เซียนอมตะ 2,500 ปี [我只有两千五百岁] นิยาย บท 89
บทที่ 89 พ่อซูพัฒนาแบบก้าวกระโดด
“อะไรน่ะ?!” พ่อซูประหลาดใจ
ตอนเขาเพิ่งถึงก็เห็นซูเย่ยืนกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ข้างถังใบใหญ่ ยังนึกอยู่เลยว่าเจ้าเด็กนี่จะทำอะไรไม่ดีรึเปล่า คิดไม่ถึงว่าเขาเอาของดีมาให้ตัวเอง
“มาดูสิครับ” ซูเย่เปิดฝาถังให้พ่อซูดู
“ยางพารา?”
เมื่อเห็นของในถัง พ่อซูชะงักไป ก่อนจะขมวดคิ้วขึ้นมาและเอ่ย “จะทำหมอนยางพาราเหรอ หรือฟูกยางพารา บอกมาตามตรงนะ กลับมาครั้งนี้แกจะสร้างวีรกรรมอะไรอีก”
“นี่? ยางพารา?”
ซูเย่หมดคำจะพูด “พ่อครับ พ่อต้องหาความรู้เพิ่มหน่อยนะครับ! นี่คือของล้ำค่าที่ช่วยให้ผู้ฝึกปราณล้างกระดูก ล้างชีพจร ไขกระดูกหินครับ!”
“หา” พ่อซูสะท้านไปทั้งตัว ใบหน้าฉายแววตะลึงถึงขีดสุด เขาผลักซูเย่ออกอย่างแรง มองของสีขาวขุ่นในถังอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา
“นี่คือของเหลวจากไขกระดูกหินเหรอ”
“ของแบบนี้มีแค่ในตำนานไม่ใช่หรือไง?”
“แกไปเอามาจากไหน!”
พ่อซูเงยหน้ามองซูเย่ด้วยความทึ่งพร้อมเอ่ยถาม
“เฮ่ะ ๆ”
ซูเย่ยิ้มอย่างได้ใจ ก่อนจะตอบ “ผมขโมยมาจากกองสืบสวนครับ”
“อะไรนะ?”
พ่อซูตกใจมาก รีบหันมองรอบ ๆ กลัวใครจะเห็น พร้อมกล่าว “แกนี่เก่งกล้าสามารถเชียวนะ ของจากกองสืบสวนยังกล้าขโมย รีบเอาคืนไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่อย่างนั้นฉันจะฆ่าลูกเพื่อผดุงค คุณธรรมแล้วนะ”
“เดี๋ยวสิครับ ผมเป็นลูกพ่อนะ”
ซูเย่พูดอย่างเหนื่อยใจ “นี่พ่อจะขายผมแล้วเหรอครับ”
“ลูกชายไม่สำคัญ จะพาลพาเมียฉันลำบากไปด้วยไม่ได้!”
พ่อซูกล่าวอย่างอาจหาญ
“พ่อ ผมไม่ได้อัดเสียง พ่อไม่ต้องแสดงความภักดีหรอกครับ” ซูเย่ชูนิ้วโป้งให้พ่อซู
พ่อซูจริงจังขึ้นมา “บอกมาตามตรงนะ ไปเอาของแบบนี้มาจากไหน”
“วางใจเถอะครับ ผมได้มาด้วยความสามารถ ไม่ผิดกฎหมาย”
ซูเย่บอกยิ้ม ๆ
“ไม่ผิดกฎหมายจริงเหรอ?” พ่อซูยิ้ม
“ใช่” ซูเย่พยักหน้าอย่างแน่วแน่
พ่อซูถึงผ่อนคลายลงได้จริง ๆ เขามองของเหลวจากไขกระดูกหินที่อยู่เต็มถัง ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพึมพำ “ของดีขนาดนี้ ต่อให้ผิดกฎหมายก็ต้องเอา!”
ซูเย่ “……”
พ่อซูถาม “ใช้ยังไงล่ะ?”
“กระโดดเข้าไปครับ”
ซูเย่ชี้ไปที่ถังใบใหญ่
พ่อซู “……”
ถึงแม้การมาแช่น้ำในป่าในเขาจะไม่ค่อยสุภาพจริง ๆ แต่ด้วยความเย้ายวนของไขกระดูกหิน พ่อซูก็ยังใจกล้าหน้าด้านกระโดดเข้าไปในถังต่อหน้าซูเย่ เหลือเพียงหัวอยู่ข้างนอก
“พ่อครับ ทนให้ไหวนะครับ” ซูเย่ตะโกนเสียงดัง
เขาเพิ่งจะพูด
พ่อซูก็อัดอั้นจนหน้าแดงก่ำ ความเจ็บปวดจากทั่วร่างกายส่งผลให้หยาดเหงื่อเม็ดใหญ่พรั่งพรูออกมาจากหัวของเขา
ราวกับรู้ว่าต้องปวด พ่อซูไม่พูดอะไรสักคำ กัดฟันทนไว้
ซูเย่จริงจังขึ้นมา เรียกพลังจิตอันแกร่งกล้ามาเพื่อตรวจดูสภาพร่างกายของพ่อ
กลับพบว่าแม้จะฝืนทนความเจ็บปวดอยู่ตลอด แต่ของเหลวจากไขกระดูกก็ยังไม่อาจแทรกซึมเข้าไป
“หืม” ซูเย่ขมวดคิ้ว
เกิดอะไรขึ้น?
เขารีบเอื้อมมือไปจับไหล่ของพ่อเพื่อตรวจดูอาการภายใน
เสี้ยววินาทีนั้น ซูเย่สั่นไปทั้งตัว สีหน้าอึมครึมลง
เขาพบว่าตันเถียนของพ่อมีร่องรอยของการซ่อมแซมจากการแตกร้าว!
หรือก็คือตันเถียนของพ่อเคยแหลกมาก่อน!
ต่อให้ตอนนั้นไม่ได้แหลกถึงขั้นละเอียด แต่ก็ร้ายแรงมาก
ทว่าหลังจากนั้นไม่รู้ทำไม ถูกซ่อมแซมขึ้นใหม่อีกครั้ง แต่ซ่อมได้ไม่สมบูรณ์
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ พ่อยังอุตส่าห์ฝึกปราณได้ถึงขั้นสี่ระดับสอง
ซูเย่มองพ่อตัวเองอึ้ง ๆ เขาคิดไม่ออกเลยว่าอีกฝ่ายฝึกปราณด้วยตันเถียนแตกร้าวจนถึงขั้นนี้ได้ ต้องผ่านความเจ็บปวดมากมายขนาดไหน
“เกิดอะไรขึ้น” พ่อซูพบว่าสีหน้าซูเย่ไม่ค่อยดี เขากัดฟันกล้ำกลืนความเจ็บปวดแสนสาหัสและถาม
“ไม่มีอะไรครับ” ซูเย่คลี่ยิ้ม
พ่อผ่านอะไรมากันแน่?
ชายหนุ่มข่มความสงสัยไว้ และลงมืออย่างเด็ดขาด!
เขาแยกปฐมปราณกำเนิดที่ไม่ได้มากมายในกายตัวเองออกมาส่วนหนึ่ง และถ่ายทอดเข้าไปในร่างของพ่อ
เมื่อพบว่ามีพลังจากภายนอกแทรกซึมเข้ามา พ่อซูสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย
หลังจากพบว่าเป็นซูเย่ ถึงหายระแวง
และพยายามให้เข้าคู่กับซูเย่
เขาอยากเห็นว่าลูกชายตัวเองคิดจะทำอะไร
ซูเย่ควบคุมให้ปฐมปราณกำเนิดแทรกซึมเข้าไปในตันเถียนของพ่อโดยไม่มีสิ่งใดมาขวางกั้น
ด้วยฤทธิ์อันแรงกล้าของไขกระดูกหิน ภายใต้การบำรุงเยียวยาจากปฐมปราณกำเนิด ตันเถียนที่แตกร้าวฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว
เวลาสั้น ๆ เพียงไม่กี่นาที
ตันเถียนที่ไม่รู้ว่าแหลกมานานเท่าไหร่แล้วก็กลับมาเป็นปกติอย่างสมบูรณ์
คล้อยตามที่ตันเถียนถูกซ่อมแซม พลังแกร่งกล้าสายหนึ่งปะทุออกจากตันเถียนพ่อซูฉับพลัน
ในถัง ของเหลวจากไขกระดูกหินรอบ ๆ เริ่มเดือดพล่านขึ้นมา ซอกไซเข้าไปตามเลือดเนื้อของพ่อซูอย่างบ้าคลั่ง
ตู้ม!
ทันใดนั้นก็มีเสียงระเบิดดังขึ้น
ซูเย่ตะลึง
ขั้นสี่ระดับสาม?
เพิ่งซ่อมตันเถียนเสร็จพ่อก็บรรลุถึงขั้นสี่ระดับสามแล้วเหรอ?
หรือนี่คือการปะทุของรากฐานที่สั่งสมมานาน?
ตู้ม ๆๆ…..
ยังไม่จบอีกหรือนี่!
เสียงบรรลุดังขึ้นติดต่อกัน คลื่นจากพลังปราณแต่ละชั้นในอากาศระเบิดกระจายไปรอบ ๆ
ขั้นสี่ระดับสี่ ขั้นสี่ระดับห้า ขั้นสี่ระดับหก!
บรรลุจนถึงขั้นห้า!
ยังไม่หยุด!
ขั้นห้าระดับหนึ่ง ขั้นห้าระดับสอง!
จนกระทั่งขั้นห้าระดับสามถึงได้หยุดลง!
เวลานั้น ไขกระดูกหินในถังใหญ่ถูกดูดกลืนจนไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว
ฟู่ว!
เขาพ่นลมหายใจขุ่น ๆ ออกมา
พ่อซูลืมตาและลุกพรวดขึ้น
“แกไปเจอปฏิหาริย์อะไรมา?” พ่อซูจ้องซูเย่ และถามด้วยสีหน้าตะลึง
“ปฏิหาริย์ยิ่งใหญ่มากเลยล่ะครับ ใครฟังเป็นต้องอึ้งตายแน่” ซูเย่บอกยิ้ม ๆ สายตาฉายแววทึ่ง พ่อบรรลุเร็วมาก ดูท่าหลายปีมานี้ไม่ได้อยู่ว่างเลยนะ!
“เฮอะ”
พ่อซูแค่นเสียง พูดอย่างลำพองใจ “เจ้าเด็กเมื่อวานซืนขั้นสี่ระดับสาม ต่อให้เจอะเจอปฏิหาริย์ที่ยิ่งใหญ่มาขนาดไหนแกก็ไล่ตามพ่อแกไม่ทันหรอก”
ซูเย่ยิ้มน้อย ๆ “ผมจะไม่ปิดบังนะครับ ก่อนหน้านี้ไม่กี่วันผมเพิ่งจะล้มยอดฝีมือที่มีทั้งพลังเหนือธรรมชาติและพลังปราณอยู่ที่ขั้นห้าระดับสี่มา!”
VERIFYCAPTCHA_LABELบทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เซียนอมตะ 2,500 ปี [我只有两千五百岁]