คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ นิยาย บท 123

ฉือหว่านมองหัวหน้าฝ่ายปกครองด้วยความตกใจ “ไม่ใช่นะคะท่านหัวหน้า คุณโทรผิดแล้ว……”

เสียงของเธอค่อยๆ เบาลง เพราะสายตาเธอถูกบดบังด้วยร่างสูงสง่าทรงอำนาจที่ก้าวมายืนตรงหน้าเธอ เงาทะมึนแผ่คลุมลงมาบนตัวเธอทันที

ฮั่วซือหานใช้สายตาคมกริบดั่งมีดกวาดมองเยี่ยฮวนเอ่อร์แวบหนึ่ง ก่อนจะหันสายตามาจ้องฉือหว่าน “ใครเป็นคนเริ่มลงมือก่อน ก้าวออกมา!”

ฮั่วซือหานเต็มไปด้วยอารมณ์เดือดดาล น่ากลัวจนเยี่ยฮวนเอ่อร์สะดุ้งแล้วแอบถอยหลังไปก้าวหนึ่ง

เยี่ยฮวนเอ่อร์ยังแอบยื่นมือออกไป ดันตัวฉือหว่านไปข้างหน้า

ฉือหว่านพุ่งไปชนเข้ากับแผงอกของชายหนุ่มเต็มแรง

อกเขาแข็งแกร่งเหมือนกำแพงเหล็ก เป็นกล้ามเนื้อที่แน่นเปรี๊ยะ เพราะเขารีบตรงจากห้องประชุมผู้บริหารมา ออร่าของซีอีโอระดับสูงยังคงแผ่ซ่าน ทำให้ใครก็ไม่กล้าขยับเข้าใกล้

ฉือหว่านที่ชนเข้าไป ใบหน้าร้อนวูบขึ้นมาทันที ตอนนี้เธออยากมีตาขึ้นด้านหลังเพื่อจะได้ถลึงใส่เยี่ยฮวนเอ่อร์สักที คนทรยศ!

ส่วนสูงของฉือหว่านพอดีอยู่ตรงระดับอกเขาพอดี ฮั่วซือหานก้มลงมองเธอ “ยืนดีๆ!”

อื้อ

ฉือหว่านรีบถอยหลังไปก้าวหนึ่ง

ฮั่วซือหานสั่งเสียงเข้ม “เงยหน้าขึ้นมา!”

ฉือหว่านเชื่อฟัง เงยหน้าขึ้นทันที

ฮั่วซือหานขมวดคิ้วทันที ตอนนี้ใบหน้าของฉือหว่านเหมือนแมวเปื้อนฝุ่นไปแล้ว ถึงแม้เธอกับเยี่ยฮวนเอ่อร์จะร่วมมือกันจัดการโจวเจิ้นอวี่ได้ แต่ผู้ชายแรงเยอะ ผมยาวสลวยของฉือหว่านโดนกระชากจนยุ่งเหยิง หน้าผากโค้งมนเล็กๆ และใบหน้าเล็กๆ ขาวเนียนเปื้อนฝุ่นเต็มไปหมด เสื้อผ้าก็ขาดเป็นริ้วๆ ดูน่าสงสารอยู่ไม่น้อย

ตอนนี้เธอเงยหน้ามองเขา ดวงตากลมใสยังคงสดใสเหมือนเดิม คล้ายกับตาลูกแมวตัวน้อยในตอนกลางคืน

คำพูดตำหนิที่ฮั่วซือหานเตรียมไว้ ติดค้างอยู่ตรงลำคอ พูดไม่ออกเสียอย่างนั้น

แต่ฮั่วซือหานยังคงใบหน้านิ่งสนิท ไม่แม้แต่จะปรายตามองสาวๆ เหล่านั้นแม้แต่นิดเดียว

เลขาจ้าวเดินเข้ามา พูดเสียงเบา “ท่านประธาน เรื่องนี้จะให้จัดการกันเองภายในดีไหมครับ? ตระกูลฮั่วกับตระกูลโจวก็มีความสัมพันธ์กันอยู่ ถ้าท่านประธานเอ่ยปากไป ตระกูลโจวก็คงยอมถอนคำขอให้คุณผู้หญิงออกจากมหาวิทยาลัย C แน่นอนครับ”

โครงหน้าหล่อเหลาของฮั่วซือหานเต็มไปด้วยความเย็นชา ฉือหว่านเพิ่งมาอยู่มหาวิทยาลัย C แค่สองวัน แต่เล่นเอาที่นี่ปั่นป่วนจนเละเทะ

ตอนนั้นเอง เหมือนเขาจะรู้สึกถึงสายตาของเธอ ฮั่วซือหานเลยหันหน้ามามองเธอ

หรืออาจเป็นเพราะสายตาของเขาคมกริบเกินไป ฉือหว่านเลยสะดุ้งรีบเขยิบไปยืนชิดข้างๆ เปิดทางให้ “ประธานฮั่ว เข้ามาได้แล้วค่ะ”

ฮั่วซือหานก้าวขายาวๆ เดินเข้ามาในหอพัก

นี่เป็นครั้งแรกที่ฮั่วซือหานเข้ามาในหอพักหญิง ห้องของฉือหว่านกับเยี่ยฮวนเอ่อร์ตกแต่งแบบหวานแหววไปหมด แม้แต่ผ้าปูที่นอนก็เป็นลายหัวใจสีชมพู ทั้งห้องอบอวลไปด้วยบรรยากาศแบบเด็กผู้หญิง ซึ่งไม่เข้ากับออร่าผู้ชายสูงศักดิ์สุขุมแบบเขาเลยแม้แต่นิดเดียว