คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 159

เหล่าคุณชายทั้งหลายโห่แซวกันขึ้นมาทันที “เพื่อนอะไรล่ะ ผู้ชายหรือผู้หญิง?”

“คุณชายลู่ แอบมีความรักหรือเปล่า?”

“ยังไง? หรือว่าวันนี้จะใช้โอกาสวันเกิดเปิดตัวแฟนสาวกันแน่? สรุปแล้วเป็นคุณหนูบ้านไหนที่สามารถคว้าหัวใจคุณชายลู่ของพวกเราไปได้?”

ลู่หนานเฉิงยกมุมปากขึ้นด่ากลับ “เดี๋ยวพวกนายเงียบๆ หน่อย อย่าทำให้เธอตกใจหนีไปล่ะ!”

ว้าวโคตรไปเลย! คราวนี้ทุกคนยิ่งอดใจไม่ไหวเข้าไปใหญ่

ฮั่วซือหานนั่งอยู่บนโซฟา ฉือเจียวที่นั่งอยู่ข้างๆ ยิ้มแล้วพูดว่า “ซือหาน คนที่หนานเฉิงรอคงไม่ใช่ฉือหว่านหรอกนะ?”

กู้เป่ยเฉินตอบทันที “แน่นอนสิ พี่หนานเฉิงหลงเธอหัวปักหัวปำ”

ฮั่วเสวียนมีสีหน้าหงุดหงิดเล็กน้อย พวกเขาอยู่ในแวดวงที่คนธรรมดายากจะเข้าถึง แม้แต่ฮั่วซือหานเองยังพาฉือเจียวมาเที่ยวด้วยได้ แต่วันนี้เป็นวันเกิดของลู่หนานเฉิง กลับเชิญฉือหว่านมาด้วย สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าเขาให้ความสำคัญและชอบฉือหว่านมากขนาดไหน

ฮั่วซือหานสวมเชิ้ตสีดำและกางเกงสแลคสีเดียวกัน ใบหน้าหล่อเหลาสง่างามของเขาไร้อารมณ์เหมือนไม่ได้สนใจอะไรทั้งสิ้น

ขณะนั้น ประตูห้อง VIP ถูกผลักออก ร่างบางอ่อนช้อยเดินเข้ามา ฉือหว่านมาแล้ว

ลู่หนานเฉิงรีบก้าวไปหาเธอทันที “หวานหว่าน มาแล้วเหรอ”

ฉือหว่านยื่นถุงของขวัญในมือให้เขา “คุณชายลู่ สุขสันต์วันเกิด”

ลู่หนานเฉิงรับของขวัญมา ก่อนจะพาฉือหว่านไปนั่งบนโซฟา “หวานหว่าน นี่คือเพื่อนของฉัน”

ทันใดนั้น สายตาของทุกคนในห้องพุ่งมาที่ใบหน้าของฉือหว่าน “คุณชายลู่ นึกไม่ถึงเลยนะว่าคุณจะมีแฟนสวยระดับเทพเซียนแบบนี้”

“ที่แท้คุณชายลู่ชอบแนวเทพเซียนสินะ”

“นางฟ้าตัวน้อย สวัสดี”

ทุกคนทักทายเธออย่างเป็นมิตร

ฮั่วซือหานขมวดคิ้วเล็กน้อย “เธอดื่มไม่ได้ ดื่มนมแทน”

ฉือเจียวเป็นโรคหัวใจ ทุกครั้งที่เขาพาเธอออกมาข้างนอก เขามักจะคุมเข้ม ไม่ให้เธอแตะต้องเหล้าเลยสักหยด มีเพียงนมอุ่นเท่านั้นที่เธอดื่มได้

ฮ่าๆๆ

เหล่าคุณชายพากันหัวเราะ “ประธานฮั่วกับคุณหนูฉือรักกันขนาดนี้ แล้วใครจะไปแย่งประธานฮั่วได้กัน?”

กู้เป่ยเฉินเอนตัวพิงโซฟา เคี้ยวหมากฝรั่งอยู่ เขาเหลือบมองฉือหว่าน “ก็แค่กลัวว่าบางคนหน้าด้านหน้าทนจะมายุ่งน่ะสิ”

คำพูดทุกคำของกู้เป่ยเฉินและฮั่วเสวียนล้วนพุ่งเป้ามาที่เธอโดยตรง ฉือหว่านไม่ได้พูดอะไร เธอนั่งตัวตรงอย่างสง่างาม

ฮั่วเสวียนยังอยากพูดอะไรต่อ แต่ในตอนนั้นเอง ฮั่วซือหานก็กวาดสายตาคมเย็นของเขาไปที่ฮั่วเสวียนและคนอื่นๆ อย่างเฉยชา “พอเถอะ วันนี้ไม่ใช่วันเกิดฉัน อย่ามาวุ่นวายกับฉัน”

พวกเขาจึงหยุดพูด และความสนใจกลับไปอยู่ที่เจ้าของวันเกิดลู่หนานเฉิง “คุณชายลู่ มาแกะของขวัญกันดีกว่า! มาดูกันว่านางฟ้าตัวน้อยให้ของขวัญอะไรคุณชายลู่กัน!”