หมี่ตี้ร้องไห้อย่างเจ็บปวด ความรู้สึกนี้เหมือนตอนที่พ่อแม่จากเธอไป
สิ้นหวัง! ไร้ที่พึ่งพา!
เธอทุ่มเทหัวใจให้กับใคร แล้วใครบ้างที่จริงใจกับเธอ
เผิงเจินกอดหมี่ตี้ด้วยความสงสาร
เธอคอยดูแลหมี่ตี้มาเป็นเวลาสามปี ช่วงเวลาสามปีที่ผ่านมา เผิงเจินรู้สึกเหมือนหมี่ตี้เป็นคนในครอบครัว
แต่ใครจะคาดคิดว่าหมี่ตี้ที่ดูบริสุทธิ์คนนี้ ต้องกินยาคุมกำเนิดมาตลอดสามปี!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เผิงเจินก็รู้สึกเจ็บปวดเหลือทน
ผู้ชายแบบไหนกันที่ทำเรื่องแบบนี้กับเธอได้ลงคอ
แต่เมื่อลองคิดดูดีๆ เขาเคยรักคุณหนูหมี่จริงๆ หรือเปล่า
ถ้าเขารักเธอจริง เขาจะให้เธอกินยาคุมกำเนิดเป็นเวลานานขนาดนี้หรือ
นี่มันแทบไม่น่าเป็นไปได้เลย! มันไม่ใช่คนด้วยซ้ำ!
เมื่อเห็นหมี่ตี้ร้องไห้อย่างทรมาน เฉินชางก็ลุกขึ้นและเดินออกจากห้องทำงาน
จ้าวตันเยี่ยนและสวีจื่อหมิงมองดูเฉินชาง “หมอเฉิน เก่งมากเลยค่ะ! รู้จักยาคุมกำเนิดดีมาก เก่งสุดๆ ไปเลย วิเคราะห์ได้ขนาดนี้ได้ยังไง”
เฉินชางพูดไม่ออก
ทั้งที่เป็นคำชม แต่ทำไมฟังแล้วรู้สึกทะแม่งๆ ชอบกล
หมายความว่าไงที่บอกว่ารู้จักยาคุมกำเนิดดีมาก...
จ้าวตันเยี่ยนเหลือบมองเฉินชางแล้วก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้
เป็นไปตามที่เฉินชางวิเคราะห์ หมี่ตี้กินยาคุมกำเนิดมานานถึงสามปี ทำให้เลือดของเธอหนืดและเกิดการแข็งตัวในระดับที่สูงพอๆ กับคนท้อง หรืออาจจะมากกว่าคนท้องเสียอีก
แต่คนปกติจะเป็นเหมือนคนท้องได้ขนาดนี้เชียวหรือ
ตอนนี้ใกล้จะแปดโมงเช้าแล้ว
สวีจื่อหมิงที่กำลังจะขึ้นไปเปลี่ยนเวรหันไปมองจ้างตันเยี่ยนแล้วพูดขึ้น “ที่รัก ผม…ผมขอโทษนะ ปกติที่ไม่ให้คุณเช็คมือถือ ผมไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังอะไรเลยนะ เราแต่งงานกันมายี่สิบกว่าปีแล้ว ผมไม่เคยทำอะไรนอกลู่นอกทางเลยนะ
หมี่ตี้เธอเป็นเด็กน่าสงสาร อย่าเข้าใจผิดเธอเลย!”
จ้าวตันเยี่ยนมองดูสวีจื่อหมิงแล้วต้องถอนหายใจ
หัวใจคนเป็นสิ่งที่ซับซ้อนที่สุดในโลกแล้วจริงๆ
มีทั้งคู่รักที่รักกันจนแก่เฒ่าตายจากกัน และก็มีหมี่ตี้ที่หลงรักจนหัวปักหัวปำยอมกินยาคุมกำเนิดถึงสามปี
จ้าวตันเยี่ยนเปิดประตูห้องฉุกเฉิน มองดูหมี่ตี้ที่ร้องไห้อยู่ข้างใน เธอหันไปมองสวีจื่อหมิงอีกครั้ง เห็นสวีจื่อหมิงที่มีรอยคล้ำใต้ตาเนื่องจากอดนอนก็ถอนหายใจอีกครั้ง
“เปลี่ยนเวรเสร็จแล้วรีบกลับไปพักผ่อนซะ เมื่อคืนฉันทำกับข้าวใส่ไว้ในตู้เย็น คุณก็เอามาอุ่นกินก็แล้วกัน”
พูดจบเธอก็เข้าไปในลิฟต์
สวีจื่อหมิงได้ฟังก็ใจอ่อนยวบ “ที่รัก แล้วคุณล่ะ”
จ้าวตันเยี่ยนไม่หันกลับมา “อย่าคิดว่าตัวเองอ้วนเชียวล่ะ คิดว่าฉันไม่รู้หรือไง เพ้อเจ้อ กลับไปพักผ่อนเยอะๆ นะ!”
ช่วงนี้สวีจื่อหมิงง่วนอยู่กับการผ่าตัด จ้าวตันเยี่ยนคิดว่าเธออาจจะเข้าใจเขาผิดไปจริงๆ
แต่ถึงแม้ว่าสวีจื่อหมิงจะดีใจ แต่พอได้ยินประโยคสุดท้าย เขาก็เขินขึ้นมา
ใครเขาเพ้อเจ้อกัน! พูดอะไรเรื่อย!
แต่พอหันกลับไป เห็นเฉินชางกำลังจ้องมองเขาอย่างครุ่นคิด สวีจื่อหมิงก็หน้าแดง รีบเดินหนีไป “ผมไปเปลี่ยนเวรแล้ว!”
หลังจากทำงานเสร็จ เฉินชางก็เดินกลับไปที่ห้องทำงาน
ทันทีที่เฉินชางก้าวเข้ามา เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น
[ติ๊ง! ภารกิจเสร็จสมบูรณ์! ช่วยชีวิตหมี่ตี้สำเร็จ ค้นพบสาเหตุของโรค และขจัดความขัดแย้งระหว่างสวีจื่อหมิงกับจ้าวตันเยี่ยน ต้องการรับรางวัลหรือไม่]
เฉินชางได้ยินเสียงเตือนระบบแล้ว ก็นิ่งอึ้งไป รับรางวัลหรือไม่ แสดงว่าไม่รับก็ได้งั้นสิ
[แจ้งเตือนภารกิจ ภารกิจต่อเนื่อง ภารกิจถัดไป: ผ่าตัด! คำอธิบายภารกิจ: ช่วยผ่าตัดหมี่ตี้ให้สำเร็จ เมื่อการผ่าตัดสำเร็จลุล่วง คุณจะได้รับรางวัลที่มากขึ้น โปรดเลือก 1. รับรางวัล 2. รับภารกิจถัดไป]

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ