หลังหย่า ราชาสงครามอ้อนขอข้าคืนดี นิยาย บท 501

“เพียะ!”

หมิงเฟยให้ขันทีเอาไม้กระดานออกมา ตีฝ่ามือของเซี่ยเชียนฮวันอย่างแรง!

ฝ่ามือที่ขาวสะอาดกลายเป็นความบวมแดงในทันที นางแทบจะกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

เมื่อเห็นเหตุการณ์เช่นนี้ ในดวงตาส่วนลึกของซูอวี้เออร์และเซียวหมิงเซียนก็ต่างมีฉายแววพึงพอใจ เพียงแต่เสียดายที่การทุบตีนั้นไม่แรงพอ ไม่สาหัสพอ!

พวกนางแทบหวังว่าหมิงเฟยจะหักมือของเซี่ยเชียนฮวันไปซะ

“เพียะเพียะ!”

หมิงเฟยตีนางอีกสองครั้งติดกัน

มือเล็กๆ ของเซี่ยเชียนฮวันยิ่งบวมแดงมากขึ้นเรื่อยๆ ถึงกับเริ่มสั่นโดยไม่ได้ตั้งใจ บริเวณง่ามนิ้วมือเหมือนจะถูกตีจนเนื้อแตก เลือดเนื้อปริออก

“พอแล้ว เสด็จแม่” เซียวเย่หลันเพิ่งจะหยุดนางไว้ “ก่อนหน้านี้นางเพิ่งได้รับบาดเจ็บ ร่างกายยังอ่อนแอมาก”

เซี่ยเชียนฮวันยกมุมปากขึ้นอย่างเย็นชา

เป็นการโน้มน้าวที่แก้ปัญหาไม่ได้เลยจริงๆ

นางอดไม่ได้ที่จะคิดว่า ถ้าเป็นซูอวี้เออร์ เกรงว่าเซียวเย่หลันคงไม่ยอมให้หมิงเฟยได้ลงมือทำโทษตั้งแต่แรกกระมัง

หมิงเฟยวางไว้กระดานลง ถามอย่างเย็นชา “หลาบจำแล้วหรือยัง”

“จำได้แล้วเพคะ”

เซี่ยเชียนฮวันตอบด้วยเสียงแผ่วต่ำ

หมิงเฟยคำรามฮึเบาๆ ครั้นแล้วก็จากไปพร้อมกับขันทีโดยไม่สนใจเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของผู้อื่น

“เป็นเพราะข้าไม่ดีเอง ทำให้พระชายาต้องถูกลงโทษ”

ซูอวี้เออร์ดูเหมือนจะรู้สึกเสียใจกับเซี่ยเชียนฮวัน

การแสดงออกอย่างมีคุณธรรมของนาง ได้รับความประทับใจจากราชวงศ์ที่อยู่รายล้อมไม่น้อย

โดยไม่คาดคิด ทันใดนั้นเสียงขององค์หญิงสี่เซียวหมิงหลานก็ดังมาจากด้านข้าง “พระชายาจ้านอ๋องถูกลงโทษอย่างไม่มีความผิดจริงๆ”

ทุกคนมองดูด้วยความประหลาดใจ

เห็นเซียวหมิงหลานมองอย่างเฉยเมย ปรายหางตามองซูอวี้เออร์ “น้องเจ็ด เมื่อครู่ข้าเห็นชัดเจน พระชายารองซูล้มลงด้วยตัวเอง และพระชายาจ้านอ๋องไม่ได้แตะต้องนางเลย”

เซี่ยเชียนฮวันไม่รู้จะพูดอะไร ได้แต่มองส่งนางไปจนสุดสายตา

อาจเป็นเพราะเซียวหมิงหลานไม่ชอบหน้านาง ฉะนั้นจึงรอจนกระทั่งนางถูกลงโทษก่อนแล้วค่อยพูดกระมัง

ช่างเถอะช่างเถอะ

มีคนลุกขึ้นช่วยนางชี้แจง ก็ดีมากแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นเซียวหมิงหลานที่เกลียดนางมากขนาดนี้ แต่ยังยอมขัดหลักการออกมาช่วยพูดแทนนางได้ แสดงให้เห็นว่าเซียวหมิงหลานไม่ใช่คนนิสัยไม่ดี เป็นคนเปิดเผยบริสุทธิ์ใจ แต่แค่เชื่อคำใส่ร้ายของหลี่จิ้งหย่า ถึงได้เห็นนางเป็นตัวซวย

“ท่านอ๋องเพคะ เมื่อครู่หม่อมฉันบอกแล้วว่าไม่เกี่ยวกับพระชายา เป็นเพราะหม่อมฉันยืนไม่ดีเอง แต่ไม่มีใครเชื่อหม่อมฉันเลย”

ซูอวี้เออร์แสดงสีหน้าเสียใจ ราวกับว่าคนที่ถูกใส่ร้ายไม่ใช่เซี่ยเชียนฮวัน แต่เป็นนาง

เซียวเย่หลันมองนาง นัยน์ตาฉายแววลึกล้ำ “เจ้าควรพูดให้ชัดเจนกว่านี้”

“ทั้งหมดเป็นความผิดของหม่อมฉัน หม่อมฉันจะไปขอโทษพระชายาเดี๋ยวนี้เพคะ”

ซู่อวี้เออร์ถอยเพื่อรุก ก้มหน้าก้มตาเดินไปหาเซี่ยเชียนฮวัน

นางกระซิบเสียงค่อย “พี่หญิง เป็นเพราะข้าไม่ดีเอง ท่านยินดียกโทษให้ข้าไหม”