คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 242

ฉือหว่านสวมกอดซูเสี่ยวฝูแน่น “เสี่ยวฝู สองวันนี้เธอลำบากมากเลยนะ”

ซูเสี่ยวฝูดูสดใสมีชีวิตชีวา “ฉันกินข้าวของหลวงในนั้น กินดีอยู่ดีนอนหลับสบาย ทุกอย่างโอเคหมดเลย”

ทั้งสามคนหัวเราะออกมาพร้อมกัน

ตอนนั้นเอง โหลวซินเยว่ก็เดินเข้ามา เธอมองฉือหว่านด้วยสายตาเคียดแค้น เดิมทีเธอตั้งใจจะใช้ซูเสี่ยวฝูมาทำให้ฉือหว่านเจ็บใจ แต่ไม่คิดว่าจะโดนฉือหว่านตลบหลังเสียเอง เธอไม่ยอมรับผลลัพธ์แบบนี้

แต่เธอก็รู้ว่าฮั่วซือหานชอบฉือหว่าน โดยเฉพาะคืนนั้น คนที่มีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับฮั่วซือหานก็คือฉือหว่าน เพราะฉะนั้นตอนที่เธอเห็นข้อความที่ฉือหว่านส่งมา เธอก็รู้สึกตกใจทันที

เธอให้คนไปสืบ และพบว่า ฉือหว่านไปที่ฮั่วซื่อกรุ๊ปจริงๆ เพื่อหาฮั่วซือหาน แถมไม่นานฮั่วซือหานก็พาฉือหว่านขึ้นรถหรูออกไป

เธอตกใจมาก

เลยต้องมายังสถานีตำรวจเพื่อเปลี่ยนคำให้การ ปล่อยซูเสี่ยวฝูออกมา

ใบหน้าหวานบริสุทธิ์ของโหลวซินเยว่เริ่มบิดเบี้ยวด้วยความไม่พอใจ เธอมองฉือหว่าน “ฉือหว่าน เธอก็รู้ว่าฉันกับประธานฮั่วคบกันอยู่ เธอยังจะไปยั่วยวนประธานฮั่วอีก เธอนี่มันไร้ยางอายจริงๆ…”

“โหลวซินเยว่” ฉือหว่านขัดขึ้นกลางคัน เธอใช้สายตาชี้ไปด้านนอก “ประธานฮั่วอยู่นั่น อย่าทำให้เขาเห็นด้านที่น่าเกลียดของเธอเลย จะดีกว่า”

โหลวซินเยว่หันไปมอง เห็นรถโรลส์รอยซ์แฟนธอมจอดอยู่ด้านนอก

รถหรูระดับโลกจอดอยู่ในมุมมืดของแสงไฟ ดูเงียบขรึมและลึกลับ โหลวซินเยว่มองไม่เห็นข้างใน แต่เธอรู้สึกได้ทันทีว่ามีสายตาเย็นเยียบคู่หนึ่งกำลังจ้องมองมาที่เธอ

โหลวซินเยว่รีบเปลี่ยนสีหน้า จากแววตาเคียดแค้นกลายเป็นสีหน้าแสนเศร้าน่าสงสาร

ขณะนั้นเอง เธอก็ได้ยินเสียงเย้ยหยันเบาๆ เธอหันไป เจอกับดวงตาของฉือหว่านที่กำลังจ้องมองมา

ฉือหว่านยืนอยู่ใต้แสงไฟเจิดจ้า ดวงตาที่เปล่งประกายความฉลาดเฉียบแหลมคู่นั้นมองเธออยู่ เหมือนมองทะลุหน้ากากทุกชั้นที่เธอพยายามสวมไว้

ใบหน้าของโหลวซินเยว่ซีดลงทันที

เยี่ยฮวนเอ่อร์ถอนหายใจ “สมกับเป็นนักแสดง เก่งเรื่องเสแสร้งจริงๆ”

โหลวซินเยว่ชะงัก เธอไม่เข้าใจ “อะไรนะ?”

เสียงของฮั่วซือหานเย็นเฉียบ “คืนนั้น ที่สวนหลวง ผู้หญิงที่อยู่กับฉันคือเธอจริงๆ เหรอ?”

หัวใจของโหลวซินเยว่เต้นโครมคราม เขาถามแบบนี้ทำไม?

หรือว่าเขารู้อะไรมา?

เขารู้แล้วว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่เธอ แต่เป็นฉือหว่านแล้วงั้นเหรอ?

เขารู้แล้วว่าเธอแอบปลอมตัวเป็นฉือหว่าน?

โหลวซินเยว่พยายามบังคับตัวเองให้ใจเย็น “ประธานฮั่ว คืนนั้น ต้องเป็นฉัน…แน่นอนสิ”

ฮั่วซือหานเห็นแววตาที่หวาดหวั่นวูบหนึ่งในดวงตาของเธอ แววตาของเขาก็พลันเย็นชาดุดันขึ้นมาในทันที...