บทที่ 11

ห้างสรรพสินค้าS

ทั้งสองสาวพี่น้องช้อปกันอย่างสนุกหลังจากที่อคิณ พาทั้งมิวามาทานข้าวเสร็จแล้วนั้น ทั้งสามก็พากันเดินเข้าออกร้านเสื้อผ้า ร้อง เท้า กระเป๋าที่มีอคิณคอยถือบัตรเครดิตทำหน้าที่ป๋าจ่ายให้กับมิวา และอคิณยังใจดีจ่ายให้กับมิริณสาวน้อยที่น่าตาน่ารัก ความสวยสองสาวพี่น้องคู่นี้ ที่สวยกินกันไม่ลงเลย จนอคิณนั้นอยากจะเก็บเอาไว้ครอบครองทั้งสอง ยิ่งมองยิ่งมีเสน่าห์อย่างหน้าหลงไหล

มิริณถึงกับชักสีหน้าใส่พี่สาวที่ตอนนี้มิวา หยิบ โน้น นี้นั้นเป็นว่าเล่น จนมิริณแอบตกใจ เพราะของในมือที่มิวามันทั้งเยอะและราคาแพงมากอยู่เหมือนกัน

"วาซื้อเยอะแบบนี้ พี่เขาจะไม่ว่าเหรอ"

"หยิบมาเถอะน๊าริณ พี่คิณเขาใจดีแค่นี้ไม่ทำให้เขาล้มละลายหรอก" มิวาหันไปเอ่ยกับน้องสาว ที่มิริณไม่ยอมหยิบเสื้อผ้าของเธอมาเลยซักชุด

"ถ้าริณไม่เลือกวาเลือกให้เองและกัน" จากนั้นมิวาก็ช้อปต่อและหยิบมาอีกหลายชุด ถุงกระดาษในมือของทั้งสองสาวรวมยี่สิบใบ ส่วนมากมาจากแบรนด์ดังๆ ทั้งนั้น

ด้านอคิณที่เดินตามมิวาออกจากในร้าน ไปยังที่ลานจอดรถ

"นี้กะจะไม่ช้อปวันอื่นด้วยเลยหรือไงครับ" อคิณถามมิวาพร้อมกับ ยิ้มให้กับหญิงสาว แต่เขาก็คุ้นชินที่มิวาเป็นคนช้อปเก่ง ช้อปแค่นี้ไม่ทำให้เขาล้มละลายง่ายๆ หรอก ในเมื่อมันคือความสุขของเธอเขาเองก็ยินดีที่จะจ่าย

"เห็นพี่คิณบอกให้วาจัดเยอะๆ วาก็แค่ทำตามพี่ที่คิณต้องการนะคะ เสียดายนะคะยังเดินไปครบทุกแบรนด์เลย" มิวาเอ่ยกับอคิณมาเช่นนั้นเธอเองก็ต่างรู้ทันว่า อคิณนั้นคิดอะไรกับเธอ ถ้าไม่หวังอะไรผู้ชายที่ไหนจะกล้ามาทุ่มตังซื้อของให้มากขนาดนี้ละ อยากเป็นป๋าเปย์ก็จัดให้เสียเลยสิ

"ครับพี่แกล้งเราเล่นเฉยๆ" ใบหน้าคมสันของ อคิณเอ่ยพร้อมกับยิ้มให้มิวามา

"งั้นกลับเถอะคะ"

หลังจากขับรถออกจากห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง อคิณก็พาทั้งสองสาวมาส่งที่คอนโดของมิวา โดยมีมิริณนั้นเปิดประตูลงไปก่อน

"ขอบคุณพี่คิณมากนะคะ ทั้งอาหารมื้อเย็นและของเยอะแยะมากมายที่ซื้อให้วา" จากนั้นมิวาก็เข้าไปจุ๊บแก้มอคิณ เพื่อเป็นการให้รางวัลกับอคิณ หนุ่มหล่อนักธุรกิจชื่อดังที่มาหลงไหลเด็กเอ็นอย่างเธอ ถึงงานจะจบและอคิณก็ไม่ยอมจบมักจะจ้างเธอให้ไปนั่งทานข้าวอยู่ด้วยบ่อยๆ

"บายนะคะ"