คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 504

504 /1170

“หวานหว่าน ทำไมร้องไห้ล่ะ ตอนนี้หนูกำลังท้อง ถ้าร้องไห้มากเกินไปจะกระทบเด็กได้” คุณนายใหญ่ฮั่วรีบดึงกระดาษทิชชู่ขึ้นมาซับน้ำตาให้ฉือหว่าน

แต่ฉือหว่านกลับหัวเราะทั้งน้ำตา เพราะเธอเข้าใจทุกอย่างแล้ว เข้าใจทั้งหมดอย่างชัดเจน ฉือเจียวสวมรอยเป็นเธอ!

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉือเจียวสวมรอยเป็นเธอ แอบอ้างว่าเป็นคนที่เคยช่วยชีวิตฮั่วซือหาน

และฮั่วซือหานก็เชื่อมาตลอด ว่าคนที่เคยช่วยเขาในถ้ำ คือฉือเจียว

ฉือหว่านเอื้อมมือไปลูบลำคอของตัวเอง แต่มันว่างเปล่า จี้หยกหายไปแล้ว

จี้หยกเส้นนั้น ฮั่วซือหานมอบให้เธอตอนที่อยู่ในถ้ำด้วยกัน

เธอไม่ได้ใส่มันติดตัว เธอจำได้ว่าเธอวางไว้ที่ห้องอพาร์ตเมนต์

“หวานหว่าน เป็นอะไรไป อย่าทำให้ย่าตกใจสิ”

ฉือหว่านกลั้นน้ำตา สูดลมหายใจลึกๆ แล้วพูดเสียงนิ่ง “ย่า ฮวนเอ่อร์ หนูไม่เป็นไร ฉือเจียวเป็นสิบแปดมงกุฎ!”

เย่ฮวนเอ่อร์หันมามองฉือหว่านทันที “หวานหว่าน หมายความว่าไง?”

ฉือหว่านกัดฟันแน่น “คนที่เคยช่วยชีวิตประธานฮั่วในถ้ำเมื่อหลายปีก่อน ไม่ใช่ฉือเจียว... แต่เป็นฉัน!”

เย่ฮวนเอ่อร์เด้งตัวลุกจากเก้าอี้ทันที “อะไรนะ?! ฉือเจียวสวมรอยเป็นเธองั้นเหรอ? ยัยคนหลอกลวง! ไม่อายบ้างหรือไง?!”

คุณนายใหญ่ฮั่วทุบต้นขาตัวเองดังปัง “ย่าก็ว่าแล้ว ผู้หญิงเห็นแก่ตัวอย่างฉือเจียวไม่มีทางช่วยใครหรอก เจออันตรายมีหวังวิ่งหนีก่อนใคร! แล้วนี่ซือหานก็โง่จริงๆ มองผิดคนมาตลอดหลายปี!”

เย่ฮวนเอ่อร์ฮึดฮัด “หวานหว่าน เรารีบไปเปิดโปงยัยฉือเจียวกันเถอะ!”

ฉือหว่านพยักหน้า “ฉันมีจี้หยกที่ประธานฮั่วเคยให้ฉันไว้นานแล้ว นั่นคือหลักฐานสำคัญ ตอนนั้นเขาให้ฉันไว้เป็นที่ระลึก ถ้าเขาเห็นจี้หยกเส้นนั้น เขาต้องจำได้แน่นอน”

เย่ฮวนเอ่อร์ “โอเค งั้นเดี๋ยวรอเธอพักอีกนิด แล้วเราค่อยกลับไปเอาก็ได้”