บทที่ 830

เรื่องระหว่างเธอกับเฟิงถิงเซิน รวมทั้งเรื่องที่บริษัทเกิดอะไรขึ้นบ้าง ด้วยสถานการณ์ในตอนนี้ แน่นอนว่าถ้าปิดบังได้ก็ควรปิดบังไว้

ให้ประธานจางเรียกทุกคนมาประชุม หลังจากนั้นก็ลงมือจัดการเรื่องอื่น ๆ

เธอทำงานเสร็จ ก็เป็นเวลาเที่ยงแล้ว

เธอหยิบกุญแจรถแล้วออกไปข้างนอก หลังจากนั้นไม่นาน รถของเธอก็จอดอยู่ฝั่งตรงข้ามถนนกับเฟิงซื่อ

ตอนนี้เป็นช่วงพักกลางวัน มีพนักงานเข้าออกหน้าตึกใหญ่เฟิงซื่อเป็นจำนวนมาก หากเป็นเมื่อสิบวันก่อน การที่เธอเข้าออกตึกใหญ่เฟิงซื่อคงทำได้ตามใจ แต่ตอนนี้ หากเธอปรากฏตัวที่เฟิงซื่อในตอนนี้ เกรงว่าพอเธอปรากฏตัว ข่าวก็จะถูกคนเผยแพร่ลงบนอินเทอร์เน็ตทันที

หลินอู๋นั่งอยู่บนรถ มองไปทางตึกใหญ่ของเฟิงซื่อ หลังจากนั้นครู่ใหญ่เธอจึงจะขับรถออกไป

เดิมทีบัญชีส่วนตัวของเธอถูกอายัดไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่ตอนนี้ เรื่องราวเกี่ยวพันถึงซวิ่นตู้ หากข่าวเรื่องหุ้นของซวิ่นตู้ถูกอายัดรั่วไหลออกไป...

เมื่อคิดถึงตรงนี้ กระทั่งถึงตอนเย็น เห็นว่าโทรศัพท์ยังคงไม่มีข้อความตอบกลับใด ๆ หลินอู๋จึงจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรออกไป

เฟิงจิ่งซินกำลังอ่านหนังสืออยู่ชั้นบน ได้ยินมีคนโทรเข้ามา เธอชะงักมือที่กำลังพลิกหน้าหนังสือ ก่อนจะลุกขึ้นไปหยิบโทรศัพท์ ทว่าตอนที่เห็นหน้าจอแสดงสายโทรเข้า เธอก็วางโทรศัพท์ลง ไม่ได้รับ

เวลานี้ ป้าหลิวขึ้นมาที่ชั้นบน “ซินซิน ลงไปทานข้าวที่ชั้นล่างได้แล้ว”

เฟิงจิ่งซินลุกขึ้น “รู้แล้วค่ะ”

เมื่อโทรไม่รับ หลินอู๋จึงโทรอีกครั้ง

แต่ยังคงไม่มีคนรับสาย

หลินอู๋ค่อย ๆ วางโทรศัพท์ลง ไม่ได้โทรอีก

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่จู่ ๆ เฟิงจิ่งซินก็เริ่มเปลี่ยนไปชอบหรงฉือมาก

ในงานเลี้ยงของดร.ลู่วันนั้น หลังจากที่เฟิงจิ่งซินปรากฏตัว ดวงตาของเธอมีเพียงหรงฉือเท่านั้น เธอจึงรู้ว่าในตอนนี้เมื่อเทียบกับเธอแล้ว เฟิงจิ่งซินชอบหรงฉือมากกว่า

คืนวันนั้น จากสายตาและท่าทีของเฟิงจิ่งซินตอนที่ออกจากงานเลี้ยง เธอรู้ว่าเฟิงจิ่งซินคงฟังเข้าใจอยู่ไม่น้อย

นับตั้งแต่นั้นมา ระหว่างพวกเธอก็ไม่มีการติดต่อใด ๆ ต่อกัน

แต่เธอในตอนนั้นไม่ได้ร้อนใจ อย่างไรเสีย เธอเชื่อว่าเฟิงถิงเซินสามารถรับมือเฟิงจิ่งซินได้

แต่ตอนนี้ เฟิงจิ่งซินกลับไม่รับสายเธอ...

อีกด้านหนึ่ง