ตอนที่ 1216-2 จงใจเลือกกระสอบนิ่มมาต่อย? (2)
อย่างไรก็ตาม
สิ่งที่ทำให้ชาวเน็ตตะลึงก็คือ
หมอนั่นลบโพสต์ทิ้งด้วยความเร็วแสง! แถมยังปิดบัญชีของตัวเอง หนีหัวซุกหัวซุนไปอย่างรวดเร็ว ไม่ต่างอะไรกับพายุทอร์นาโด!
‘แค่นี้เองเหรอ?”
‘ขี้ขลาดนี่หว่า”
‘ไหนบอกว่าจะยอมให้ฉู่ขวงตบหน้าดูหน่อยไง?”
‘โพสต์ก็ลบ ปิดแอคหนีไปดื้อๆ?”
‘ไม่เป็นไรหรอก”
‘ฉันแคปไว้แล้ว”
‘เอ๊ะ?”
‘ในภาพแคปนี้ เหมือนมีคนคุ้นหน้ามากดไลก์อยู่นะ”
‘ใคร?’
‘คนกดไลก์คือหลิงคง’ ไง! คนเดียวกับที่เคยบีบให้อิ่งจือออกจากปู้ลั่วจนทำให้แพลตฟอร์มพังไม่เป็นท่าเมื่อหลายปีก่อนนั่นแหละ’
“เฮือก!”
“หรือว่าโพสต์นั้น ที่จริงแล้วเป็นแอคหลุมของหลิงคงเอง?”
“ฉันว่ามีโอกาสสูงนะ คำว่าหลิงคง ก็แปลตรงตัว ได้ว่าบินขึ้นหรือ เหินสู่ฟ้าพอดีเลยไม่ใช่หรือไง?”
พรึบๆๆ !
ไม่ว่าจะจริงหรือไม่ก็ตาม สุดท้ายก็ต้องมีคนรับผิดชอบอยู่ดี
บัญชีจี๋เค่อปู้ลั่วของหลิงคงจึงกลายเป็นเป้าหมายให้เหล่าชาวเน็ตรุมถล่มและเย้ยหยันทันที!
จี๋เค่อปู้ลั่ว
หลิงคงถึงเป็นต้องตะลึง
ก็เพราะโพสต์นั้น ที่จริงแล้วเป็นเขาเป็นคนโพสต์เอง
แถมเฟยเซิงนั่นก็คือแอคหลุมของเขาเองด้วย!
ปัญหาคือ เขาไม่ได้กดไลก์สักหน่อย!
การกดไลก์นั้นง่ายต่อการเผยตัวตนสุดที่ หลิงคงไม่โง่ขนาดนั้นหรอก!
“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!?”
เขาสีหน้าถมึงทึง หันขวับไปจ้องผู้ช่วย
ปกติแล้ว เขาไม่เคยเข้าไปยุ่งเกี่ยว ผู้ช่วยจะเป็นคนจัดการบัญชีหลักแทน
ผู้ช่วยก็ตกใจยกใหญ่ “แสดงว่านั่นเป็นแอคหลุมของคุณจริงๆ เหรอครับ?”
ขมับของหลิงคงเต้นตุบๆ “สรุปแล้ว ที่กดไลก์นั่นเป็นฝีมือแกใช่ไหม?”
ผู้ช่วยตัวสั่นรีบสารภาพ “ผมเห็นโพสต์นั้นพูดจามีเหตุผลดี อีกอย่าง คุณก็ไม่ค่อยถูกกับฉู่ขวงอยู่แล้ว ผมเลยกดไปโดยไม่คิดมาก ใครจะไปคิดว่าโพสต์นั้นจะเป็นที่คุณใช้แอคหลุมเขียนล่ะครับ”
“โง่เง่า!”
หลิงคงสบถลั่น
ผู้ช่วยโดนตวาดเสียจนไม่กล้าปริปากพูดอะไรอีก
หลิงคงสบถด่าอยู่นาน กว่าจะสงบลงได้ จากนั้นสายตาก็เย็นเยียบหันมาจ้องผู้ช่วย:
“แกคิดว่าฉันโพสต์กระทู้นั้นขึ้นมาเพราะอะไร?”
ผู้ช่วยอึกอักถามเสียงเบา “เพราะอะไรหรือครับ?”
หลิงคงมองสีหน้าโง่งมของผู้ช่วยแล้วก็รู้ทันที ว่าถึงเวลาแล้วที่ควรเปลี่ยนผู้ช่วยใหม่เสียที
ที่ตัวเขาถูกสามสหายกดขี่อยู่ร่ำไป ก็เป็นเพราะมีพวกเพื่อนร่วมทีมสมองหมูอย่างนี้อยู่ข้างกายไม่ใช่หรือ!
ยังต้องถามทำไมอีกเล่า?
แน่นอนก็เพื่อเอาฉู่ขวงไปย่างบนกองไฟสิ!
ขอเพียงตนโพสต์กระทู้นี้ขึ้นมา ไม่ว่าอีกฝ่ายจะทำอะไร ก็ไม่มีทางลงเอยดีๆ ได้หรอก
ถ้าเลือกคู่ต่อสู้ที่อ่อนแอกว่ามาเป็นเป้า?
นั่นก็ยิ่งพิสูจน์ชัดว่า ที่ตนพูดไว้ถูกต้อง!
อย่างนั้นต่อให้เขาทำสู้แบบหนึ่งต่อสิบสำเร็จจริงๆ กับการ ผู้คนก็ยังพูดได้อยู่ดีว่าเขาจงใจ ‘เลือกกระสอบนิ่มมาต่อย’
มูลค่าย่อมตกฮวบลงทันตา
ส่วนเรื่องที่ฉู่ขวงจงใจเลือกแต่คู่แข่งตัวท็อปอยากจะตบหน้าเขาอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ เพื่อจะได้หักหน้าตน?
นั่นยิ่งดีเข้าไปใหญ่!
ถึงแม้ตนเองจะถูกตบหน้า แต่ก็คุ้มค่า เพราะการตบครั้งนี้บีบให้อีกฝ่ายต้องถลำเข้าสู่สถานการณ์เสียเปรียบ
เขานึกว่าตัวเองไร้เทียมทานในวงการนิยายวิทยาศาสตร์งั้นหรือ?
เมื่อยอดฝีมือระดับแนวหน้าของบลูสตาร์พร้อมใจกันลุกขึ้นมารุมเล่นงาน แบบนี้แหละที่สามารถทลาย ‘ร่างทองไร้พ่าย’ ของเขาได้!
ถึงเวลานั้น ตนเพียงแค่คอยยุแหย่บ้าง ปล่อยกระแสบ้าง ชี้นำบ้าง เรื่องการประชันวรรณกรรมแบบหนึ่งต่อสิบของฉู่ขวง ก็จะพลันกลายเป็นเรื่องตลกขบขันโดยสมบูรณ์!
แต่จริงๆ แล้วหลิงคงก็ยังงุนงงอยู่เหมือนกัน
ว่าฉู่ขวงเป็นบ้าอะไรกันแน่?
ใช้แค่กลยุทธ์ยั่วยุธรรมดาๆ แบบนี้ เขายังจะมาติดกับ?
ลำพองใจเกินไปแล้ว!
หลินเยวียนจึงล็อกอินเข้าบัญชีของฉู่ขวง แล้วโพสต์ข้อความใหม่ขึ้นมาอีกครั้ง
[ในบรรดาคู่แข่งการประชันวรรณกรรมทั้งสิบท่านที่ผมเลือกมา ไม่ว่าอาจารย์ท่านใดจะปล่อยผลงานนิยายวิทยาศาสตร์ออกมา ผมจะปล่อยผลงานประชันวรรณกรรมที่ตอบโต้ทันที]
นี่แหละคือวิธีที่สมเหตุสมผลที่สุด
ไม่ใช่เพราะเชื่อเรื่องไสยศาสตร์อะไรอย่างใครลงมือก่อนมักจะแพ้หรอก
แต่เป็นเพราะหลินเยวียนอยากดูคุณภาพผลงานของคู่แข่งก่อน แล้วค่อยพิจารณาเลือกงานที่เหมาะสมที่สุดมาใช้
ถ้าฝีมือคู่แข่งอยู่ในระดับธรรมดา
เขาก็ไม่จำเป็นต้องเอาผลงานระดับสุดยอดที่เก็บไว้มาใช้
แต่ถ้าฝีมือคู่แข่งแข็งแกร่งจริงๆ
เขาก็พร้อมจะหยิบผลงานที่เคยสร้างปรากฏการณ์สะเทือนโลกออกมาใช้สู้
นอกจากว่าคู่แข่งจะเขียนผลงานที่เหนือกว่างานระดับไพ่ตายที่อยู่ในมือของเขา
ไม่เช่นนั้นแล้ว ด้วยคลังสมบัติแห่งโลกที่เขาครอบครองอยู่ หลินเยวียนย่อมยืนอยู่ในตำแหน่งที่ไร้วันพ่ายแพ้!
…
ฟิ้ววว
โพสต์ล่าสุดของฉู่ขวงปรากฏขึ้น
ในวงการนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์
“เขาหมายความว่าอยากให้พวกเราเป็นฝ่ายลงมือก่อนงั้นหรือ?”
“ก็ดีเหมือนกันนะ”
“ดูเหมือนฉู่ขวงจะยังมีเลือดนักสู้อยู่บ้าง ตอนแรกฉันยังกลัวว่าเขาจะเลือกแต่พวกอ่อนๆ มาสู้ซะอีก”
“กล้าเลือกฉันมา ก็เท่ากับว่าเขาแพ้แล้ว”
“อย่าประมาทไป ฉู่ขวงไม่ใช่พวกกระจอกนะ คุณมั่นใจขนาดนั้นเชียว?”
“เขียนนิยายทั้งที ก็ต้องมีความมั่นใจสิ ถ้าไร้ความมั่นใจแล้วจะเขียนไปทำไม?”
“จริงๆ การที่เราได้ปล่อยผลงานก่อนก็มีข้อดีอยู่นะ เพราะผู้อ่านจะรู้ว่างานของเราจะถูกนำไปประชันวรรณกรรมกับฉู่ขวง พวกเขาก็จะตั้งใจอ่านงานของเราก่อนแน่นอน”
“ใช่แล้ว”
“ถึงจะไม่อยากยอมรับ แต่กระแสนิยมฉู่ขวงเองก็เห็นๆ กันอยู่”
“ไม่ว่าผลจะออกมาชนะหรือแพ้ อย่างน้อยเรื่องกระแสความนิยมของผลงานเราไม่ต้องกังวลแน่ ถึงแม้งานของเราจะร้อนแรงอยู่แล้ว แต่ถ้าเทียบกับตัวประหลาดอย่างฉู่ขวง ก็ยังเทียบไม่ติดหรอก”
“นี่แหละเหตุผลว่าทำไมทุกคนถึงอยากประชันวรรณกรรมกับเขา”
“แพ้ก็ไม่ขาดทุน แต่ถ้าชนะเมื่อไร ได้กำไรเต็มๆ !”
………………………………………………

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...