คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 267

หลังจากหย่ากัน ฮั่วซือหานกับฉือหว่านก็ไม่เคยติดต่อกันอีกเลย นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินข่าวของฉือหว่าน

เธอป่วยหนักครั้งหนึ่ง

ฉือเจียวยิ้มมุมปากทันที แววตาเต็มไปด้วยความได้ใจ สมเพช และเยาะเย้ย “ไม่คิดเลยว่าฉือหว่านจะรักซือหานหมดใจขนาดนี้”

ฉือถังก็หัวเราะเยาะฉือหว่านเหมือนกัน “ด้วยเงื่อนไขของฉือหว่านแบบนั้น ต่อไปไม่มีทางหาใครอย่างประธานฮั่วได้อีกแล้ว คิดแล้วก็น่าสงสารจริงๆ”

ฉือเจียวเอียงคอมองฮั่วซือหาน พูดแบบออดอ้อน “ซือหาน ฉือหว่านป่วยน่ะ คุณในฐานะอดีตสามีจะไม่โทรไปปลอบหล่อนสักหน่อยเหรอ?”

ฮั่วซือหานไม่แสดงสีหน้าอะไร หน้าตาหล่อเหลาและดูมีฐานะ เขาหันไปมองฉือเจียว “ได้ เดี๋ยวฉันโทรตอนนี้เลย”

เขาทำท่าจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

สีหน้าฉือเจียวเปลี่ยนไปทันที “คุณกล้าเหรอ!”

ฮั่วซือหานยิ้มมุมปากบางๆ “งั้นเธอจะพูดทำไมล่ะ”

เขาแค่แกล้งฉือเจียว เขาไม่คิดจะโทรหาฉือหว่านจริงๆ เลยด้วยซ้ำ

ในใจฉือเจียวรู้สึกหวานล้ำ เธอเม้มปากแดงแล้วส่งเสียงฮึออกมาเบาๆ

ฉือถังอุทานทันที “ทนพวกเธอสองคนไม่ไหวแล้ว หรือจะให้ฉันในฐานะหลอดไฟเดินออกไปก่อนดี?”

ฮั่วซือหานลุกขึ้นยืน “พวกเธอคุยกันไปก่อน”

เขาก้าวขาเดินออกไปเลย

“ฉือเจียว ตอนนี้เธอกับประธานฮั่วรักกันแนบแน่นเลยนะ ส่วนฉือหว่านตอนนี้ก็น่าสงสารจริงๆ”

ฉือเจียวเอนตัวพิงหัวเตียงอย่างสบายใจ เธอคิดว่าการกรีดข้อมือครั้งนี้มันคุ้มจริงๆ “ฉือหว่านนั่นไม่ดูหน้าตัวเองบ้างเลย เป็นแค่คนบ้านนอก ไม่มีการศึกษา ไม่มีงานทำ กล้าดียังไงมาแย่งซือหานจากฉัน ฉันก็แค่ทำให้หล่อนกลับไปอยู่ที่เดิมเท่านั้นเอง”

“ฉือเจียว งั้นเธอก็ลุยต่อเลย รีบให้ประธานฮั่วแต่งกับเธอ ย่าก็หวังว่าเราสองบ้านจะได้จัดงานแต่งพร้อมกัน”

การให้ฮั่วซือหานหย่ากับฉือหว่านเป็นแค่ก้าวแรก ขั้นต่อไปคือทำให้ฮั่วซือหานแต่งงานกับเธอ

ถึงฉือถังไม่พูด ฉือเจียวก็รู้ว่าต้องทำยังไง

ว้าว

พอเห็นแหวนเม็ดโตของฉือถัง ฉือเจียวก็รู้สึกใจเต้น แต่เธอไม่อิจฉาเลยสักนิด เพราะฮั่วซือหานต้องให้แหวนที่ใหญ่กว่านี้กับเธอแน่

ผู้ชายอย่างฮั่วซือหาน เวลาลงมือทำอะไร ไม่เคยทำให้เธอต้องอิจฉาผู้หญิงคนอื่นเลย

“ฉือเจียว พวกเราก็แค่รอข่าวดีจากเธอกับประธานฮั่วแล้วล่ะ ถึงวันนั้นพวกเราสองบ้านได้จัดงานแต่งพร้อมกัน รับรองว่าดังทั้งไห่เฉิงแน่นอน”

ฉือเจียวพยักหน้าอย่างมั่นใจ “ไม่ต้องห่วงอีกไม่นานหรอก”

...

ฮั่วซือหานยืนอยู่ตรงระเบียงทางเดิน สูงโปร่งขายาว เลขาจ้าวเดินถือเอกสารมาให้ “ท่านประธาน นี่คือเอกสารที่ต้องเซ็นในวันนี้ครับ”

ฮั่วซือหานมองออกไปนอกหน้าต่าง ไม่หันกลับมา “วางไว้ในห้องพักคนไข้ก็แล้วกัน”

เลขาจ้าวมีท่าทีเหมือนอยากพูดบางอย่างแต่ก็ลังเล “ท่านประธาน คุณนาย... เอ่อ คือคุณฉือหว่านเธอ...”