คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 273

ฉือหว่านมองไปที่ฮั่วซือหาน

ฮั่วซือหานมองเธอด้วยสายตาเย็นชาแวบหนึ่ง จากนั้นสายตาก็หันไปที่ใบหน้าของฉือเจียว เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “เราไปกันเถอะ”

เขายอมรับแล้ว

แถมยังยอมรับต่อหน้าฉือหว่านด้วย

ฉือเจียวยิ้มหวาน เธอรู้ว่าตอนนี้ในใจของฉือหว่านต้องเต็มไปด้วยความอิจฉา ริษยา และเกลียดชังแน่ๆ เธอคงกำลังทรมานใจอย่างหนัก

ผู้หญิงบ้านนอกอย่างเธอ ยังกล้ามาเป็นคู่แข่งของฉันงั้นเหรอ?

ฝันไปเถอะ

“อืม”

ฉือเจียวคล้องแขนฮั่วซือหานแล้วหมุนตัวจากไป

แต่ไม่นาน เสียงใสๆ ของฉือหว่านก็ดังขึ้นจากด้านหลัง “ฮั่วซือหาน”

ฉือหว่านเรียกชื่อของฮั่วซือหาน

ฮั่วซือหานชะงักก้าว หันกลับมา

ฉือเจียวยิ้มเยาะ “ฉือหว่าน หย่ากันไปแล้ว เธอยังลืมซือหานไม่ได้อีกเหรอ คิดจะรั้งไว้หรือไง?”

ฉือหว่านยืนตรงอย่างสง่างามอยู่ในระเบียงทางเดิน ไม่สนใจคำพูดของฉือเจียวเลย ดวงตาใสแจ่มของเธอจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของฮั่วซือหาน แล้วพูดว่า “ฮั่วซือหาน ฉันเคยรักคุณนะ”

ฮั่วซือหานมองเธอ

เสียงของฉือหว่านใสกังวานและไพเราะ “ฉันไม่เคยคิดเลยว่าการรักใครอย่างจริงใจจะเป็นเรื่องน่าอาย และมันก็ไม่ใช่เหตุผลที่พวกคุณจะเอามาดูถูกฉัน ฉันเคยรักคุณอย่างหมดหัวใจ แต่ตอนนี้... ฉันไม่รักคุณแล้ว”

เธอไม่รักฮั่วซือหานอีกแล้ว

ร่างสูงสง่าของฮั่วซือหานถึงกับชะงักเล็กน้อย

ฉือหว่านก้าวเรียวยาวของเธอเดินเข้าหาทั้งสองคนช้าๆ พลางพูดต่อ “ตอนนี้เราเป็นอะไรกันล่ะ? เราหย่ากันแล้ว ถ้าจะพูดให้ชัดก็คือ เป็นแค่คนเคยคบกันเท่านั้น อดีตที่ดีควรจะเป็น ถึงเจอกันกลางถนนก็ทำเหมือนไม่รู้จักกัน เหมือนตายจากกันไปแล้ว เพราะงั้นช่วยดูแลแฟนใหม่ของคุณให้ดี อย่าให้เธอมาหลอกหลอนฉันต่อหน้าฉันแบบนี้”

กู้เป่ยเฉินเดินเข้ามา “ฉือหว่าน พี่รองฉันหย่ากับเธอแล้ว เธอยังจะพูดอะไรกับเขาอีก หน้าหนากันไปหน่อยมั้ย…”

“แล้วยังไงต่อ กู้เป่ยเฉิน!” ฉือหว่านพูดขัดทันที “เวลานายพูดกับฉัน แนะนำให้พูดเบาๆ หน่อย ไม่งั้นฉันจะเอาเรื่องที่นายเล่นเกมกับฉันแล้วจากแร้งค์คิงตกลงมาเป็นบรอนซ์ไปแฉให้หมด ให้ทุกคนหัวเราะเยาะนาย!”

กู้เป่ยเฉินชะงัก แล้วเหมือนโดนเหยียบหางกระโดดขึ้นทันที “ฉือหว่าน เธอมันผู้หญิงปากจัด!”

ฉือหว่านมองเขาขึ้นๆ ลงๆ “ยังมีคำด่ากว่านี้อีกนะ ถ้านายมากวนฉันอีก ฉันจะทำให้นายจากบรอนซ์กลายเป็นเศษเหล็กเลยก็ได้!”

อะไรนะ?

กู้เป่ยเฉินถึงกับหายใจไม่ออกแทบขาดใจ

ฉือหว่านไม่มองพวกเขาอีก เดินจากไปอย่างสง่างาม

กู้เป่ยเฉินโกรธจนแทบระเบิด “พี่รอง พี่ดูสิ ฉือหว่าน!”

ฉือเจียวก็โกรธจนจะเป็นลม “ซือหาน ดูหล่อนสิ!”