรมาบอกเธอสักคำ

เย่ฮวนเอ่อร์มองฉือหว่าน “หวานหว่าน ฉันไม่ได้จะเข้าข้างพี่ชายหรอกนะ แต่ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้ดูไม่เหมือนนิสัยของเขาเลย หรือว่า…จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเขารึเปล่า?”

มือตะเกียบของฉือหว่านชะงัก เกิดเรื่องขึ้นกับฮั่วซือหาน?

วันนี้เธอนั่งรออยู่ที่ว่าการอำเภอทั้งวัน ผิดหวังจนใจหาย อารมณ์ก็ตกต่ำมาก แต่พอคิดดูดีๆ มันก็ดูแปลกจริงๆ

ฮั่วซือหานเป็นคนยังไง ถึงเขาจะไม่อยากแต่งงาน เขาก็คงมาบอกเธอตรงๆ

ลั่วเป่าเอ่อร์รีบเอามือปิดปากหัวเราะ “ไม่ใช่หรอกค่ะคุณย่า หม่ามี๊ไม่ได้มีน้อง หนูหมายถึงสี่คนที่รวมคุณย่าด้วยต่างหาก~”

คุณหญิงฮั่วถึงกับอึ้ง เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าที่ลั่วเป่าเอ่อร์พูดถึงจะหมายถึงเธอ

ลั่วเป่าเอ่อร์กอดคุณหญิงฮั่ว “คุณย่าอยู่กับเป่าเอ่อร์ แล้วก็แด๊ดดี้กับหม่ามี๊ พวกเราสี่คนจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไป เป่าเอ่อร์โตขึ้นจะกตัญญูต่อคุณย่าด้วยนะ~”

หัวใจของคุณหญิงฮั่วละลายไปกับความน่ารักของเป่าเอ่อร์ ที่จริงแล้วชีวิตของเธอผ่านความโดดเดี่ยวมาตลอด การแต่งงานที่ล้มเหลวครั้งนั้นทำให้ชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งพังยับเยิน จุดเริ่มต้นของชีวิตที่ล้มเหลวก็มาจากการแต่งงานนั้น

ความอดทนของเธอเต็มไปด้วยความเหงา เธอเคยชินกับการอยู่คนเดียว

แต่ตอนนี้ ลั่วเป่าเอ่อร์กลับใช้มือเล็กๆ กับอ้อมกอดอันอบอุ่นมากอดเธอไว้ บอกว่าจะกตัญญูต่อเธอ ทำให้ดวงตาของคุณหญิงฮั่วเต็มไปด้วยน้ำตา ที่จริงแล้วการเยียวยาตัวเองไม่ใช่เรื่องยาก เมื่อได้เจอกับความรัก

คุณหญิงฮั่วกอดลั่วเป่าเอ่อร์ “คุณย่าก็รักเป่าเอ่อร์มากๆ เหมือนกันนะ~”