บทที่ 66

มิริณวันนี้ตลอดทั้งวันทำงาน ร่างบางเอาแต่คิดหนักใบหน้าหวานถึงกับเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด จนเพื่อนร่วมงานอย่างแป้งถึงกับเอ่ยถาม

"มิริณ เธอเป็นอะไรหรือเปล่า ฉันว่าเธอดูหน้าซีดๆ เหมือนกันไม่สบายหนะ"

"ฉันแค่รู้สึกเวียนหัวนิดหน่อยนะ ไม่มีอะไรหรอก" มิริณเอ่ยกับเพื่อนร่วมงาน แต่ขณะที่ร่่างบางกำลังยกกาแฟไปเสริฟ์นั้น สายตากับสะดุดเข้ากับมะม่วงน้ำปลาหวานของลูกค้า มิริณที่เห็นเช่นนั้นถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ ปกติฉันไม่ใช่คนที่ชอบทานผลไม้เปรี้ยวๆ แบบนี้ แต่ตอนนี้ฉันอยากจะทานมากๆ จนในที่สุดฉันทนไม่ไหวถึงกับขอผู้จัดการออกไปซื้อที่ร้านรถเข็นด้านนอก

ขณะช่วงพักมิริณนั่งทานมะม่วงเปรี้ยวด้วยความเอร็ดอร่อย จนแป้งเห็นแล้วถึงกับเข็ดฟันแทน พอได้ทานอะไรแบบนี้อาการเวียนหัวจนก่อนหน้าก็หายไปหมด

จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปจนถึงเวลาเลิกงาน ขณที่เดินกลับห้องมิริณก็ไม่ลืมที่จะแวะร้านขายยา ซื้อมาตรวจดูก็ไม่เสียหายอะไร เมื่อคิดได้ดังนั้นร่างบางก็ซื้อที่ตรวจครรภ์มาทันที

@ภายในห้องพัก

!! ฟู่...!! ทำไมฉันต้องตื่นเต้นและมือสั่นมากขนาดนี้ๆ ฉันกำลังกลัวอะไรอยู่หรือเปล่า แต่มันแค่อีกนิดเดียว ร่างบางหลับตาเพื่อรอเวลา พร้อมกับหัวใจดวงน้อยๆ ที่เต้นตุบตับขึ้นมา ใบหน้าหวานถึงกับมีเม็ดเหงือผุดขึ้นมาบนใบหน้า ที่มันต้องลุ้นอะไรแบบนี้

!! พรึบ !! มิริณลืมตาขึ้นมาเพื่อดูที่ตรวจครรภ์ ขึ้นสีแดงมาสองขีด

" ฉัน...ท้อง "

"ฉัน...ฉันท้อง จริงด้วย" เสียงเล็กที่เอ่ยออกมา น้ำตาถึงกับไหลอาบแก้ม ฉันไม่ได้เสียใจที่ฉันท้องและฉันตื้นตันใจเสียมากกว่า ถึงฉันจะยังไม่พร้อมลูกฉันมาแบบไม่ตั้งใจ มันอาจจะดูเร็วเกินไป แต่ต่อจากนี้ไปชีวิตฉันจะก็ไม่โดดเดียวอีกแล้ว

มือเรียวบางได้แต่ลูบที่หน้าท้องของตน ด้วยความรู้สึกสับสบ และห่วงใย ตอนนี้ฉันไม่อยากจะคิดอะไรไปมากกว่านี้นอกเสียจากต่อจากนี้ไปชีวิตฉันมีอีกหนึ่งชีวิตที่กำลังจะเกิดมา

@บริษัทAAG

หลายวันต่อมา อีกด้านของอรัณหลังจากที่เรียนจบอย่าง อรัณก็เข้ารับตำแหน่งใหม่ในบริษัททันที แต่ขณะที่ร่างสูงกำลังนั่งเช็นเอกสารภายในห้องนั้น อรัณถึงกับรู้สึกคลื่นไส้และเวียนหัว ถึงกับต้องหยุดพักสายตา เขามีอาการแบบนี้มาได้หลายวันแล้ว พอไปหาคุณหมอ ก็บอกว่าเขานั้นพักผ่อนน้อย อาจจะเกิดจากความเครียด

อรัณนั่งพักสายตาบนเก้าอี้ตัวยาวอยู่ภายในห้องทำงาน ในมือพร้อมกับถือหลอดยาดมขึ้นมาสูดเข้าที่จมูก ทุกวันนี้ยาดมมันกลายเป็นสิ่งสำคัญต่อชีวิตเขาไปเสียแล้ว

!! ก๊อก !!

"เชิญ ครับ" ใบหน้าอันซีดเชียวละจากแฟ้มเอกสารแต่กับต้องชะงักเมื่อเจอบิดาที่เดินเข้ามาในห้องทำงานของตน

"เชิญคุณพ่อนั่งก่อนเถอะครับ" อรัญเอ่ยพร้อมกับเสมองใบหน้าของบิดามาด้วยท่าทีสงสัย

"คุณพ่อมีอะไรกับผมหรือเปล่าครับ"

"ช่วงนี้พ่อก็เห็นว่าเรา ทำงานหนัก เลยอยากให้เราหาเวลาพักผ่อนบ้าง พ่อได้ข่าวว่าเดือนหน้าหนูแพทจะบินไปเรียนต่อที่อังกฤษ แล้วนิไม่คิดจะไปส่งหนูแพทบ้างหรือไง" อนันต์ได้แต่เสมองหน้าบุตรชายคนเล็ก

"หึ...! ผมกับแพทเราเลิกกันแล้วนะครับ คุณพ่อ" คุณอนันต์ถึงกับตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน

"ห๊ะ...ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมแกไม่เล่าให้พ่อฟัง"

"อะ...คุณพ่อสนใจเรื่องนี้ด้วยเหรอครับ"

"เราจะเลิกกันด้วยเหตุผล อะไรพ่อไม่ทราบหรอกนะ แต่พ่อยังอยากได้หนูแพทมาเป็นสะใภ้ของบ้านเราอยู่ดี อคิณทำให้พ่อผิดหวังจากหนูนีน่าไปแล้วคนนึง เรายังจะเดินตามรอยพี่ชายเราอีกเหรอ" คุณอนันต์ เอ่ยกับบุตรชายคนเล็กมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจนัก ที่ได้ทราบเรื่องของอรัณและหนูแพท ด้านบุตรชายท่านก็ใช่ย่อยอรัณค่อนข้างที่จะเจ้าชู้ แต่ก็ไม่คิดว่าจะเลิกลากับแพทแบบนี้

"คุณพ่อจะให้ผมเอาผู้หญิงที่จ้องแต่จะลับหลับผมแบบนั้นมาเป็นภรรยาผมได้ยังไงเหรอครับ" อรัณสวนบิดากลับอย่างไม่ยอม

"หรืิอเราก็เองก็ใฝ่ต่ำไม่ต่างจากอคิณ" อรัณได้ยินเช่นนั้นใบหน้าอันหล่อเหลาถึงกับชะงัก ด้วยคำพูดของบิดา ขนาดนี้แล้วบิดาเขาก็ไม่มีท่าทีจะยอมมิวา ถ้าเป็นเช่นนี้ เรื่องที่จะให้บิดายอมรับมิริณอีกคนก็งานหินสำหรับเขาเช่นกัน เขาจะบอกทานยังไงดีในเมื่อหัวใจเขามันเปลี่ยนที่อยู่ไปอยู่กับใครอีกคนเสียแล้ว อรัณที่เห็นสีหน้าของบิดาถึงกับเปลี่ยนเรื่องทันที

"เดือนหน้ามิวาคงคลอดลูกชายของพี่คิณ คุณพ่อจะกับน้าเกศจะไปญี่ปุ่นไหมด้วยไหมครับ"

"ฉันปฎิเสธพี่ชายแกได้ไหม ...อคิณคงยอมแหละ" อนันต์ได้แต่ตอบบุตรชายคนเล็ก ไม่ชอบลูกสะใภ้แต่มิวากับมีหลานชายให้กับตน

"แกก็คงต้องไปกับพ่อด้วย" คุณอนันต์ถึงกับถอดใจไม่ว่าจะพูดเกลี้ยกล่อมยังไง ความสัมพันธ์ของอรัณและแพทก็เป็นไปได้ยาก

3 เดือนต่อมา

ด้านมิริณหลังจากที่ฉันทราบว่าตัวเองท้องแล้วนั้น ฉันก็ไปฝากท้องกับคุณหมอในเช้าอีกวันต่อมา และนี้ผ่านมาสามเดือนแล้ว แปลกมากที่ฉันไม่มีอาการแพ้ท้องแต่อย่างใด ที่เพิ่มมาคือน้ำหนักตัว และฉันกินเยอะขึ้น และตอนนี้ฉันกำลังคุยวิดิโอคอลกับมิวา ที่ตอนนี้มิวาได้ให้กำเนิดน้องมาคัสเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หน้าตาน่าชังเอามากๆ หลานชายของฉัน ที่ความหล่อเหลาถอดแบบพี่อคิณมาเต็มๆ ฉันดีใจกับมิวามากที่มีพี่คิณนั้นทั้งรักและดูแลพี่สาวของฉันเป็นอย่างดี แบบนี้ฉันจะได้ห่วงมิวาน้อยลง