เด็กเสี่ย NC-25 นิยาย บท 35

ตาคมมองตามร่างขาวผ่องที่เดินเลี่ยงไปในครัวทันทีที่กลับเข้ามาในห้อง ดอกแก้วจัดการเก็บของบางส่วนเข้าตู้เย็น และแบ่งสิ่งที่ต้องใช้ไว้ข้างนอกเพื่อเตรียมทำมื้อเย็น

พิธานเพิ่งสังเกตเห็น วันนี้ดอกแก้วใส่แว่นตาหนาที่ดูเชยสุดๆ เหมือนวันแรกที่เขาได้เจอเธอ

ปกติเธอจะใส่คอนแทกเลนส์ หรือไม่ก็ไม่ใส่อะไรเลย นี่เป็นครั้งแรกหลังจากเดือนกว่าๆ ที่อยู่ด้วยกันที่เขาได้เห็นเธอตอนใส่แว่น อาจเป็นเพราะเขามาโดยไม่ได้บอกก่อน เพราะถ้าบอก... ดอกแก้วก็จะเตรียมตัวเพื่อเป็นทุกอย่างที่เขาชอบโดยไม่ต้องร้องขอ

เธอรู้ใจเขา เหมือนเรารู้จักกันมานาน

เสี่ยหนุ่มยอมรับว่าดอกแก้วเวลาใส่แว่นดูจืดสนิท เหมือนหนอนหนังสือที่วันๆ อยู่แต่กับหนังสือ ไม่รู้จักการแต่งตัว ไม่รู้จักการเข้าสังคม และผิวขาวๆ ก็ทำให้เธอจืดยิ่งกว่าเดิมเป็นเท่าตัว

จืดชืด ไร้เสน่ห์ ไร้ความดึงดูด นั่นคือดอกแก้วที่เขาเห็นในตอนนี้

“อุ๊ย!” แผ่นหลังที่ชนเข้ากับอกกว้างทำให้ดอกแก้วเผลออุทานออกมา เธอหันกลับไปมองคนที่เดินเข้ามาใกล้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม “เสี่ย มีอะไรหรือเปล่าคะ?”

พิธานเองก็เพิ่งรู้ตัวในตอนนั้นว่าเขาเผลอเดินเข้าไปชิดกับอีกคนขนาดนี้ มันสวนทางกับความคิดในหัวที่บอกว่าเธอจืดชืดและไม่มีเสน่ห์ดึงดูดอย่างสิ้นเชิง

ชายหนุ่มยักไหล่ เขายังยืนยันคำเดิมว่าตอนนี้ดอกแก้วช่างจืดชืดเหลือเกิน อาจเป็นเพราะเขาชอบกินอาหารรสจัดมากที่สุด กับเซ็กซ์ก็เช่นกัน แต่ที่เขายังมุ่งหน้าเข้าหาความจืดชืดอย่างดอกแก้วก็เป็นเพราะ…เพราะว่าเขารู้ดีที่สุดว่าแกงจืดถ้วยนี้ เวลาอยู่บนเตียงจะสามารถเผ็ดร้อนได้มากแค่ไหน

“ทำไมไม่ใช้บัตรที่ให้ไป”

“คะ?” ดอกแก้วทวนถามเสียงสูง เธอรู้สึกได้ถึงมือที่ลูบเนื้อตัวเธอเบาๆ อย่างยั่วเย้า แต่เรื่องที่คุยกลับเป็นไปคนละทิศละทาง “บัตร?”

“บัตรเครดิตที่ฉันทำให้”

“อ้อ...”

“ว่ายังไง...”

พิธานถามซ้ำ เขาอยากได้คำตอบแต่กลับไม่หยุดมือที่สัมผัสเนื้อตัวของดอกแก้ว มันรบกวนสมาธิจนลมหายใจของเธอสะดุด

“เสี่ย”

“ทำไมถึงไม่ใช้มัน?”

“มันยังไม่จำเป็นต้องใช้ค่ะ ดอกแก้วไม่ค่อยได้ซื้ออะไรนอกจากของในชีวิตประจำวัน ใช้เงินสดจ่ายก็เพียงพอ...”

“อย่าบอกนะว่าเธอไม่เคยใช้บัตรฉันเลย”

“มันยังไม่จำเป็นค่ะ อ๊ะ!”

เสียงหวานครางแผ่วในท้ายประโยค เมื่อจู่ๆ ปลายนิ้วหยาบก็ล้วงลึกเข้าไปในแพนตี้ตัวจิ๋ว เธอรู้สึกถึงความหยาบที่แตะลงบนกลีบเร้นลับเบาๆ มันแสบเล็กน้อยเพราะบอบช้ำจากกิจกรรมเมื่อคืน และตอนนี้มันก็แห้งผากไร้สายน้ำมาช่วยปลอบประโลมเหมือนเคย