บทที่ 773

หลังจากที่คนพวกนั้นไปแล้ว เหยาซินปั๋วก็ตบแผงอกเหรินจี่เฟิงเบา ๆ พูดว่า “ผู้หญิงคนเมื่อกี้หน้าตาและนิสัยน่าจะตรงสเปกของนายทุกอย่างเลย จะไม่ลองคิดดูหน่อยจริง ๆ เหรอ?”

เหรินจี่เฟิงขมวดคิ้ว “นายยุ่งเรื่องชาวบ้านให้มันน้อย ๆ หน่อย”

เหยาซินปั๋วเป็นห่วงเหรินจี่เฟิงจริง ๆ เขาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปทางหลินอู๋และเฟิงถิงเซิน จากนั้นก็ลดเสียงลงพูดว่า “นายเป็นแบบนี้ต่อไปก็ไม่ใช่ทางออกนะ ถึงแม้เฟิงถิงเซินจะนอกใจ...แต่โดยรวมแล้วเขาก็ยังดีกับคุณหลินอยู่มาก พวกเขาคงไม่มีวันเลิกกัน หรือถ้าหากไม่มีวันไหนที่พวกเขาจะเลิกกัน นายจะรอเงียบ ๆ อยู่แบบนี้ตลอดไปเลยหรือไง?”

เหรินจี่เฟิงก็มองไปทางหลินอู๋เช่นกัน หลังจากละสายตากลับมา ก็พูดเสียงเรียบว่า “ฉันไม่ได้รอ”

เหยาซินปั๋ว “...”

ยังจะบอกว่าไม่ได้รออีก

หากหลินอู๋และเฟิงถิงเซินเลิกกันจริง ๆ เพื่อนคนนี้ของเขาคงจะวิ่งเข้าไปหาเธอในทันที

เหยาซินปั๋วพูดว่า “หรือไม่ นายก็บอกเรื่องที่เฟิงถิงเซินนอกใจกับเธอไปตรง ๆ เลยดีไหม? ต่อให้นายไม่สะดวกพูดด้วยตัวเอง แค่ส่งรูปไปให้หลินอู๋ทางอีเมลแบบไม่ระบุตัวตนก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ? ส่วนจะจัดการอย่างไร ก็ให้เป็นเรื่องของเธอเอง”

“แต่ฉันคิดว่าผู้หญิงอย่างหลินอู๋ ถ้ารู้ว่าเฟิงถิงเซินทรยศนอกใจ อาจจะฉุกคิดได้และเลิกกับเขาอย่างรวดเร็วเลยก็ได้ แบบนี้นายก็มีโอกาสแล้วไม่ใช่เหรอ?”

เหรินจี่เฟิงไม่ได้พูดอะไร

เหยาซินปั๋วยิ่งพูดยิ่งรู้สึกว่ามีเหตุผล เขาเลยหันไปถามจี้ชิงเยว่ด้วยความตื่นเต้น “ชิงเยว่ นายว่าที่ฉันพูดมีเหตุผลไหม?”

สายตาของจี้ชิงเยว่เอาแต่มองหรงฉือที่อยู่ไม่ไกล

เมื่อได้ยินแบบนั้น เขาก็ละสายตากลับมา และพยักหน้าเล็กน้อย

เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง แต่การจะเอาเรื่องที่เฟิงถิงเซินนอกใจไปบอกหลินอู๋ ก็ไม่มีอะไรเสียหายจริง ๆ

จริง ๆ แล้วเรื่องนี้ เหรินจี่เฟิงก็คิดเอาไว้ตั้งนานแล้ว

เหตุผลที่เขาไม่ลงมือทำ เพราะคิดว่าความรู้สึกที่หลินอู๋มีต่อเฟิงถิงเซินมันลึกซึ้งมาก หากบุ่มบ่ามบอกความจริงกับหลินอู๋ไป ก็กลัวว่าหลินอู๋จะรับไม่ไหว

โดยเฉพาะคนที่เฟิงถิงเซินนอกใจด้วยก็คือหรงฉือ