ตอนเช้า เฉินชางอยู่ในห้องทำงานแผนกฉุกเฉินกับสวีจื่อหมิง เหอจื้อเชียนและพวกหลี่เป่าซานนั่งคุยเรื่องผลสรุปการผ่าตัดในช่วงหลายวันมานี้
การทำงานเช่นนี้ต้องดำเนินการทุกวัน จำเป็นต้องมีการทบทวนและยกระดับแกนหลักอย่างต่อเนื่อง
หลังจากผ่าตัดผู้ป่วยรายที่สิบห้าเสร็จสิ้น เมื่อมีจำนวนมากเข้าก็เริ่มปรากฏอาการแทรกซ้อนหลังผ่าตัดบางส่วนให้เห็นแล้ว
ทั้งทีมทำได้เพียงหารือและสรุปผลกันอย่างต่อเนื่อง
นี่คือขั้นตอนที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
ช่วงเช้าในแผนกฉุกเฉินไม่ได้ผ่อนคลายเลย คนส่วนใหญ่ล้วนทำงานยุ่ง ในเวลานี้เอง พยาบาลเฉิงอี้เข้ามาแจ้งเฉินชางว่ามีผู้ป่วยรายหนึ่งที่มาด้วยอาการวิงเวียนอย่างหนัก
พอเฉินชางได้ยินว่ามีอาการวิงเวียนก็ให้เฉิงอี้เรียกตัวเข้ามา
พอมาถึงห้องตรวจแล้ว เฉินชางก็ได้พบกับผู้ป่วย เป็นหญิงสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่ง อายุยังไม่มาก แต่งตัวตามสมัยนิยม หลังจากได้รับชาร์ตผู้ป่วยแล้ว เฉินชางก็อ่านข้อมูลของผู้ป่วย
หมี่ตี้ อายุยี่สิบสี่ มีอาการวิงเวียนมาหนึ่งวันแล้ว
เฉินชางนั่งข้างคอมพิวเตอร์ อดถามไม่ได้ “คุณรู้สึกไม่สบายแบบไหนบ้าง มีปัจจัยอื่นร่วมไหมครับ”
หมี่ตี้ส่ายหน้า แววตาค่อนข้างค่อนข้างเลื่อนลอย “ไม่ค่ะ นั่งอยู่ดีๆ ก็เริ่มเวียนหัว พอผ่านไปสักพักใหญ่ฉันกลัวว่าจะหน้ามืดเลยเรียกแท็กซี่มา”
ต้องบอกเลยว่า สาวสวยอยู่ที่ไหนก็เป็นจุดเด่นทั้งนั้น
หมี่ตี้หุ่นสูงเพรียว แต่งตัวตามสมัยนิยม รูปร่างหน้าตาดี ถ้าไม่เป็นที่สนใจเลยก็ออกจะแปลกไปหน่อย
ยิ่งไปกว่านั้นคือสภาพอากาศในเดือนพฤษภาคมค่อนข้างร้อนแล้ว แต่กระโปรงสั้นของหมี่ตี้ดูจะสั้นไปหน่อยจริงๆ
เฉินชางซักประวัติอยู่สักพัก หรือจะเป็นโรคหินปูนหูชั้นในเคลื่อน
“คุณเคยมีประวัติโรคความดันสูงหรือโรคเบาหวานบ้างไหม”
หมี่ตี้ส่ายหน้า “ไม่ค่ะ”
อย่างไรก็ตาม เพื่อความปลอดภัย เฉินชางเตรียมจะวัดความดันโลหิต พอจางหย่วนเห็นก็รีบวิ่งเข้ามา “ผมเอง! ผมทำเองครับ!”
เฉินชางเห็นจางหย่วนออกอาการขนาดนี้ก็พูดไม่ออกไปทันที
ตอนที่จางหย่วนวัดความดันให้หญิงสาว เฉินชางสังเกตเห็นชัดเจนว่าคณะหัวหน้าแพทย์หลายคนที่พูดคุยหารือกันอยู่ดูเหมือนจะจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอยู่บ้าง โดยเฉพาะหัวหน้าสวีจื่อ อหมิงที่สายตาจับจ้องมาทางเฉินชางตลอด
จากนั้นเขาก็ให้พยาบาลตรวจวัดระดับน้ำตาลในเลือด
ตอนแทงเข็มที่ปลายนิ้วหมี่ตี้เพื่อเจาะวัดน้ำตาล หมี่ตี้ร้องโอดโอยขึ้นมา เฉินชางรับรู้ได้ว่าทุกคนใจสั่นยุบยิบ!
ในเวลานี้เอง หมี่ตี้พลันเอ่ยขึ้นว่า “หมอคะ ตรวจ MRI ให้ฉันได้ไหม จะเป็นปัญหาทางสมองหรือเปล่า”
เฉินชางใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง คิดว่าก็ดีเหมือนกัน “อืม ได้ครับ ผมจะตรวจให้คุณ”
หลังจากหมี่ตี้ออกไป เฉินชางมองคนอื่นๆ หมดแรงจะบ่น
ฝ่ายอีกสี่คนกลับมองหน้ากันแล้วอดยิ้มออกมาไม่ได้
เฉินชางมองจางหย่วน หลิ่วตาให้เล็กน้อย “ยังไม่แต่งงาน ไม่ได้ท้อง ไม่มีประวัติอาชญากรรม ไม่มีประวัติการรักษา ไม่พบโรคทางกรรมพันธุ์ อยากลองสู้ดูสักตั้งไหม”
จางหย่วนส่ายหน้า “สวยเกินไป ผมคิดว่าตัวเองสู้คนอื่นไม่ไหว อีกอย่าง…”
พอสวีจื่อหมิงได้ยินก็เอ่ยยิ้มๆ ว่า “อีกอย่างอะไรล่ะ เสี่ยวจางฉันจะบอกนายไว้นะ ผู้ชายน่ะต้องมั่นใจในตัวเองหน่อย กลัวอะไรกัน พวกเราเป็นแพทย์ปริญญาจากมหาลัยวิทยาลัยดัง เป็นหมอของโรงพยาบาลใหญ่ พวกเราก็ไม่แย่เหมือนกัน นึกถึงสมัยก่อน ฉันน่ะ…”
พูดยังไม่ทันจบ สวีจื่อหมิงก็รับรู้ถึงสายลมโชยกลิ่นหอมกรุ่นหอบหนึ่งที่โถมเข้ามา!
ชั่วพริบตานั้น ฉากตรงหน้าทำให้ทุกคนตกตะลึง
ทุกคนมองฉากตรงหน้าตกใจตาค้าง ตกใจยิ่งกว่าเฉินชางผ่าตัดเสร็จภายในหนึ่งวินาทีเสียอีก!
เฉินชางขยี้ตา ไม่ค่อยอยากจะเชื่อสายตาคู่นี้ของตน
มองเห็นเพียงว่าหมี่ตี้ย้อนกลับมา โผเข้ากอดสวีจื่อหมิงแน่น ซุกหน้าลงกับหัวไหล่เขา “ฮือๆๆ…คุณอย่าเลิกกับฉันได้ไหม”
ประโยคนี้ทำให้ทุกคนในห้องแข็งค้างไปในชั่วพริบตา
สวีจื่อหมิงก็ตกใจกับเหตุการณ์นี้เช่นกัน เขาแค่…
แต่ในเวลานี้เอง ผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาพอดี
บังเอิญมองเห็นฉากนี้เข้า สีหน้าแปรเปลี่ยนในทันใด!
คนที่มาไม่ใช่ใครอื่น เป็นจ้าวตันเยี่ยน รองหัวหน้าแผนกประสาทวิทยา

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ