บทที่ 852

ในช่วงหลายวันต่อมา หรงฉือยุ่งอยู่กับงานที่บริษัท

วันนี้ จู่ ๆ อวี้มั่วซวินก็พูดกับเธอว่า “ระยะนี้ซวิ่นตู้เสียบุคลากรหลักสายเทคนิคไปอีกหลายคน”

“อืม” หรงฉือพูดว่า “ฉันก็ได้ยินแล้ว”

“นักลงทุนหลายคนถอนตัวไปแล้ว แต่ยังมีอีกหลายคนที่ยังไม่ได้ถอนทุน คาดว่าคงอยากรอดูก่อนละมั้งว่าทางเฟิงถิงเซินจะลงมือหรือเปล่า” พูดถึงตรงนี้ อวี้มั่วซวินก็หัวเราะเล็กน้อย ก่อนเสริมว่า “ได้ยินมาว่าหนึ่งในบริษัทที่ถอนทุนยังมีจ้งสิงด้วย”

จ้งสิงเป็นบริษัทของเหรินจี่เฟิง

หรงฉือพยักหน้า

อวี้มั่วซวินอดพูดไม่ได้ว่า “จากที่เห็นก่อนหน้านี้ เหรินจี่เฟิงหลงใหลในตัวหลินอู๋มาก เขาถอนทุนดื้อ ๆ แบบนี้ ผมก็แอบแปลกใจอยู่เหมือนกัน”

หรงฉือไม่สนใจเรื่องของเหรินจี่เฟิง ได้ยินแบบนั้นก็ไม่ได้พูดอะไร

อวี้มั่วซวินพูดอีกว่า “เฟิงถิงเซินไปทำงานต่างเมืองยังไม่กลับมาอีกเหรอ?”

หรงฉือส่ายหน้า “ไม่รู้”

สามสี่วันมานี้ เธอกับเฟิงจิ่งซินไม่ได้ติดต่อกัน แล้วเธอก็ไม่ได้สนใจติดตามข่าวคราวของเฟิงถิงเซินด้วยว่าเขาจะกลับมาจากการทำงานต่างเมืองหรือยัง เธอเองก็ไม่รู้จริง ๆ

“นี่ก็เกือบเดือนแล้ว วันขึ้นศาลของหลินซื่อเทคโนโลยีใกล้เข้ามาทุกที ซวิ่นตู้ก็อยู่ในสภาพร่อแร่เต็มที หรือว่าเฟิงถิงเซินถอดใจและไม่คิดจะช่วยกู้สถานการณ์ของทั้งสองบริษัทแล้วจริง ๆ?”

หรงฉือ “ไม่รู้สิ”

อวี้มั่วซวินเข้าใจดีว่าต่อให้เฟิงถิงเซินยอมเลิกช่วยเหลือตระกูลหลิน ก็ไม่ได้หมายความว่าอะไร

และเพราะเข้าใจถึงข้อนี้ เกี่ยวกับเรื่องของหลินซื่อเทคโนโลยีและซวิ่นตู้ เขาจึงไม่ได้ติดตามมากนัก

……

หลังเลิกเรียน เฟิงจิ่งซินกำลังจะขึ้นรถ เห็นเฟิงถิงเซินนั่งอยู่ในรถ ก็เม้มริมฝีปากแน่น หยุดฝีเท้าเล็กน้อย ก่อนจะขึ้นรถ

เฟิงถิงเซินส่งกล่องของขวัญที่อยู่ข้าง ๆ ให้เธอ “ของขวัญ”

เฟิงจิ่งซินเบือนหน้าหนี ไม่รับ

เฟิงถิงเซินไม่บังคับ และวางของขวัญไว้ข้าง ๆ ยื่นมือไปลูบศีรษะของเธอเบา ๆ “พ่อนัดลุงฉางปั่วกับลุงอวี้หมิงไว้ พวกเราจะกินข้าวด้วยกัน”