คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 285

เย่ฮวนเอ่อร์ตกใจ เธอไม่เข้าใจเลยว่าจ้าวอี้กำลังพูดอะไร?

เขาเข้าหาเธอเพราะแรงกดดันจากตระกูล ชมว่าเธอสวย หมั้นกับเธอ ทั้งหมดเป็นแค่การเสแสร้ง ที่จริงแล้วในสายตาเขา เธอก็แค่ยัยขี้เหร่คนหนึ่ง!

ที่แท้นี่คือความรู้สึกจริงๆ ของเขา

ใบหน้าของเย่ฮวนเอ่อร์ซีดเผือด

“เย่ฮวนเอ่อร์ ฉันไม่อยากเห็นฮั่วเสวียนเจ็บอีก คนที่ควรตายคือเธอ ยัยขี้เหร่!”

จ้าวอี้พูดคำนี้ด้วยความเกลียดชัง แล้วหมุนตัวเดินจากไปทันที

เย่ฮวนเอ่อร์ถอยหลังไปหลายก้าว น้ำตาเอ่อคลอในดวงตา เธอรีบยกมือปิดปากแล้ววิ่งออกจากหอพักหญิงทันที

ข้างนอกยังคงมีฝนตก เหมือนกับอารมณ์ของเย่ฮวนเอ่อร์ เธอวิ่งออกจากมหาวิทยาลัย C แล้วขึ้นรถแท็กซี่คันหนึ่ง

“เย่ฮวนเอ่อร์ เธอมันขี้เหร่ เธอก็แค่ผู้หญิงขี้เหร่คนหนึ่ง!”

“เย่ฮวนเอ่อร์ คนที่ควรตายคือเธอ ยัยขี้เหร่!”

คำพูดเย็นชานั้นของจ้าวอี้ยังคงดังซ้ำๆ อยู่ในหัว น้ำตาเม็ดใหญ่ไหลไม่หยุด เย่ฮวนเอ่อร์ร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด

“หนูจ๊ะ จะไปไหนเหรอ?”

“ไปถนนเสวียฟู่…ตระกูลหลิน…”

เย่ฮวนเอ่อร์พูดสะอึกสะอื้น ตอนนี้เธอแค่อยากกลับบ้าน

เธอร้องไห้หนักมาก จนไม่ทันสังเกตเลยว่า คนขับรถแท็กซี่ข้างหน้ากำลังสวมหมวกแก๊ป แล้วเขาก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มเย็นเยียบและชั่วร้ายให้เธออย่างลับๆ

…………

ฉือหว่านกลับมาที่มหาวิทยาลัย C แล้ว เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเย่ฮวนเอ่อร์ แต่เย่ฮวนเอ่อร์ไม่รับสาย

ฮวนเอ่อร์ทำไมไม่รับโทรศัพท์ล่ะ?

ฉือหว่านรู้สึกแปลกๆ ขณะที่เธอเดินผ่านหน้าห้องเต้นรำ เธอเห็นจ้าวอี้อยู่ข้างในผ่านกระจกใสที่สะท้อนแสง ฝีเท้าของเธอหยุดชะงัก

ในห้องเต้นรำ จ้าวอี้อยู่กับฮั่วเสวียน ฮั่วเสวียนทำหน้าหวาดกลัว น้ำตาคลอ “เดือนมหาวิทยาลัยจ้าว ฮวนเอ่อร์จะไม่ส่งคนมาทำร้ายฉันอีกใช่ไหม ฉันกลัวมากเลย”

“ไม่ต้องกลัว ฮั่วเสวียน ฉันอยู่ตรงนี้ ฉันจะปกป้องเธอเอง”

ทันใดนั้น เสียงแตรรถ “ปิ๊น” ดังขึ้น เธอหันหัวกลับไป รถหรูโรลส์รอยซ์แฟนธอมคันหนึ่งขับเข้ามาใกล้

นั่นคือรถของฮั่วซือหาน

รถหรูคันนั้นจอดลงข้างเธอ กระจกฝั่งคนขับค่อยๆ เลื่อนลง ใบหน้าหล่อเหลาสง่างามของฮั่วซือหานเผยออกมา

สายตาคมกริบเย็นเยือกของฮั่วซือหานจ้องมาที่ใบหน้ากระวนกระวายของฉือหว่าน เสียงทุ้มนุ่มลึกถามขึ้น “เกิดอะไรขึ้น?”

ฉือหว่านมองไปที่ฮั่วซือหาน “ฮวนเอ่อร์หายตัวไปค่ะ”

ใบหน้าหล่อเหลาของฮั่วซือหานเปลี่ยนสีทันที

“ฉันใช้โลเคชั่นหาเจอแล้วว่าฮวนเอ่อร์อยู่ที่ไหน ฉันรู้สึกว่าเธอกำลังตกอยู่ในอันตราย”

“ขึ้นรถ!”

ฮั่วซือหานเอื้อมมือไปเปิดประตูฝั่งคนนั่งด้านหน้า

แต่ฉือหว่านกลับเปิดประตูด้านหลัง แล้วขึ้นไปนั่งแทน