คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 607

เถ้าแก่สวี่ทำท่าคำนับและยิ้มประจบต่อหน้าท่านเซียว "ท่านเซียว สวัสดีครับ คนนี้แหละครับที่ผมเคยพูดถึง ลูกเขยของผม เฉินจิ้น"

เฉินจิ้นมองท่านเซียว สีหน้าเรียบเฉย "ท่านเซียว"

สายตาของท่านเซียวมองเฉินจิ้นจากมุมสูง "แกคือลูกเขยของเหล่าสวี่ใช่ไหม?"

เฉินจิ้นพยักหน้า "ใช่ครับ"

ท่านเซียวมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วจู่ๆ ก็พูดขึ้น "ทำไมฉันรู้สึกว่าแกหน้าคุ้นๆ เราเคยเจอกันมาก่อนรึเปล่า?"

เถ้าแก่สวี่หัวเราะ "ท่านเซียว ล้อเล่นอีกแล้ว ลูกเขยผมจะไปเจอกับคนใหญ่อย่างท่านได้ยังไงกัน หรือว่าเขาหน้าเหมือนใครบางคน?"

ท่านเซียวคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วมองไปที่เฉินจิ้น "เฉินจิ้น แกหน้าคล้ายกับตำรวจปราบยาเสพติดคนหนึ่ง"

พอพูดถึง "ตำรวจปราบยาเสพติด" เถ้าแก่สวี่หน้าซีดทันที "ท่านเซียว ท่านหมายถึงคนคนนั้น?"

"ใช่แล้ว ก็เขานั่นแหละ! ตอนนั้นเขาเข้ามาอยู่ใต้บังคับบัญชาฉัน ฉันถูกใจเขาตั้งแต่แรกเห็น เขามีฝีมือ แววตาฉลาดเฉียบคม แถมยังเคยช่วยชีวิตฉันไว้ ฉันชื่นชมเขา ชอบเขา ถึงกับถือว่าเขาเป็นพี่น้องของฉันเลยด้วยซ้ำ แต่เขากลับหักหลังฉัน!"

เมื่อนึกถึงเรื่องในอดีต แววตาท่านเซียวก็เต็มไปด้วยความเคียดแค้น "เขาเข้ามาใกล้ฉันก็เพราะมีจุดประสงค์ เขาอยากให้ฉันตาย! เขาเป็นสายลับ! เพราะเขา ฉันขาดทุนย่อยยับ เกือบเอาชีวิตไม่รอด แผลเป็นบนหน้าก็มาจากเขา!"

แต่ท่านเซียวก็ยิ้มเยาะขึ้นมาอีก "แต่แล้วไงล่ะ สุดท้ายเขาก็แพ้ วันนั้นฉันให้คนลักพาตัวเด็กประถมสิบคนจากโรงเรียนใกล้ๆ เขาก็รีบไปช่วยพวกเด็กพวกนั้น ฉันก็เผาเขาทั้งเป็น ฉันไม่เพียงแค่ฆ่าเขา แต่ยังทำให้เขาไม่มีวันกลับไปเป็นตำรวจปราบยาเสพติดได้อีก ฉันให้เขาต้องถูกตราหน้าว่าเป็นพ่อค้ายา ให้คนทั้งโลกด่าว่าเขา ให้เขาเห็นกับตาว่าคนที่เขาเคยช่วยไว้จะหันกลับมาด่าว่าเขายังไง เขาอยากเป็นฮีโร่ไม่ใช่เหรอ คลั่งความยุติธรรมไม่ใช่เหรอ ฉันจะให้เขากลายเป็นเรื่องตลกที่น่าสมเพช!"

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ มือสองข้างของเฉินจิ้นที่แนบอยู่ข้างลำตัวก็กำแน่นทันที คนนั้น คือพ่อของเขา

พ่อของเขาเคยเป็นตำรวจสายลับปราบยาเสพติด แต่ทุกคนกลับพูดว่าพ่อเขาคือพ่อค้ายา หลังพ่อเสีย ทุกคนด่าว่าเขาคือลูกพ่อค้ายา เขา แม่ และน้องสาว ถูกคนทั้งโลกเหยียดหยาม