คุณชาย แห่ง ประตูมังกร นิยาย บท 192

เสียงตะโกน ดังมาจากด้านหลังฝูงชน

ทุกคนหันไปมอง เห็นชายวัยกลางคน วิ่งมาด้วยความรีบร้อนจนเหงื่อแตกซ่ก พร้อมด้วยสีหน้าที่ตื่นตระหนก

ชูจงเทียน!

“ท่านเทียน ท่านมาได้ยังไง? ขอให้ท่านวางใจ เรื่องทุกอย่างที่นี่ ผมจัดการได้อยู่แล้วครับ”

จ้าวหลงจำได้ทันทีว่า เขาคือชูจงเทียน

เขารีบพูดอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส

นี่ชูจงเทียน!

หนึ่งในราชาใต้ดินของเมืองฮั่น

ใครจะกล้าไม่ให้เกียรติ?!

เมื่ออยู่ต่อหน้าชูจงเทียน จ้าวหลงก็เป็นแค่พวกหางแถว!

ยิ่งไปกว่านั้น ถนนหลายซอยและสถานที่หลายสิบแห่งโดยรอบบริเวณนี้ ชูจงเทียนเป็นคนให้เขาคุ้มครองดูแลเอง

“จบเห่ จบเห่แน่ ๆ ขนาดคุณเทียน ชูจงเทียนยังมาด้วยตัวเอง!”

“ฮ่า ๆ ตอนนี้เจ้าหมอนั่นคงหนีไม่พ้นแล้วจริง ๆ ช่างโง่เง่าสิ้นดี!”

“ใครใช้ให้ไอ้ยาจกนั่นหยิ่งผยองขนาดนั้น ดีล่ะ ตอนนี้คุณเทียนไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่นอน”

จ้าวหู่ที่นอนกองอยู่บนพื้น ตอนนี้ถูกลูกน้องพยุงขึ้นมาแล้ว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเลือด เขามองไปที่ชูจงเทียน เหมือนกับเจอพระเจ้าที่มาช่วยชีวิต เขาร้องไห้เสียงดังและพูดว่า “ท่านเทียน ท่านต้องให้ความเป็นธรรมกับผม หมอนี่มันทำร้ายผมจนเป็นแบบนี้ มันลงมือได้โหดเหี้ยมมาก! ”

อย่างไรก็ตาม มันเกินความคาดหมายของทุกคน!

เพราะชูจงเทียนไม่ได้สนใจพี่น้องตระกูลจ้าว จ้าวหู่จ้าวหลงอะไรกัน ในสายตาของเขาตอนนี้ พวกเขาก็คือกองขยะ ต่อให้เป็นพี่น้องแท้ ๆ ของเขา หากล่วงเกินคุณหลี่แล้วละก็ เขา ชูจงเทียน ก็สามารถกำจัดได้โดยไม่คิดที่จะนับญาติเช่นเดียวกัน

เพียะ!

ฝ่ามือใหญ่ของชูจงเทียน ตบลงไปที่ใบหน้าของจ้าวหู่เต็มแรง นี่มันเคราะห์ซ้ำกรรมซัดชัด ๆ

จมูกของจ้าวหู่ที่เลือดเพิ่งจะหยุดไหล ก็มีเลือดก็พุ่งออกมาอีกครั้งทันที

ทุกคนต่างตกตะลึง!

ไม่เข้าใจภาพที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า!

จ้าวหลงก็ตกตะลึงเช่นกัน นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

จากนั้น ชูจงเทียนใช้ขาเตะไปที่เข่าของจ้าวหลง และตะคอกด้วยความโมโห “แกคุกเข่าลงเดี๋ยวนี้!”

จ้าวหลงตกตะลึง ในความคิดของเขา ชูจงเทียนน่าจะมาช่วยเขา แล้วทำไมชูจงเทียนถึงสั่งให้คุกเข่า?

“คุณเทียน นี่มัน...”

เพียะ!

จ้าวหลงถูกตบหน้าอีกครั้ง ชูจงเทียนชี้ไปที่หน้าของจ้าวหลงด้วยความโกรธ และพูดอย่างเย็นชาว่า : “จ้าวหลง แกเป็นแค่สุนัขที่รับใช้ตัวหนึ่งของฉัน กล้าดีอย่างไรลงไม้ลงมือทำร้ายคุณหลี่! ”

ชูจงเทียนเข้าใจอย่างชัดเจนในทันทีว่า เขาไม่อาจสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามีในตอนนี้ เพราะความผิดของพี่น้องตระกูลจ้าว

เขาเก่งขนาดนี้เลยหรือ?

ในสายตาของทุกคนแสดงความตกตะลึงออกมา แววตาสั่นคลอน

ตอนนี้จ้าวหลงและลูกน้อง สีหน้าไม่สู้ดีนัก!

พวกเขาไม่คาดคิดมาก่อนว่า ผู้ชายธรรมดา ๆ คนนี้ จะมีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ แม้แต่ชูจงเทียนยังต้องก้มหัวให้

แย่แล้ว!

แกว่งเท้าหาเสี้ยนเสียแล้ว!

“ชูจงเทียน เมื่อครู่ พวกเขาบอกว่าจะทำให้ผมพิการ คุณรู้ใช่ไหมว่าควรจะทำยังไง?”

หลี่โม่พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

แค่คำพูดประโยคเดียว ทำให้ชูจงเทียนรู้สึกหนาวไปถึงกระดูก

นี่แสดงว่าคุณหลี่โกรธแล้ว

เขารีบพยักหน้าทันที แล้วพูดด้วยสีหน้าที่ดูกังวลเป็นมาก “เข้าใจครับ!”

จากนั้น

สีหน้าชูจงเทียนก็เย็นชา เขาหันกลับไปเตะไปที่ท้องของจ้าวหลงเต็มแรง เหมือนกับเตะสุนัขข้างทาง

จากนั้น ดวงตาโกรธของเขาก็เกรี้ยวราวกับมีเปลวไฟคุกรุ่นอยู่ เขาตะคอกอย่างเย็นชาว่า“จ้าวหลง ต่อจากนี้ไป แกไม่มีที่ยืนในเมืองฮั่นอีก!”