“ขอโทษครับ!”
“คุณคือ…”
“ผมเซวียเจิ้งเริ่น พ่อของเซวียตงครับ”
“อ้อ…ไม่เป็นไรค่ะ”
หมี่ตี้มอง ‘ชายชรา’ ผมขาวที่อยู่ตรงหน้าแล้วหันหน้าหนี
เซวียเจิ้งเริ่นมองหญิงสาวที่หน้าตาน่ารักคนนี้แล้วอดรู้สึกจนปัญญาไม่ได้
เธอเพิ่งจะอายุยี่สิบสี่ปี!
เซวียเจิ้งเริ่นดูประวัติการรักษาของหมี่ตี้แล้ว หลอดเลือดดำสมองอุดตันเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ มีภาวะเลือดแข็งตัวเร็วผิดปกติและกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด
สาเหตุเกิดจากการกินยาเม็ดคุมกำเนิดติดต่อกันเป็นเวลานานงั้นหรือ
กินยาเม็ดคุมกำเนิดมาสามปี!
จะมีผู้หญิงคนไหนยอมทำเพื่อผู้ชายขนาดนี้
แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้รับคือการทอดทิ้ง
หรืออาจจะเตรียมใจว่าทุกอย่างจะเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกแล้ว
ครั้งนี้เซวียเจิ้งเริ่นมองในมุมมองของความเป็นจริง
“เซวียตงได้รับบทลงโทษที่เขาสมควรได้รับแล้ว คุณวางใจได้ รักษาตัวให้ดีนะครับ”
ที่หมี่ตี้ไม่สบตาชายชรา เพราะความละอายใจจากส่วนลึกของหัวใจ หลังจากเธอรู้ว่าเซวียตงแต่งงานแล้ว เธอก็เกลียดเซวียตงมาก
แต่ก็เกลียดตัวเองมากเช่นกัน
หมี่ตี้รู้สึกว่าเธอเป็นชู้ที่ไปทำร้ายชีวิตของคนอื่น ทำให้เธอไม่สบายใจมาก
เธอจึงทำใจสบตาชายชราไม่ได้
หลังจากเซวียเจิ้งเริ่นกล่าวขอโทษก็ทิ้งช่องทางติดต่อเอาไว้ พร้อมพูดเสียงเรียบ “แม่หนู ต่อไปถ้ามีปัญหาอะไร มาหาผมได้นะครับ นี่เบอร์โทรผมครับ”
พอเขาออกจากห้องก็เจอหมี่เยว่และน้องชายพอดี
ตอนที่สบตากัน ในสายตาของเซวียเจิ้งเริ่นเหมือนมีรังสีอำมหิตไร้ขีดจำกัดพลุ่งพล่าน เขาจ้องหมี่เยว่ตาไม่กะพริบ
หมี่เยว่เองก็เผชิญหน้าอย่างไม่เกรงกลัวเลยสักนิด!
หลังจากทั้งสองสบตากัน พวกเขาก็หันมองหมี่ตี้โดยพร้อมเพรียงกัน และเซวียเจิ้งเริ่นเป็นคนหลบตาก่อน
เซวียเจิ้งเริ่นให้คนไปสืบแล้ว ความหมายของเพื่อนที่เป็นตำรวจคือ แม้รู้ว่าเป็นการวางแผนหลอกเซวียตงให้ตกหลุมพราง แต่เซวียตงก็กระทำความผิดไปแล้วจริงๆ
ก็เหมือนกับว่า มีผู้หญิงคนหนึ่งยั่วยวนคุณ แต่คุณข่มขืนเธอ ซึ่งยังคงเป็นคดีอาชญากรรม
ยิ่งไปกว่านั้นยังมีเด็กผู้หญิงอายุสิบสี่ปีอยู่ในเหตุการณ์
นอกจากนี้ ในโทรศัพท์มือถือของเซวียตงก็มีข้อมูลสกปรกมากมาย ซึ่งก็เข้าข่ายอาชญากรรมแล้ว
หมี่เยว่ในฐานะท่านประธานบริษัทมีเดีย ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นกับเซวียตง เขาเป็นคนกำกับและเผยแพร่
เซวียเจิ้งเริ่นมองสายตาอ่อนโยนของหมี่ตี้แล้วอดถอนหายใจไม่ได้ ก่อนจะหมุนตัวจากไป
ที่ยอมก็เพราะลูกชาย
ชีวิตของเซวียตงสุขสบายเกินไป เข้าไปรับบทเรียนสักหน่อยก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร
พ่อแม่ของหมี่ตี้เสียไปแล้ว คนที่มาคือลุงกับอา ช่างเถอะ…ช่างเถอะ…
เซวียเจิ้งเริ่นจ้องหมี่เยว่ด้วยสายตาลึกซึ้งแวบหนึ่ง ก่อนจะจากไป
แม้หมี่เยว่แสดงทีท่าว่าไม่กลัว แต่ถ้ามีเรื่องกับเซวียเจิ้งเริ่นขึ้นมาจริงๆ เขาเองก็ไม่มั่นใจว่าจะชนะ
หลังจากจบเรื่อง พวกเขาก็จะกลับเซินเจิ้นเลย
ถึงอย่างไรสิ่งที่ควรแก้แค้น ก็แก้แค้นไปหมดแล้ว!
ตอนที่เซวียเจิ้งเริ่นกำลังจะกลับก็เจอกับเฉินชางพอดี เขารู้จักเฉินชางและเคยได้ยินชื่อ แต่ยังไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์
ทว่าเซวียเจิ้งเริ่นไม่ได้เข้าไปทักทาย แต่มองจากระยะไกลแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินตรงไปหาอู๋ถงฝู่ที่ห้องทำงานผู้อำนวยการ
อู๋ถงฝู่เห็นสภาพของเซวียเจิ้งเริ่นก็อดถอนหายใจไม่ได้ พลันรินน้ำชาแก้วหนึ่ง “ชาหลงจิ่ง[1]ที่ผมเพิ่งได้มา ลองชิมดูสิ”
เซวียเจิ้งเริ่นไม่ได้ปฏิเสธ


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ