บทที่ 75

3 เดือนต่อมา

ด้านมิริณและวันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่พพี่อรัณต้องเอาน้องภีมไปเลี้ยงที่บริษัท เพราะหลังจากที่เราสามคนพ่อแม่ลูกย้ายมาอยู่บ้านของพี่อรัณ เปิดเทอมฉันก็กลับไปเรียน แต่ฉันไม่ได้ไปทุกวันหรอกนะ ฉันไม่ได้ลงเรียนหลายวิชา เพราะฉันอยากมีเวลาให้กับพี่อรัณและก็น้องภีม จริงๆ ฉันจะฝากน้องภีมไว้กับมิวา แต่พี่อรัณเขาไม่ยอมจะเอาน้องภีทมาด้วย ฉันก็เลยต้องยอมปล่อยเลยตามเลย

และวันนี้ฉันนัดยัยขวัญข้าวและยัยบีนาเอาไว้ เอาจริงพอฉันดรอปเรียนไปก็แทบจะไม่ได้เจอกับเพื่อนเลย แต่ที่วันนี้เพราะยัยบีนานั้นจะแต่งงาน ทำเอาฉันแทบซ็อคสุดๆ เจ้าบ่าวยัยบีนาก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ต้า เพื่อนในห้องที่เคยมีเรื่องกับพี่อรัณนั้นเอง

"ฉันยินดีกับแกด้วยนะและก็ต้าด้วยนะ" ฉันเอ่ยกับเพื่อนทั้งสองที่ยื่นการ์ดงานแต่งให้กับฉันมา

"จ้า แกต้องไปให้ได้นะมิริณ ถ้าแกไม่ไปฉันโกรธแกจริงๆ ด้วย ฉันนะเช่าชุดให้พวกแกสองคนแล้ว" ยัยบีนาเอ่ยกับฉันและยัยขวัญข้าว

"ไปสิแกแต่งานทั้งที ฉันจะไม่ไปได้ไง"

"เออ ริณแล้วนี้แกไม่คิดจะแต่งงานเหรอ" จากนั้นยัยขวัญข้าวก็หันมาถามฉัน

"ไม่รู้สิ ฉันอาจจะเป็นคนง่ายๆ แต่งไม่แต่งก็ได้มั้ง" ด้านอรัณหลังจากที่น้องภีมงอแง จะมาหามิริณ อรัณจึงยอมตามใจลูกชายสุดที่รักมาส่งน้องภีมที่ร้านคาเฟ่แห่งหนึ่งที่มิริณนัดกับเพื่อนของเธอเอาไว้ อรัณที่กำลังจะถึงโต๊ะกับได้ยินสิ่งที่มิริณนั้นคุยกับเพื่อนของเธอ ทั้งสองสาวอย่างบีนาและขวัญข้าวที่เห็นอรัณเดินเข้ามาในร้านกับน้องภีมถึงกับอดยิ้มไม่ได้ คิดไม่ถึงว่ามิริณนั้นจะลงเอ่ยกับรุ่นพี่ อรัณยังหล่อเหลาและดูดีไม่เปลี่ยน

"หวัดดีครับ สาวๆ " อรัณเอ่ยทักเพื่อนสนิทของมิริณ แต่เมื่อเห็นต้านั่งข้างมิริณใบหน้าหล่อเหลาคุณพ่อลูกหนึ่งกับต้องชะงัก แต่นั้นมิริณต้องรีบกับเอ่ยขึ้นทันที

"ต้า เจ้าบ่าวของยัยบีนาคะ"

"ยินดีด้วยนะครับ น้องบีนา" จากนั้นน้องภีมที่เห็นมิริณก็วิ่งมานั่งบนตักมารดาทันที เมื่อแยกย้ายกับกลุ่มเพื่อนๆ ของมิริณเสร็จนั้น

อรัณหลังจากที่พาน้องภีมออกมาจากบริษัท ร่างสูงก็ไม่ได้กลับเข้าไปทำงานต่อ ไหนๆ ก็ออกมาแล้ว คุณอนันต์คงไม่ว่าอะไรหรอก วันนี้เขาขอเกงานครึ่งวัน เพื่อพาลูกชายสุดที่รักนั้นออกมาสวนสนุกต่อ

ด้านมิริณวันนี้ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมาที่สวนสนุก แต่พี่อรัณไม่เข้าบริษัทและพาน้องภีมออกมา ไหนๆ ก็ไหนๆ เราเลยพาลูกมาเที่ยวที่นี่เสียเลย และตอนนี้น้องภีมและเล่นเครื่ิองเล่นมาหมุน ที่พี่อรัณยอมขึ้นไปยืนจับลูก มิริณที่เห็นถึงกับอดยิ้มไม่ได้ มือบางหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาถ่ายเก็บไว้ ส่วนน้องภีมตัวแค่นี้ไม่กลัวอะไรซักอย่าง เจ้าตัวจ้ำม่ำของฉันหัวเราะชอบใจ และยังโบกมือให้กับฉันที่ยืนมองทั้งสองหนุ่มพี่อรัณพาน้องภีมเล่นเครื่องเล่นโน้นนี้นั้น

หลังจากที่พี่อรัณพาน้องภีมเล่นเครื่องเล่นหลากหลายอย่าง เจ้าตัวแสบของฉันหมดแรง จากนั้นพวกเราก็กลับเข้าบ้านกัน วันนี้ฉันมีความสุขมาก เหมือนว่าเราได้ใช้ชีวิตครอบครัวอย่างมีความสุข

หลังจากที่พาน้องภีมเข้านอนแล้วนั้น อรัณร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตัวเล็กที่จริงผมเองก็ขอมิริณไปแล้วครั้งหนึ่งแต่ในตอนนั้นมิริณก็พึ่งจะคืนดีกับผมได้ไม่กี่วัน เมื่อเห็นมิริณนั่งหวีผมที่หน้ากระจก ร่างสูงก็เข้ามาสวมกอดภรรยาพร้อมกับกอดจมูกโด่งเข้าที่แก้มเนียนของคนตัวเล็กไปหนึ่งที

!! ฟอด !!

"หอมแก้มริณอีกแล้วนะคะ" มิริณหันมองคนตัวโตที่เข้ามาสวมกอดและหอมแก้มตน จากนั้นก็หันไปสบตากับคนตัวโตที่เผยรอยยิ้มออกมาที่มุมปากหยัก

"ก็พี่รักของพี่แบบนี้ พอกอดหอมเมียแล้วพี่ชื่นใจ อรัณชั่งใจอยู่ซักพักก่อนที่จะเอ่ยมาอีกครั้ง

"มิริณครับ พี่อยากแต่งงาน" พี่อรัณเขาพยายามพูดเรื่องนี้กับฉันมาหลายรอบมากแล้ว อีกอย่างฉันก็ไม่ได้เป็นคนมากพิธีอะไร หรือวันนี้เขาแอบได้ยินที่พวกฉันคุยกัน

"พี่เห็นไอ้เรียวแต่งงาน ตอนนั้นพี่โครตอิจจามันเลย ที่รักอย่าใจร้ายใจดำกับพี่เลยนะครับ เรามาแต่งงานกันเถอะ พี่อยากมีภาพสวยๆ เก็บเอาไว้ในลูกดู"

"เอ้...นี้เขาเรียกว่าพี่กำลังจะขอฉันแต่งงานหรือเปล่าน๊า"

3 เดือนต่อมา

@โรงแรมแห่งS

ด้านมิริณร่างบางในชุดราตรีเกาะอกสีขาว ในที่สุด หลังจากที่เราจดทะเบียนสมรสกันมาและวันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่เราประกาศให้ทุกคนนั้นทราบว่าเราเป็นสามีภรรยากัน ฉันยอมตามใจสามีสุดที่รักที่อยากจะจัดงานแต่งเอามากๆ

ด้านอรัณวันนี้เขาอยู่ในชุดสูททักชิโดที่ยืนรับแขกเคียงคู่กับภรรยาคนสวย วันนี้เป็นวันแต่งงานของอรัณและมิริณที่ถูกจัดขึ้นที่โรงแรมหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในงานเชิญเพียงญาติและเพื่อนสนิทของทั้งสอง โดยในงานนี้ก็มีครอบครัวของเรียวตะ ริกที่เคียงคู่มากับภรรยาเช่นกัน

"พี่ริก พี่อรัณนี้นะมีลูกแล้ว ฉันว่านะภรรยาพี่อรัณฉันคุ้นมาก" นินิวที่อยู่ในงานแต่งถึงกับเอ่ยถามสามี เพราะเธอยังไม่เคยเจอหน้าภรรยาของอรัณ เรื่องนี้เป็นอะไรที่เงียบมากรู้อีกทีพี่อรัณก็ประกาศแต่งงานพร้อมกับลูกชายน่ารักๆ มาร่วมเป็นสักขีพยานรักให้กับพ่อแม่ของเขา

"รุ่นเดียวกับเรา แต่อยู่คนละคณะหนะ" ริกเอ่ยกับภรรยา

"อ่า ฉันแทบจะไม่เชื่อ"

"ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อแหละแก น้องภีมโตเท่าเจ้าแฝดฉันเลย"เชอรีนที่นั่งอยู่ข้างเรียวตะถึงเอ่ยขึ้นมา

"เจ้าสาวสวยมากอะแก" ที่ตอนนี้ทั้งสองสาวถึงกับเอ่ยชมมิริณไม่หยุด

จนกระทั่งถึงช่วงสำคัญของงานในวันนี้ คือช่วงรับดอกไม้จากเจ้าสาว

"สาวๆ ไม่ลุกไปแย่งดอกไม้เหรอครับ" ริกที่นั่งจิบไวน์ถึงเอ่ยกับนินิวและเชอรีน

"นี้มึงกะจะให้เมียพวกกูแต่งงานรอบสองหรือไง ไอ้สัสริว" ริกได้แต่ถึงกับหันมองน้องชาย และเอ่ยให้กับน้องชายมา

"ที่รักลูกโตปานนี้แล้วไม่ต้องไปแย่งดอกไม้ให้เหนื่อยหรอกครับ พี่กลัวคนอื่นมาจีบเมียพี่" เรียวตะที่นั่งข้างริวได้แต่เอ่ยพร้อมกับยิ้มให้กับรีนลดา และตอนนี้ทุกคนในงานต่่างก็ให้ความสนใจกับเจ้าบ่าวเจ้าสาวบนเวที