บทที่ 857

พ่อบ้านพูดว่า “เรื่องสั่งขนมไหว้พระจันทร์นี้จัดการง่าย ซินซินอยากสั่งให้ใคร แล้วอยากได้รสอะไรครับ?”

เฟิงจิ่งซินพูดขึ้นทันทีว่า “สั่งให้คุณแม่ค่ะ! แต่เรื่องรสชาติ...”

เธอเหมือนจะไม่รู้ว่าแม่ชอบกินขนมไหว้พระจันทร์รสอะไร

“ที่แท้สั่งให้คุณนายนี่เอง?” พ่อบ้านได้ยินว่าสั่งให้หรงฉือ ก็ดีใจมาก “ผมรู้ว่าคุณนายชอบรสอะไร เดี๋ยวผมให้คนส่งภาพตัวอย่างมาให้ซินซินลองเลือกดูดีไหม?”

เฟิงจิ่งซินพยักหน้า “ค่ะ ขอบคุณนะคะคุณปู่พ่อบ้าน”

พ่อบ้านรีบไปจัดการทันที

ภาพตัวอย่างมีเยอะมาก พ่อบ้านบอกว่าสามารถสั่งมาหลาย ๆ รสชาติ เพื่อจะได้คำนึงถึงความชอบของคนอื่น ๆ ในตระกูลหรงด้วย

เฟิงจิ่งซินคิดว่ามีเหตุผล และรู้สึกว่าดีทุกแบบ จึงอยากจะสั่งมาอย่างละหนึ่งกล่อง พ่อบ้านรีบห้ามไว้ “เยอะเกินไปแล้วครับ พวกคุณนายกินเยอะขนาดนี้ไม่ไหวหรอก สั่งสักห้าหกกล่องก็พอแล้ว”

เฟิงจิ่งซิน “...ก็ได้ค่ะ”

เธอเลือกได้พอสมควรแล้ว ก็ส่งไอแพดคืนให้พ่อบ้าน กำลังจะขึ้นไปชั้นบน พอหันกลับมาก็เห็นเฟิงถิงเซินที่ยืนอยู่หน้าโถงบันไดแล้ว

ไม่รู้ว่าเฟิงถิงเซินยืนอยู่นานแค่ไหนแล้ว เห็นเธอหันหลัง จึงจะเอ่ยปากขึ้น “สั่งขนมไหว้พระจันทร์? ไม่มีส่วนของพ่อเหรอ?”

เฟิงจิ่งซินเดินผ่านเขาไปทันที “ไม่มีค่ะ”

เฟิงถิงเซินหันไปมองแผ่นหลังของเธอ “ลำเอียงจังเลยนะ?”

เฟิงจิ่งซินไม่สนใจเขา มุ่งตรงกลับขึ้นห้องไปทันที

วันรุ่งขึ้น เฟิงจิ่งซินตื่นนอนได้ไม่นาน ก็ได้รับขนมไหว้พระจันทร์และโมเดลตกแต่งรูปฉางเอ๋อกับกระต่ายบนดวงจันทร์ที่หรงฉือให้คนส่งมาให้

เฟิงถิงเซินกำลังเดินลงไปชั้นล่างพอดี เห็นเธอกอดกล่องของขวัญไว้ในอ้อมแขน เขาเพิ่งจะเหลือบมอง เฟิงจิ่งซินก็กอดกล่องของขวัญขึ้นไปชั้นบนแล้ว

เฟิงถิงเซินเห็นอยู่ในสายตา ไม่ได้ถามอะไรมาก หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ ก็กลับบ้านเดิมไปพร้อมกับเฟิงจิ่งซิน

ในบ้านเดิม ซางเชี่ยนและเฟิงหลินซงต่างก็กลับมาแล้ว เฟิงถิงอีก็หยุดเรียนแล้วเช่นกัน