คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 256

ในหอพักหญิงเงียบสนิท เสียงของฉือเจียวที่กำลังโวยวายจึงดังชัดเจนราวกับอยู่ข้างหู ฉือหว่านได้ยินทุกคำ

ฉือหว่านรินน้ำให้ตัวเองหนึ่งแก้ว แล้วยกขึ้นจิบ

ไม่รู้เพราะอะไร น้ำแก้วนี้ถึงขมขื่นนัก

ฮั่วซือหานไม่พูดอะไร แต่คิ้วหล่อคมของเขาขมวดแน่น

“ซือหาน ฉันคิดถึงคุณมาก ฉันอยากเจอคุณเดี๋ยวนี้ ตอนนี้เลย รีบมาหาฉันเดี๋ยวนี้”

ฮั่วซือหานถือโทรศัพท์ไว้ แล้วก้าวยาวๆ เดินออกไป

ฉือหว่านหันไปมองแผ่นหลังของเขาที่หายไป เขาคงไปหาฉือเจียวแล้วสินะ

เธอเกือบลืมไปว่าโหลวซินเยว่ก็แค่ตัวประกอบในชีวิตเขา ฉือเจียวต่างหากคือคนที่เขารัก

แค่สายเดียวจากฉือเจียว แค่คำพูดไม่กี่คำ ก็สามารถเรียกให้เขาไปหาได้ทันที

คืนคืนนั้นระหว่างเขากับเธอ ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรเลย

ฉือหว่านหัวเราะเยาะตัวเองเบาๆ

ฮั่วซือหานเดินไปถึงทางเดินหน้าหอ เขาขมวดคิ้วพูดว่า “ฉือเจียว ตอนนี้ฉันไปไม่ได้”

ฉือเจียวขึ้นเสียงทันที “ทำไม? หรือว่าคุณจะอยู่กับฉือหว่าน? ฮั่วซือหาน ฉันบอกคุณไว้เลยนะ คุณเลือกได้แค่คนเดียว ถ้าคืนนี้คุณไม่มา คุณจะต้องเสียใจแน่!”

“ตื๊ดๆ” ฉือเจียววางสายไปทันที

ฮั่วซือหานเม้มริมฝีปากบางแน่นเป็นเส้นโค้งเย็นชา

เขากำมือถือไว้ แล้วหันกลับไปมองทางหอพักหญิงของฉือหว่าน ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาคงไม่ลังเลและไปหาฉือเจียวทันที แต่ตอนนี้เขาลังเล

ขณะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือน “ติ๊ง” ก็ดังขึ้นจากมือถือ เป็นคำขอเพิ่มเพื่อนในแอปวีแชท

เป็นซูเสี่ยวฝู

ซูเสี่ยวฝูเพิ่มเขาเป็นเพื่อน

ฮั่วซือหานกดยอมรับ

เขานึกถึงดวงตาเปียกน้ำตาของเธอเมื่อครู่ ใสบริสุทธิ์ แต่เปราะบาง ดูโดดเดี่ยวเหลือเกิน

เพราะรักเขา เธอถึงต้องอดทนกับความเจ็บปวดทุกอย่าง

ในหอพักหญิง ฉือหว่านยังคงยืนอยู่เพียงลำพัง ขนตายาวเรียงตัวคล้ายพัดน้อยๆ ปิดลงภายใต้แสงไฟอบอุ่น ทำให้เธอดูเงียบสงบแต่ก็เปลี่ยวเหงา

ติ๊ง

โทรศัพท์บนเตียงเธอดังขึ้น

ฉือหว่านได้สติกลับมา หันตัวพร้อมถือแก้วน้ำไว้ในมือ

แต่ทันใดนั้น เธอก็ชนเข้าอย่างแรงกับอกแน่นของใครบางคน ฮั่วซือหานกลับมาแล้ว เขายืนอยู่ข้างหลังเธอไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่

พอเห็นเขาอีกครั้ง ฉือหว่านถึงกับสมองว่างเปล่า “คุณกลับมาทำไม?”

เขากลับมาทำไม?

เขาไม่ได้ไปหาฉือเจียวเหรอ?