คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 249

โหลวซินเยว่ต้องการอวดความสุขให้ฉือหว่านเห็น

สายตาของฉือหว่านเย็นชา ไม่ตอบอะไร

โหลวซินเยว่เอามือแตะที่หน้าท้องตัวเอง “หวานหว่าน เธอคงไม่ได้อิจฉาฉันหรอกนะ? บางคนหลังจากมีอะไรกันก็ได้แค่กินยาคุม แล้วยังแพ้จนเป็นลมอีก แต่ฉันกลับตั้งท้อง แถมยังได้รับความรักอย่างล้นหลาม คนเรานี่โชคชะตาไม่เหมือนกันจริงๆ”

“เธอ!” เยี่ยฮวนเอ่อร์กับซูเสี่ยวฝูกำลังจะพูด

แต่ฉือหว่านยกมือห้าม น้ำเสียงเรียบเย็น “ไปกันเถอะ”

พูดจบเธอก็หมุนตัวเดินจากไป

เยี่ยฮวนเอ่อร์กับซูเสี่ยวฝูรีบตามไป “หวานหว่าน เมื่อกี้ทำไมไม่ให้พวกเราด่าหล่อนสักคำสองคำล่ะ?”

ฉือหว่านยิ้มเย้ยตัวเองเล็กน้อย “ด่าไปก็ไม่มีประโยชน์ ที่หล่อนพูดก็เป็นความจริงทั้งหมด”

เธอกินยาคุม แล้วแพ้จนเป็นลม

ขณะที่โหลวซินเยว่ท้อง และกลายเป็นดาราดัง

สิ่งที่เขาชอบหรือไม่ชอบ มันชัดเจนปานนี้

โหลวซินเยว่รู้ว่าจะทำยังไงให้เธอเจ็บปวด และสิ่งที่พูดเมื่อครู่ก็เหมือนหนามแหลมในใจฉือหว่าน แค่แตะก็เจ็บจี๊ด

ขณะที่ทั้งสามกำลังรอลิฟต์ ก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา คนที่เดินนำหน้า คือร่างสูงสง่างามของฮั่วซือหาน

ฮั่วซือหานมากับเลขาจ้าวและคนอื่นๆ โรงแรมจินหลิงถึงกับให้ผู้จัดการออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง “ประธานฮั่ว เราไปใช้ลิฟต์วีไอพีกันครับ”

ผู้จัดการเปิดลิฟต์วีไอพีให้

ฮั่วซือหานมาจริงๆ เขามางานวันเกิดของโหลวซินเยว่

ก็แน่ล่ะ โหลวซินเยว่ท้องลูกเขา เขาก็ต้องมาอยู่แล้ว

ทันใดนั้น ฮั่วซือหานที่อยู่ในลิฟต์วีไอพี เงยหน้าขึ้นมองเธอแล้วพูดว่า “เข้ามา”

เขาเรียกให้พวกเธอเข้าไปในลิฟต์วีไอพี

ผู้จัดการรีบเอ่ย “แขกผู้มีเกียรติทั้งสาม เชิญครับ”

ฉือหว่านไม่อยากเข้า เธอไม่รู้ว่าทำไมเมื่อคืนฮั่วซือหานถึงขอโทษเธอ และเธอก็ไม่มีวันให้อภัยเขา เธอไม่อยากอยู่ในลิฟต์เดียวกับเขา จริงๆ เธอไม่คิดว่าจะมาเจอเขาในวันนี้เลยด้วยซ้ำ

แต่เยี่ยฮวนเอ่อร์กับซูเสี่ยวฝูจับเธอไว้คนละข้าง แล้วลากเธอเข้าไปในลิฟต์

เธอได้ยินเสียงทุ้มต่ำของผู้ชายตรงข้าม เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “อืม โดนกัดมาน่ะ โดนหมาน้อยกัด”

“หมาน้อย?”

ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างมีนัย “เลี้ยงหมาน้อยไว้ตัวหนึ่ง ซนมาก ชอบกัดผมตลอด”

“ท่านประธานฮั่วเลี้ยงหมาน้อยด้วย โชคดีจังเลยนะครับที่ได้อยู่กับท่านประธานฮั่วแบบนั้น”

ทุกคนพากันอิจฉา

ฉือหว่าน “...”

“ติ๊ง” เสียงลิฟต์ดังขึ้น

ฉือหว่านรีบเดินออกไปทันที

เยี่ยฮวนเอ่อร์กับซูเสี่ยวฝูรีบตามไป “หวานหว่าน ทำไมเดินเร็วจัง รอพวกเราด้วยสิ!”

ฮั่วซือหานมองแผ่นหลังของฉือหว่านที่เดินจากไป มุมปากบางค่อยๆ ยกขึ้นเล็กน้อย

ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของเขาดังขึ้น เป็นข้อความจากโหลวซินเยว่