บทที่ 117 เสมอ?
“ไม่ต้องรอถึงวันมะรืนหรอก”
ซูเย่กล่าว “เดี๋ยววันนี้ผลก็ออกแล้วครับ”
ทันทีที่กล่าวออกไป ผู้ชมทั้งสนามก็ตกตะลึง
รู้ผลภายในวันนี้?
นี่มันการแข่งรักษาด้วยการฝังเข็ม
ไม่ใช่ยาของเขาสักหน่อย!
“ช่างบังเอิญเสียจริง!” เจิ้งหวูปิ้ง ชายหนุ่มตัวแทนแห่งตระกูลเจิ้ง ก้มหัวลงไออยู่สักพัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมากล่าวด้วยคิ้วยกสูง “ฉันเองก็คิดเหมือนกันอยู่พอดี!”
ประชันฝีปากยอกย้อนกันไปมา
ทำให้บรรยากาศทั่วทั้งสนามแข่งในขณะนั้น ตึงเครียดขึ้นมาโดยทันที
ไม่ไกลออกไปนัก
ผู้กำกับจ้าวเหมียนที่คอยคุมกองถ่ายอยู่ อดไม่ได้ที่จะถอนใจออกมาเมื่อได้เห็นภาพนี้และกล่าวว่า “แปลกจัง ไม่ว่าที่ไหนมีซูเย่อยู่ ก็มีเรื่องตลอดเลยใช่ไหม?”
“เรื่องปากคอเราะร้ายนี่ขอให้บอกเลย”
นอกสนามแข่ง
“หยาบคายเสียจริง” เมื่อปาปู้เต๋อ ผู้บัญชาการมหานครตะวันตกเฉียงเหนือเห็นการกระทำของซูเย่ เขายิ้มเยาะและกล่าวออกมา “ตกลงแล้ว เด็กคนนี้ไม่ได้ทำตัวหยิ่งยโสเพียงแต่ภายในทีมสืบสวน แต่ทำไปทั่วทุกที่เลย ฉันล่ะอยากเห็นเขาแพ้เสียจริง”
เหล่าพี่น้องพรรคถูโช่วจย้าเทียนซึ่งยืนอยู่ข้างเขา จ้องมองด้วยสายตาโกรธเคือง
“เด็กน้อย อยากจะต่อยฉันหรือ?” ปาปู้เต๋อไม่แม้หันกลับไปมอง เอ่ยขึ้นมาพร้อมเสียงหัวเราะ “ไว้ก้าวผ่านฉันไปได้เมื่อไร จะยอมให้ทำตามใจชอบเลย แต่ถ้ายังไม่แข็งแกร่งพอ ก็ต้องอดทนไปก ก่อนนะ!”
……
“ถ้าเป็นเช่นนั้น ก็จะขอตัดสินผลกันภายในวันนี้เลย การแข่งขันในศาสตร์แห่งการฝังเข็ม เริ่มแข่งขันได้!”
หลี่เจิ้งต้าวออกคำสั่ง
ซูเย่และเด็กตระกูลเจิ้งมองหน้ากัน พร้อมเดินขึ้นไปในพื้นที่สำหรับแข่ง คนหนึ่งฝั่งซ้าย อีกคนฝั่งขวา เผชิญหน้ากันเพื่อวัดความเหนือกว่า
“แกจะต้องแพ้แน่” เจิ้งหวูปิ้งกล่าวออกมาด้วยความมั่นใจ
ซูเย่เผยอยิ้มเล็กน้อย “นั่นแหละที่ฉันต้องการจะพูด”
ทั้งสองนั่งลงที่โต๊ะรักษา
คนไข้อาสาได้เดินเข้ามา
ผู้ป่วยของทั้งสองฝั่งเดินเข้าไปที่โต๊ะและนั่งลงพร้อมกัน
เจิ้งหวูปิ้งเหลือบมองซูเย่ก่อน จากนั้นจึงเริ่มลงมือทำการรักษา
นำเข็มเงินขึ้นมาและฝังลงไปด้วยมือทั้งสอง
เมื่อภาพนี้ปรากฏขึ้นตรงหน้าของผู้นำตระกูลแพทย์แผนจีนทุกคน พวกเขาก็พากันพยักหน้า
“ไม่เลว ถือเข็มด้วยมือทั้งสอง ถือว่าได้รับวิชามาจากตระกูลเจิ้งอย่างถ่องแท้”
“ฝังเข็มด้วยสองมือได้ราบรื่นเช่นนี้ เจิ้งหวูปิ้งนี่สมเป็นอัจฉริยะในการฝังเข็ม”
“ได้ยินว่าเขาร่ำเรียนการฝังเข็มมาตั้งแต่ยังเด็ก ฝีมือในตอนนี้ก็แทบจะเหนือกว่ารุ่นลุงเข้าไปแล้ว หากฝีมือของซูเย่เหมือนกับแค่ที่ออกในรายการโทรทัศน์ล่ะก็ เขาอาจจะแพ้ได้”
“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว!”
เหล่าผู้นำตระกูลชื่นชมเด็กของพวกเขา จากนั้นหันไปมองซูเย่ ลูกศิษย์ของปรมาจารย์วงการแพทย์แผนจีน ไม่รู้ว่าระดับความสามารถในการฝังเข็มของเขาไปถึงขั้นไหนแล้ว
แต่เมื่อมองไป กลับพบว่าซูเย่เองก็ใช้สองมือในการฝังเข็ม!
ทุกคนตื่นตกใจ
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
ไม่ใช่ว่าการฝังเข็มสองมือ เป็นวิชาเฉพาะของตระกูลเจิ้งหรอกหรือ?
ซูเย่ทำได้อย่างไร?
พรึ่บ!
ทั้งสิบสองคนรีบหันไปหาผู้นำตระกูลเจิ้ง
และต้องพบว่าผู้นำตระกูลเจิ้งเองก็ตาเบิกโพลง จ้องมองซูเย่อย่างไม่เชื่อสายตา
เขาไม่ได้มองวิชาการฝังเข็มสองมือของซูเย่ แต่มองไปยังทุกเข็มที่ปักฝังลงไป
ไม่ว่าใครก็สามารถฝังเข็มสองมือได้ ทว่าส่วนที่ยากนั้นคือการได้ชี่!
ผู้คนจากตระกูลอื่นอาจจะไม่สามารถมองเห็นได้ แต่สำหรับเขา ผู้ที่อุทิศตนทุ่มกายและใจในการร่ำเรียนศาสตร์แห่งการฝังเข็ม มองออกได้อย่างชัดเจน!
ทุกเข็มของซูเย่ ล้วนเกิดการได้ชี่!
เป็นไปได้อย่างไร?
ทำไมเขาจึงรู้ถึงแก่นแท้ของวิชาการฝังเข็มสองมือแห่งตระกูลเจิ้งได้
มีคนจากตระกูลเจิ้งไปสอนเขาหรือ?
เป็นไปไม่ได้ หากเขาไม่ร่ำเรียนมาตั้งแต่เด็ก ก็ไม่มีทางที่จะทำได้ในช่วงอายุเท่านี้!
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ในขณะนั้น เจิ้งหวูปิ้งเองก็มองไปที่ซูเย่
เพียงเหลือบมองแวบเดียว สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปในทันที
สิ่งที่เขาเห็นคือวิชาแห่งตระกูลเจิ้ง การฝังเข็มสองมือ!
“ทำไมเขาถึงทำได้?”
ใจของเจิ้งหวูปิ้งสั่นรัว
เขาตื่นตระหนกมากเสียจนต้องสูดหายใจเข้าลึกและสงบสติอารมณ์
ในเวลานี้ การรักษาคือสิ่งสำคัญที่สุด
รีบย้ายสายตาหนีและลงมือรักษาต่อทันที
“หา? ซูเย่ใช้วิชาเดียวกับตระกูลเจิ้งเหรอ?”
“ฉันได้ยินมาว่า วิชาการฝังเข็มสองมือ เป็นวิชาเฉพาะของตระกูลเจิ้งแห่งแพทย์แผนจีนพื้นบ้าน ซูเย่ไปเรียนมาได้อย่างไร?”
หลิวเจิ้นเฉียงและเหล่าคณบดีหันไปมองหลี่เคอหมิงด้วยสายตาประหลาดใจ
“ไม่ใช่ผมนะ” เพียงเห็นสายตาของทุกคน หลี่เคอหมิงก็เข้าใจ และอธิบายออกมาพร้อมรอยยิ้มเจื่อน “ผมไม่ได้สอนครับ และอีกอย่าง ผมเองก็ทำไม่ได้ด้วย”
“แล้วเขาทำได้อย่างไร?” หลิวเจิ้นเฉียงยังคงถามต่อ
“หรือว่า เขาอาจจะเพิ่งเรียนรู้จากเมื่อสักครู่” หลี่เคอหมิงกล่าวออกมาหลังจากครุ่นคิดอยู่พักใหญ่
เมื่อประโยคนี้ดังขึ้น คณบดีทั้งหลายก็นิ่งไป
เรียนจากเมื่อสักครู่?
คิดว่าซูเย่เป็นคอมพิวเตอร์หรือ เพียงแค่เห็นก็สามารถคัดลอกและทำตามได้แล้ว?
นอกจากนี้
ตัดสินจากผลงานของซูเย่ วิชาการฝังเข็มสองมือของเขาก็ไม่ได้แย่ไปกว่าคู่แข่งเลย ซ้ำยังดูคล่องแคล่วและแม่นยำกว่า
“เอ๊ะ เหมือนฉันจะหายดีแล้วนะ!”
ในตอนนั้นเอง เพียงแค่ซูเย่ดึงเข็มออก คนไข้ก็ลุกยืนขึ้นและกล่าวด้วยสีหน้าประหลาดใจ “ฉันหายดีแล้วจริงด้วย ความรู้สึกอึดอัดหายไปหมดเลย!”
ซูเย่เผยรอยยิ้มเล็กน้อย
ฝั่งตรงข้าม เจิ้งหวูปิ้งตกตะลึงจนต้องเงยหน้ากลับขึ้นมามอง
เขาเองก็กำลังดึงเข็มออกอยู่ แต่ความเร็วของเขาช้ากว่าซูเย่อย่างเห็นได้ชัด
“เป็นไปไม่ได้ หมอนั่นเร็วขนาดนั้นได้อย่างไร?”
เจิ้งหวูปิ้งเร่งมือดึงเข็มออกตาม
“ฉันเองก็หายดี” คนไข้ของเขาลุกยืนขึ้น “ฉันไม่เจ็บแล้ว ขอบคุณมากคุณหมอ!”
“ด้วยความยินดี” เจิ้งหวูปิ้งกล่าว หันไปจ้องซูเย่อีกครั้ง ก่อนจะลงมือรักษาต่อ!
คนไข้รายแรกเดินออกไป
รายที่สองก็เดินเข้ามา
สายตาของทุกคนกลับมาที่เจิ้งหวูปิ้งอีกครั้งหนึ่ง
ในคราวนี้ เจิ้งหวูปิ้งใช้วิชาการฝังเข็มอันทรงพลังของตระกูลเจิ้ง เข็มลนไฟ ซึ่งดึงดูดความสนใจของผู้คนเป็นอย่างมาก
ผู้นำตระกูลทั้งหลาย รวมถึงปรมาจารย์แพทย์แผนจีนของชาติ และปรมาจารย์แพทย์แผนจีนพื้นบ้านที่อยู่ในที่นั่งของผู้ตัดสิน พากันพยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า
หันมองซูเย่อีกครั้ง
คราวนี้กลับเห็นซูเย่ใช้วิธีการฝังเข็มสุดแสนธรรมดา

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เซียนอมตะ 2,500 ปี [我只有两千五百岁]