คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 557

ฉือหว่านกับเซียวอี้มาถึงห้องโถงสนามบินแล้ว ซูเสี่ยวฝูและเย่ฮวนเอ่อร์ก็มาส่ง

ซูเสี่ยวฝูมองฉือหว่านด้วยความเสียดาย “หวานหว่าน เธอจะไปจริงๆ เหรอ?”

ฉือหว่านพยักหน้า “เสี่ยวฝู ฉันไปแค่ชั่วคราวนะ เพราะฉันจะกลับมาแน่นอน”

ซูเสี่ยวฝูยื่นมือไปลูบท้องของฉือหว่านเบาๆ “ตอนนี้ทุกอย่างต้องเพื่อเด็กเป็นหลัก ฉันยังรอเป็นแม่บุญธรรมอยู่นะ”

เย่ฮวนเอ่อร์โผเข้าไปกอดฉือหว่าน “หวานหว่าน เธอจะจากไปแบบนี้จริงๆ เหรอ? พี่ซือหานยังไม่รู้เลยว่าเธอจะไป แถมยังไม่รู้ด้วยว่าลูกในท้องเป็นลูกของเขา เธอจะไม่รอเขาหน่อยเหรอ?”

แม้ว่าเย่ฮวนเอ่อร์จะอยู่ข้างฉือหว่านเสมอมา แต่ฮั่วซือหานก็ยังเป็นพี่ชายแท้ๆ ของเธอ เธอรู้สึกว่าเรื่องของฮั่วซือหานกับฉือหว่านไม่น่าจะจบลงแบบนี้

ฉือหว่านยิ้มบางๆ อย่างสงบ “ฮวนเอ่อร์ ฉันกับเขาหมดวาสนากันแล้ว อย่าฝืนเลย”

“งั้นก็ได้ หวานหว่าน เธอต้องดูแลตัวเองดีๆ นะ” เย่ฮวนเอ่อร์กอดเธอแน่นอีกครั้ง

เมื่อเห็นสามสาวกอดลาจากกันอย่างอาลัย เซียวอี้ก็หัวเราะ “พอเถอะ สมัยนี้เดินทางมันง่าย แค่ไม่กี่ชั่วโมงก็เจอกันได้ ไม่ต้องทำเหมือนจะจากกันตลอดไป หวานหว่าน เราไปกันเถอะ”

ฉือหว่านแยกจากเย่ฮวนเอ่อร์และซูเสี่ยวฝู “ฮวนเอ่อร์ เสี่ยวฝู ฉันไปแล้วนะ”

“หวานหว่าน ลาก่อน” เย่ฮวนเอ่อร์และซูเสี่ยวฝูโบกมืออำลาด้วยความอาลัย

เซียวอี้ถือกระเป๋าเดินทาง พาฉือหว่านเดินจากไป

แม้เมืองนี้จะเต็มไปด้วยบาดแผลมากมาย แต่ขณะที่ต้องจากไป ฉือหว่านก็ยังอดรู้สึกอาลัยไม่ได้

เพราะในเมืองนี้มีช่วงเวลาที่สวยงามที่สุดในสี่ปีของเธอ และความทรงจำทั้งหมดของเธอกับฮั่วซือหานก็อยู่ที่นี่

ขณะนั้นเอง เสียงเรียกเข้ามือถือก็ดังขึ้น

ฉือหว่านหยิบมือถือขึ้นดู เป็นสายจากฮั่วซือหาน

ฮั่วซือหานโทรหาเธอ

ฉือหว่านมองเบอร์นั้น แต่ไม่ได้กดรับ