บทที่ 837

จ้งสิง...หรือก็คือบริษัทของเหรินจี่เฟิง

หลังจากงานเลี้ยงของดร.ลู่ เธอกับเหรินจี่เฟิงก็ไม่ได้เจอหน้ากันอีก ทั้งยังไม่มีการติดต่อใด ๆ ต่อกัน

เมื่อครู่ตอนที่รู้ว่านักลงทุนหลายคนต้องการถอนทุน เธอเองก็เคยคิดว่าเหรินจี่เฟิงจะ...

เธอถามว่า “ทางจ้งสิงพูดว่ายังไง?”

“เลขาของประธานเหรินบอกว่า อีกเดี๋ยวพวกเขาจะส่งคนมาเจรจาเรื่องรายละเอียดการถอนทุนกับพวกเราค่ะ”

ส่งคนมา...

นั่นก็หมายความว่าเหรินจี่เฟิงจะไม่มาด้วยตัวเอง

แต่การเจรจาทั้งหมดที่ผ่านมา เหรินจี่เฟิงมักจะเดินทางมาด้วยตัวเองเสมอ

เธอได้สติกลับมา พูดว่า “ฉันรู้แล้ว”

บ่ายวันนั้น หลินอู๋เรียกได้ว่ายุ่งจนมือเป็นระวิง

ข่าวเรื่องที่นักลงทุนหลาย ๆ คนถอนทุน หลินลี่ไห่และคนอื่น ๆ ก็รู้แล้วเช่นกัน

ถึงแม้ซวิ่นตู้จะมีมูลค่าหลายหมื่นล้านบาท ทว่าซวิ่นตู้ยังไม่เข้าตลาดหลักทรัพย์ ตอนนี้นักลงทุนหลายคนถอนทุนและสิทธิของผู้ถือหุ้นก็ถูกอายัด หากไม่สามารถประคับประคองให้ดำเนินกิจการต่อไปได้ มูลค่าทั้งหมดของซวิ่นตู้ก็จะกลายเป็นเพียงฟองสบู่

เงินที่พวกเขาลงทุนไปหลังจากเข้ารับช่วงต่อซวิ่นตู้ ก็เท่ากับสูญเปล่าไปด้วย

หากซวิ่นตู้ไม่มีราคาแล้ว หลินซื่อเทคโนโลยีก็ยังต้องชดใช้เงินอีก

แต่เงินที่หลินซื่อเทคโนโลยีต้องชดใช้ ต่อให้พวกเขาสิ้นเนื้อประดาตัวก็ชดใช้ไม่ไหว...

หลินลี่ไห่มีสีหน้าเคร่งขรึม “เสี่ยวอู๋ จะยื้อไปกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว”

ไม่ว่าอย่างไร พวกเขาก็ต้องการให้ทางเฟิงถิงเซินให้คำตอบอย่างหนึ่งแก่พวกเขา

หากทางเฟิงถิงเซินจะตัดขาดกับพวกเขาจริง ๆ ตอนนี้พวกเขายังพอมีโอกาสรักษาทรัพย์สินและลดความเสียหายให้น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

หากยังยืดเยื้อต่อไป...