คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 749

ลูกกระเดือกของฮั่วซือหานเคลื่อนไหว รู้สึกเหมือนวิญญาณของเขากลับคืนมาอีกครั้ง ยัยตัวแสบของเขากลับมาแล้ว

เขาบีบเอวบางของฉือหว่านเบาๆ แล้วพูดอย่างเจ้าเล่ห์ “ปากเก่งนัก ระวังจะกินไม่หมดเอานะ”

ฉือหว่านมองหน้าฮั่วซือหาน ชายที่ทั้งหล่อและทรงอำนาจที่สุดในเมืองตี้ตูคนนี้ช่างเอาแต่ใจและหยิ่งผยองเหลือเกิน เธอโอบคอเขาแล้วยิ้ม “ก็ลองดูสิ เดี๋ยวก็รู้”

...

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน ฮั่วซือหานอุ้มฉือหว่านมาที่เตียง ร่างของฉือหว่านเหมือนจะกระจัดกระจาย ไม่มีแรงแม้แต่นิดเดียว

เป่าเอ่อร์นอนอยู่ด้านในสุดของเตียง ใบหน้ากลมเล็กขาวเนียนแฝงด้วยสีชมพูระเรื่อ เหมือนแอปเปิ้ลลูกน้อยที่น่ากินสุดๆ

ฉือหว่านกอดลูกแล้วหอมแก้มฟอดหนึ่ง

ไม่นานนัก ฮั่วซือหานก็อาบน้ำเสร็จแล้วขึ้นมานอน เขานอนข้างฉือหว่านแล้วกอดเธอไว้

ฉือหว่านเหล่มองเขา “ไม่ให้นอนตรงนี้นะ ลงไปนอนข้างล่างเลย!”

ฮั่วซือหานเอื้อมมือมาหยิกแก้มนุ่มของเธอ “แค่ใส่เสื้อผ้าก็ทำเป็นไม่รู้จักกันแล้ว? ตอนที่เธอนั่งบนตัวฉันเมื่อกี้ยังไม่เห็นพูดแบบนี้เลย”

ฉือหว่านปรายตามอง “ลงไป!”

“ไม่ลง คืนนี้ฉันจะนอนกอดเมียกับลูกให้หนำใจ!”

ตอนนี้เป่าเอ่อร์นอนอยู่ข้างใน ฉือหว่านนอนตรงกลาง ส่วนเขานอนข้างนอก มองสองแม่ลูกตัวน้อยๆ อยู่ในอ้อมแขน ฮั่วซือหานรู้สึกว่าโลกของเขาเต็มไปด้วยความสุข

ใครจะรู้ว่าช่วงเวลานี้เขารอมานานแค่ไหน

“ใครเป็นเมียคุณ? อย่ามั่วเรียก!” ฉือหว่านแหวกลับ

ฮั่วซือหานยิ้มกว้าง “ก็เธอน่ะสิ ฉือหว่านก็คือเมียของฮั่วซือหาน!”

“หน้าด้านจริงๆ! ปล่อยฉันนะ!”

“ไม่ปล่อย!”

ฮั่วซือหานพลิกตัวขึ้นคร่อมเธออีกครั้ง

...

เช้าวันถัดมา ฉือหว่านถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงบางอย่าง เธอลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย แล้วก็เห็นลั่วเป่าเอ่อร์นั่งอยู่บนเตียง ดวงตากลมโตเป็นประกาย กำลังปรบมืออย่างดีใจ “ว้าว~ หม่ามี๊นอนกับลุงคนหล่อด้วย!”

ตอนนี้ฉือหว่านกำลังนอนอยู่ในอ้อมแขนของฮั่วซือหาน ส่วนเขาก็เพิ่งตื่นเช่นกัน แขนยังโอบเอวเธอไว้แน่น

ถูกลูกสาวเห็นแบบนี้ ใบหน้าสวยของฉือหว่านแดงซ่านทันที เธอรีบลุกขึ้น “เป่าเอ่อร์…”

ฮั่วซือหานกอดเธอไว้แล้วหัวเราะ “เป่าเอ่อร์ หนูต้องเปลี่ยนคำเรียกแล้วนะ ต่อไปห้ามเรียกว่าลุงคนหล่ออีก เพราะแด๊ดดี้อยู่ตรงนี้แล้ว!”

ลั่วเป่าเอ่อร์เบิกตาโต “ลุงคนหล่อคือแด๊ดดี้ของหนูเหรอ? หม่ามี๊ จริงเหรอคะ?”

ฉือหว่านไม่อยากโกหกลูก เธอพยักหน้า “ใช่จ้ะ เป่าเอ่อร์ ลุงคนหล่อก็คือแด๊ดดี้ของหนู~”

“ดีจังเลย! เป่าเอ่อร์มีแด๊ดดี้แล้ว เป่าเอ่อร์ชอบให้ลุงคนหล่อเป็นแด๊ดดี้! ต่อไปนี้ แด๊ดดี้ หม่ามี๊ แล้วก็เป่าเอ่อร์ ต้องอยู่ด้วยกันตลอดไป ห้ามแยกจากกันนะคะ!”

ฮั่วซือหานโอบกอดลั่วเป่าเอ่อร์ไว้ แล้วหอมแก้มลูกสาวอย่างรักใคร่ “ถูกต้อง วันนี้แด๊ดดี้กับหม่ามี๊จะไปจดทะเบียนแต่งงานกัน จากนี้ไป พวกเราสามคนจะไม่มีวันแยกจากกันอีก!”