บทที่ 777

กู้เหยียนพูดอย่างเย็นชา “นี่มันเป็นเรื่องของฉัน”

เหลียนหนิงฉี่ “...”

เธอถูกทำให้โมโหจนหัวเราะออกมาอีกครั้ง

เธอมองไปยังหรงฉือที่อยู่ไม่ไกล พูดว่า “นายคิดว่าตัวเองเข้าใจเธอดีแล้วใช่ไหม? แต่ความจริงแล้ว นอกจากเรื่องของเสี่ยวอู๋แล้ว เธอยังเคยทำเรื่องน่ารังเกียจไว้อีกเยอะเลยล่ะ! นายแค่ไม่รู้ก็เท่านั้นเอง”

เธอไม่เข้าใจว่าเพราะอะไร ทั้ง ๆ ที่กู้เหยียนรู้ว่าหรงฉือกดขี่ข่มเหงหลินอู๋อย่างนั้น แล้วยังจะตกหลุมรักเธอได้อีก แต่พอมองดูดี ๆ แล้ว หรงฉือหน้าตาสะสวย บุคลิกก็สง่างาม ให้ความรู้สึกที่ชวนให้คนหลงเชื่อเสียจริง จนทำให้คนคิดว่าเธอเป็นคนที่ดีได้ง่าย ๆ และเกิดความรู้สึกดี ๆ ต่อเธอ

นี่ไง แม้แต่พี่ชายเธอเอง หลังจากที่หรงฉือตัดสินใจไม่ร่วมงานกับตระกูลเหลียนเพราะเรื่องบาดหมางกับเธอเรื่องนั้น เขาก็ยังมีความรู้สึกดี ๆ ต่อหรงฉืออย่างไม่มีสาเหตุเลยไม่ใช่เหรอ?

จะว่าไป หรงฉือแสร้งทำเป็นคนไร้พิษภัยได้แนบเนียนจริง ๆ หากไม่ใช่เพราะเธอรู้เรื่องที่หรงฉือเคยทำไว้เหล่านั้น เธอก็คงถูกภาพลักษณ์ภายนอกและคำพูดของหรงฉือหลอกเอาได้เช่นกัน

แต่น่าเสียดาย...

เมื่อนึกถึงวิธีการสกปรกที่หรงฉือใช้เพื่อให้ได้แต่งงานกับเฟิงถิงเซิน และนึกถึงเรื่องเหล่านั้นที่เธอเคยทำเพื่อเล่นงานหลินอู๋ ดวงตาของเหลียนหนิงฉี่ก็เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน

ฟังจากที่เหลียนหนิงฉี่พูด ราวกับเธอจะรู้เรื่องบางอย่างที่เขาไม่รู้

แต่ว่า...

เขาเชื่อหรงฉือ

แล้วก็เชื่อความรู้สึกของตัวเอง

กู้เหยียนไม่ได้ตอบคำถามของเหลียนหนิงฉี่ สายตาของเขายังคงจ้องไปที่หรงฉือเช่นเดิม

หรงฉือในตอนนี้ ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ล้วนเป็นจุดศูนย์กลางของผู้คน เธอโดดเด่นและเปล่งประกายขนาดนี้ แต่กลับถ่อมตัวและอ่อนโยน

สายตาของเขาไม่สามารถละจากเธอไปได้เลย