คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 149

หอพักหญิง

"ซี๊ด...เจ็บจัง...ฮวนเอ่อร์เบามือหน่อย..."

ฉือหว่านกลับมาที่หอพักหญิงจากวิลล่าซีย่วนแล้ว เยี่ยฮวนเอ่อร์กำลังใช้ถุงน้ำแข็งประคบหน้าของเธอ

พอเห็นฉือหว่านร้องด้วยความเจ็บ เยี่ยฮวนเอ่อร์ก็สบถออกมา "โจวเจิ้นอวี่ไอ้เดรัจฉาน! กล้าทำรุนแรงกับเธอแบบนี้ได้ยังไง! แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหน?! หว่านหว่าน ทำไมเธอกลับมาคนเดียว?"

ตอนที่เยี่ยฮวนเอ่อร์เปิดประตู แล้วเห็นฉือหว่านเดินกลับมาพร้อมรอยฝ่ามือแดงบวมบนใบหน้า

บนแขนและขาของฉือหว่านก็เต็มไปด้วยรอยจ้ำแดงจากการบีบเค้น บ่งบอกชัดว่าเธอถูกทำร้ายมา

ดึกขนาดนี้ ฉือหว่านที่เต็มไปด้วยบาดแผลกลับมาคนเดียว

เยี่ยฮวนเอ่อร์เจ็บปวดแทนเธอเหลือเกิน

ตอนนี้โจวเจิ้นอวี่อยู่ที่ไหนน่ะเหรอ?

เมื่อสักครู่นี้ฉือเจียวไปหาฮั่วซือหาน ตอนนี้โจวเจิ้นอวี่ก็คงถูกปล่อยตัวแล้ว

ฉือหว่านขนตาสั่นระริก ก่อนจะยื่นมือออกไปกอดร่างอบอุ่นของเยี่ยฮวนเอ่อร์ "ฮวนเอ่อร์ ฉันเจ็บหน้า ไม่อยากพูดอะไรทั้งนั้น"

"โอเคๆ ฉันไม่ถามแล้ว...มาเถอะ มาดูกันว่ามีตรงไหนที่เจ็บอีก ทายาเยอะๆ พรุ่งนี้หวานหว่านคนสวยก็จะกลับมาเหมือนเดิมแล้ว..."

แสงไฟสีเหลืองนวลสาดส่อง หอพักหญิงอบอุ่นไปด้วยความห่วงใย

……

ด้วยความพยายามของเยี่ยฮวนเอ่อร์และตัวยาสมานแผล รอยฝ่ามือบนใบหน้าและรอยจ้ำแดงบนร่างกายของฉือหว่านก็จางลงในวันรุ่งขึ้น ผิวเนียนขาวเนียนกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง

สองคนเตรียมตัวไปที่โรงอาหาร แต่ทันใดนั้นเอง โจวต๋าและจงลี่ฮว๋าก็ปรากฏตัวขึ้น ขวางทางพวกเธอไว้

เยี่ยฮวนเอ่อร์ตั้งท่าระแวดระวัง "พวกคุณต้องการอะไร?"

"ตึก ตึก!" โจวต๋าและจงลี่ฮว๋าคุกเข่าลงตรงหน้าฉือหว่านทันที

เยี่ยฮวนเอ่อร์ตกตะลึง "หวานหว่าน นี่มัน..."

"ฉือหว่าน เจิ้นอวี่เป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลโจว พวกเราตามใจเขามาตั้งแต่เด็กจนขาดการสั่งสอน ถึงได้ทำเรื่องผิดพลาดขึ้นมา เราพร้อมจะชดใช้ให้ ขอแค่เธอเอ่ยปาก!"

"ฉือหว่าน ตระกูลฮั่วกับตระกูลโจวเป็นพันธมิตรกันมานาน ประธานฮั่วทำแบบนี้เพื่อเธอ เธออยากให้ทั้งสองตระกูลแตกหักกันจริงๆ เหรอ?"

โจวต๋าและจงลี่ฮว๋าคุกเข่าต่อหน้าฉือหว่าน อ้อนวอนเธออย่างหมดหวัง

ฉือหว่านมองพวกเขา "ลุกขึ้นเถอะ ฉันจะโทรหาฮั่วซือหานให้เขาปล่อยตัว"

"จริงเหรอ? ฉือหว่าน ขอบคุณมาก!"

"แต่ ต่อจากนี้ไปฉันไม่อยากเห็นโจวเจิ้นอวี่อีก" ฉือหว่านพูดเงื่อนไขของตัวเอง

โจวต๋าตอบรับอย่างรวดเร็ว "ขอแค่ประธานฮั่วปล่อยตัว เราจะพาลูกชายออกนอกประเทศทันที เขาจะไม่มีวันมาปรากฏตัวต่อหน้าเธออีก"

ฉือหว่านพยักหน้า "ได้"

โจวต๋าและจงลี่ฮว๋ากล่าวขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่าก่อนจะจากไป