บทที่ 806

เย่ชิวอวี่ก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่า CUAP จะเป็นผลงานของหรงฉือ

ความตกใจที่อยู่ในใจของเขาไม่สามารถสงบลงได้ ความรู้สึกอึดอัดถาโถมอยู่ที่หน้าอก นานมากกว่าจะตั้งสติกลับมาได้

เขามองอวี้มั่วซวิน เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงฝืดฝืน “จู่ ๆ คุณพูดเรื่องนี้กับผม...เพราะอยากบอกผมว่า ที่เธอสามารถเข้าทำงานที่ฉางโม่ได้เป็นเพราะตัวเธอมีความสามารถที่มากพอ ไม่ใช่เพราะว่า...เธอใช้เส้นสายอย่างที่ผมคิดอย่างนั้นใช่ไหม?”

ได้ยินที่เขาพูด คนรอบข้างต่างก็เงียบขึ้นมา

“แน่นอนว่าไม่ใช่” อวี้มั่วซวินยิ้มอย่างเย้ยหยัน พูดว่า “เมื่อครู่คุณถามไม่ใช่เหรอว่าที่คุณหลินเข้ามาที่ฉางโม่ ฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ผม รวมทั้งการที่เธอฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของดร.ลู่ ทั้งสามเรื่องนี้ทำไม่สำเร็จสักอย่าง เป็นเพราะเสี่ยวฉือกำลังแก้แค้นเธออยู่หรือเปล่า?"

“เรื่องที่คืนนี้เธอฝากตัวเป็นลูกศิษย์ดร.ลู่ รายละเอียดเป็นยังไงนั้นผมไม่รู้ อย่างไรเสีย ผมกับเสี่ยวฉือก็เพิ่งรู้พร้อมกับคนอื่น ๆ ในงาน ว่าดร.ลู่ต้องการจะรับเสี่ยวฉือเป็นลูกศิษย์ของเขา”

“ส่วนอีกสองเรื่องนั้น...”

พูดถึงตรงนี้ เขาก็หยุดเล็กน้อย และไม่ได้พูดอะไรต่อ

เขามองเย่ชิวอวี่กับหลินอู๋เล็กน้อย จากนั้นก็หันหน้ามามองทุกคนในงาน ยกริมฝีปากขึ้นแล้วพูดว่า “ทุกคนน่าจะรู้เรื่องที่ฉางโม่...มีผู้ก่อตั้งสองคนใช่ไหม?”

ทันทีที่เขาพูดจบ คนในงานต่างก็เข้าใจความหมายของอวี้มั่วซวินทันที

เย่ชิวอวี่ เหรินจี่เฟิง พวกเขาต่างก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ และมองอวี้มั่วซวินอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“นี่...นี่จะเป็นไปได้ยังไง?”

เหยาซินปั๋วเบิกตากว้างจนแทบถลน และตกตะลึงกับข่าวนี้ “แม่...แม่เจ้า...”

ซุนเยว่ชิงเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ความไม่อยากเชื่อในแววตาชัดเจนยิ่งกว่าคนอื่น ๆ กระทั่งแก้วไวน์ในมือตกลงบนพรมก็ยังไม่รู้สึกตัวเลยด้วยซ้ำ

หลินลี่ไห่ก็ตกใจมากเช่นกัน ดวงตาก็เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ปฏิกิริยาของซุนลี่เหยาสองแม่ลูกก็ไม่ต่างจากพวกเขามากนัก

สมองของซุนลี่เหยาขาวโพลนยิ่งกว่าเดิม มองหรงฉืออย่างเหม่อลอย พลางพูดพึมพำอย่างไม่สามารถรับได้ “นี่...นี่มันเป็นไปไม่ได้...”

ฉีอวี้หมิงรู้สึกว่าตัวเองหน้ามืดเล็กน้อย