คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 339

ฉือหว่านใช้ผ้าเช็ดมือให้สะอาด แล้วหันไปมองกู้เป่ยเฉิน “คุณชายกู้ อยากพูดอะไรก็พูดมา แต่อย่าคิดจะพูดคำว่าขอโทษกับฉันเด็ดขาด”

กู้เป่ยเฉินตั้งใจจะขอโทษอยู่แล้ว แต่คำพูดนั้นกลับติดอยู่ที่คอ

เสียงของฉือหว่านเย็นเฉียบ “คุณทำร้ายคนอื่น คำขอโทษแค่คำเดียวมันลบล้างอะไรไม่ได้ เพราะงั้นไม่ต้องพูด ฉันไม่มีวันให้อภัยคุณ”

กู้เป่ยเฉิน “…”

เขาคือจอมเกเรแห่งไห่เฉิง นอกจากพี่รองก็ไม่เคยมีใครกล้าหักหน้าเขาแบบนี้มาก่อน แต่ฉือหว่านกลับกล้าทำ ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเอาซะเลย ใบหน้าของกู้เป่ยเฉินมืดครึ้ม

“คุณชายกู้ หลับตาพักเถอะ ขาคุณน่าจะรอดแล้ว” ฉือหว่านกล่าว

ใบหน้าของกู้เป่ยเฉินซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัด ร่างกายอ่อนแอเกินกว่าจะทำอะไรได้ตามอำเภอใจ เขาทำได้แค่เชื่อฟังฉือหว่านแล้วหลับตาลง

ฉือหว่านยื่นมือห่มผ้าให้เขา เธอรู้ดีว่าเขาชอบฉือเจียว คิดว่าฉือเจียวคือซ้อเจียวเจียวของเขา เพราะฉะนั้นที่เขาพูดออกมาแบบนั้น เธอไม่แปลกใจเลย เธอชินแล้ว

ถึงเธออยากจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับกู้เป่ยเฉินอีก แต่เธอก็ทำไม่ได้ เธอข้ามเส้นของตัวเองไปไม่ได้ จรรยาบรรณของหมอ ทำให้เธอไม่อาจปล่อยมือจากคนเจ็บได้

ขณะนั้นเอง หลิวว่างเดินเข้ามาในห้อง พร้อมกับเสื้อผ้าชุดหนึ่ง “น้องฉือ เสื้อผ้าของน้องเปียกหมดแล้ว เปลี่ยนชุดเถอะ”

ก่อนหน้านี้ กู้เป่ยเฉินเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จไปแล้ว หลิวว่างจึงเอาชุดผู้หญิงมาให้เธออีกชุด

ตอนนี้ฉือหว่านเริ่มหนาวขึ้นมาแล้ว ที่ผ่านมาเธอมัวแต่ตั้งสมาธิรักษาขาของกู้เป่ยเฉินเลยไม่รู้สึกอะไร แต่ตอนนี้ตัวเธอเริ่มสั่น ความเปียกชื้นของเสื้อผ้าซึมเข้าไปถึงกระดูก

เธอรับเสื้อผ้ามาด้วยความรู้สึกขอบคุณ “ขอบคุณค่ะพี่หลิว งั้นฉันขอไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ”

…

ฉือหว่านเข้าไปด้านใน ถอดเสื้อผ้าที่เปียกออก และเริ่มเปลี่ยนเป็นชุดใหม่

แต่ในขณะที่กำลังเปลี่ยน เธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านนอก มีคนมา

เสียงฝีเท้าหยุดลงอยู่ตรงหน้าประตู แต่เธอกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า!

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน