คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 254

ซูเสี่ยวฝูตกใจ “อะไรนะ ท้องก่อนแต่ง? เด็กในท้องของโหลวซินเยว่ไม่ใช่ของประธานฮั่ว แต่เป็นของแฟนหล่อนงั้นเหรอ?”

ฉือหว่านเดาได้ว่าในงานวันเกิดต้องเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น แต่เธอก็ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้

โหลวซินเยว่มีแฟนแล้วจริงๆ

เด็กในท้องของหล่อนเป็นของแฟนหล่อน

แล้วความสัมพันธ์ระหว่างโหลวซินเยว่กับฮั่วซือหานคืออะไรกันแน่?

ในตอนนั้นเอง เสียงเคาะประตูดังขึ้น “ก็อก ก็อก”

“ใคร?”

ฉือหว่านลุกไปเปิดประตู ข้างนอกคือร่างสูงสง่าและหล่อเหลาคนหนึ่ง ฮั่วซือหานมา

ฉือหว่านชะงักไปเล็กน้อย เขามาทำไม?

ที่นี่คือหอพักหญิง

ฉือหว่านไม่อยากพูดกับเขา จึงปิดประตูทันที

แต่ประตูยังไม่ทันปิด ฮั่วซือหานก็ยื่นมือมาดันไว้ เขายืนตัวสูงขวางอยู่ตรงนั้น ก้มตามองเธอด้วยสายตาหล่อเหลานิ่งลึก “ฉือหว่าน ฉันมีเรื่องจะพูดกับเธอ”

“ฉันไม่อยากฟัง”

“เธอต้องฟัง!”

ฮั่วซือหานใช้ท่าทีแข็งกร้าว ดันประตูเข้าไปข้างใน

เยี่ยฮวนเอ่อร์รีบพูดขึ้น “หวานหว่าน ประธานฮั่ว คุยกันเถอะ เดี๋ยวพวกเราออกไปก่อน”

เยี่ยฮวนเอ่อร์ตั้งใจจะให้ทั้งสองได้คุยกันตามลำพัง

แต่ซูเสี่ยวฝูไม่อยากออก “ฉันไม่อยากออกไป... อุ๊บ!”

เธอยังพูดไม่จบ เยี่ยฮวนเอ่อร์ก็รีบเอามือปิดปากเธอ แล้วลากออกไปทันที

เยี่ยฮวนเอ่อร์หันกลับมาเสริมอีกคำ “คืนนี้พวกเราไม่กลับมาแล้วนะ”

พูดจบ เยี่ยฮวนเอ่อร์ยังอุตส่าห์ปิดประตูให้เรียบร้อยด้วย

ตอนนี้ในหอพักหญิงเหลือแค่ฉือหว่านกับฮั่วซือหาน ฮั่วซือหานสาวเท้าเข้ามาหาฉือหว่าน ร่างสูงใหญ่ของเขาทอดเงาคลุมเธอไว้ “ฉันกับโหลวซินเยว่ไม่ได้มีอะไรกัน ฉันไม่เคยแตะต้องหล่อนเลย”

ฉือหว่านช็อก และเข้าใจทุกอย่างในทันที

เช้าวันนั้น โหลวซินเยว่จงใจโทรเรียกเธอให้ออกไปข้างนอก พอเธอไป โหลวซินเยว่ก็ลอบเข้าไปในห้องทันที ฉวยโอกาสปลอมตัวเป็นเธอ

ที่แท้ทุกอย่างคือแผนของโหลวซินเยว่

เธอกับโหลวซินเยว่ เหมือนนิทานเรื่องชาวนากับงูชัดๆ

โหลวซินเยว่เล็งฮั่วซือหานไว้นานแล้ว

“ฉือหว่าน” ฮั่วซือหานก้าวเข้ามาอีกก้าว น้ำเสียงเบาลงอธิบาย “ที่ฉันให้ทรัพยากรโหลวซินเยว่มากมาย ปั้นให้หล่อนกลายเป็นดาราดัง ก็เพราะ...ฉันคิดว่าหล่อนคือเธอ”

ตอนนี้ทั้งคู่ยืนใกล้กันมาก ลมหายใจของเขารินรดบนใบหน้าเนียนนุ่มของเธอ บรรยากาศคลุมเครือชวนใจเต้น

เขาบอกว่าเขานึกว่าโหลวซินเยว่คือเธอ

ฉือหว่านหันหน้าหนี น้ำเสียงเย็นชา “อืม รู้แล้ว พูดจบแล้วใช่ไหม ประธานฮั่วกลับไปได้แล้ว”

เธอบอกให้เขากลับไป

ฮั่วซือหานยกมุมปากนิดหนึ่ง “เธอจะให้ฉันไปง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?”