คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 288

เขารายงานที่อยู่นี้ทางโทรศัพท์ “คนสลบแล้ว...อย่าพูดมาก เอาโบนัสโอนเข้าบัญชีฉันซะ...”

เย่ฮวนเอ่อร์ไม่รู้ว่าเขาโทรหาใคร เธอรีบใส่เสื้อแจ็คเก็ตของเขา ปกปิดผิวกายที่เปลือยเปล่าของตัวเอง

เธอพยุงตัวลุกขึ้นจากเบาะรถแท็กซี่ ตั้งใจจะพูดคำว่า “ขอบคุณ” กับเฉินจิ้น แต่ตอนนั้นเอง เสียงใสคุ้นหูก็ดังมาจากที่ไกลๆ “ฮวนเอ่อร์! ฮวนเอ่อร์ เธออยู่ไหน!”

ฉือหว่านมาถึงแล้ว

พอเย่ฮวนเอ่อร์หันกลับไปมองอีกครั้ง เธอก็ไม่เห็นเฉินจิ้นแล้ว เฉินจิ้นหายไปแล้ว

เขาหายไปเร็วขนาดนี้ได้ยังไง?

เธอยังไม่ได้พูดขอบคุณเขาต่อหน้าเลยด้วยซ้ำ

…………

ฮั่วซือหานกับฉือหว่านมาถึงแล้ว ก่อนหน้านี้ฮั่วซือหานเห็นรอยล้อรถเบรกไถลบนถนน จึงลงจากรถแล้วตามหาพร้อมฉือหว่าน

ฉือหว่านเห็นเย่ฮวนเอ่อร์ก็รีบวิ่งเข้าไปหา “ฮวนเอ่อร์ เธอไม่เป็นไรใช่ไหม ทำไมเธอถึงมาที่นี่ ฉันตกใจหมดเลย!”

ฮั่วซือหานมองไปที่คนขับที่สลบอยู่บนพื้น เขาก็พอจะเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น พอเห็นเย่ฮวนเอ่อร์ปลอดภัย เขาก็ถอนหายใจเบาๆ

แต่ใบหน้าหล่อเหลานั้นกลับยังตึงเครียด เย็นชาพูดตำหนิทันที “เย่ฮวนเอ่อร์ ใครให้เธอออกมาคนเดียว เธอเป็นผู้ใหญ่แล้ว ต้องรู้จักรับผิดชอบต่อตัวเองได้แล้ว!”

ความเสียใจ ความน้อยใจ ความกลัวและอ่อนแอที่อัดแน่นอยู่ในใจเธอ พอถูกเขาดุเสียงเข้มแบบนี้ มันก็ระเบิดออกมา เย่ฮวนเอ่อร์ตาแดงแล้วหันหลังเดินหนี

ฉือหว่านรีบวิ่งตามไป “ฮวนเอ่อร์ เธอจะไปไหน?”

เย่ฮวนเอ่อร์ไม่แม้แต่จะหันกลับมา

“ฉันเองก็รักพวกเขามากๆ ฉันไม่อยากให้พวกเขาเสียใจ ฉันเลยพยายามยิ้ม...แม้ว่าบางทีตอนมองตัวเองในกระจก ฉันก็จะรู้สึกเศร้าก็ตาม...”

“จ้าวอี้ชมว่าฉันสวย ฉันก็เชื่อ...แต่เขากลับหลอกฉันมาตลอด เขาบอกว่าฉันขี้เหร่...หวานหว่าน ฉันทำอะไรผิดหรือเปล่า หน้าตาไม่ดีมันผิดด้วยเหรอ...”

ฉือหว่านกอดเย่ฮวนเอ่อร์แน่นขึ้น ปลอบเธอเบาๆ ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ฮวนเอ่อร์ เธอไม่ได้ผิดอะไรเลย”

ฮั่วซือหานยืนอยู่ด้านข้าง ด้วยรูปร่างสูงโปร่งสง่างาม เสี่ยวเยาเป็นน้องสาวลูกพี่ลูกน้องของเขา เขาจะไม่ห่วงเธอได้ยังไง

ไม่นาน รถตำรวจสองคันก็มาถึง เจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบลงจากรถ พาตัวปีศาจคืนฝนตกที่สลบไป

ตอนนั้นเอง ตำรวจรุ่นใหญ่คนหนึ่งมองไปยังทิศทางที่เฉินจิ้นหายไป แล้วหันมาถามเย่ฮวนเอ่อร์

“หนูจ๊ะ เด็กคนนั้นที่ช่วยเธอไว้ เขาไปแล้วเหรอ?”