บทที่ 765

หลังจากนั้นสักพักหนึ่ง เฮ่อฉางปั่วก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าหรงฉืออย่างราบรื่น “ประธานอวี้ ประธานหรง”

หรงฉือและอวี้มั่วซวินพยักหน้า “ประธานเฮ่อ”

เฮ่อฉางปั่วพูดกับหรงฉือว่า “การถ่ายทอดสดที่คุณได้รับรางวัลเมื่อสัปดาห์ก่อนผมดูแล้ว ยินดีด้วยนะ”

เขาไม่ใช่แค่ดู จริง ๆ เขาอยากไปร่วมเป็นสักขีพยานในความสุขของเธอ และแสดงความยินดีต่อหน้าเธอด้วยซ้ำ

แต่ทว่า ช่วงหลายวันนั้นเขามีธุระจริง ๆ ปลีกตัวไม่ได้ สุดท้ายก็ไม่ได้ไป

หรงฉือ “ขอบคุณ”

วันที่เธอได้รับรางวัล เฮ่อฉางปั่วก็ส่งข้อความมาแสดงความยินดีกับเธอแล้ว ตอนนี้ได้ยินเขาแสดงความยินดีกับเธออีกครั้ง หรงฉือคิดว่าเขาไม่รู้จะคุยอะไรกับเธอและอวี้มั่วซวิน จึงจงใจพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาอีกครั้ง

เฮ่อฉางปั่วอยากคุยกับหรงฉืออีกสักหน่อย แต่ทว่าขณะนั้นเอง กู้เหยียนก็มาถึง แน่นอนว่าเขามองเห็นเฮ่อฉางปั่วแล้ว แต่เขาแสร้งทำเป็นมองไม่เห็น และทักทายแค่หรงฉือกับอวี้มั่วซวิน “เสี่ยวฉือ ประธานอวี้”

ปกติเวลาอยู่ที่บริษัท กู้เหยียนจะเรียกหรงฉือว่าประธานหรง

แต่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร พออยู่นอกงานที่เป็นทางการ เขาก็เริ่มเรียกหรงฉือว่า ‘เสี่ยวฉือ’ แล้ว

อวี้มั่วซวินรู้ว่ากู้เหยียนอายุน้อยกว่าหรงฉือ เฮ่อฉางปั่วก็เคยสืบเรื่องกู้เหยียนมาบ้าง ย่อมรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว

กู้เหยียนอายุน้อยกว่าหรงฉือ แต่กลับเรียกเธอว่าเสี่ยวฉือ แต่ด้วยรูปลักษณ์ที่โดดเด่น และน้ำเสียงทุ้มต่ำมีเสน่ห์ของเขา คำเรียกนั้นฟังดูไม่ขัดหูเลย กลับรู้สึกถึงความอ่อนโยนที่ผสมผสานทั้งความจริงจังและหนักแน่นแบบคนอายุน้อยกว่าได้อย่างลงตัว

จะว่าไปแล้ว ก็ฟังดูเพราะดีเหมือนกัน

อวี้มั่วซวินยิ้มออกมา ก่อนจะกระแอมไอเบา ๆ ราวกับกลบเกลื่อนอะไรบางอย่าง

เฮ่อฉางปั่วเม้มริมฝีปากเล็กน้อย รู้สึกว่ากู้เหยียนล้ำเส้นเกินไปหน่อย

กู้เหยียนเรียกเธอว่าเสี่ยวฉือนับครั้งได้ หรงฉือได้ยินก็รู้สึกไม่คุ้นชิน แต่ช่วงเวลาอื่นกู้เหยียนรู้จักวางตัวดี การทำงานก็ขยันขันแข็งและจริงจังมาโดยตลอด เธอจึงจนปัญญาและไม่สามารถตำหนิอะไรเขาได้

เมื่อสัมผัสได้ถึงความรู้สึกอันร้อนแรงในแววตาของเขา เธอก็เบือนหน้าหนีไปอย่างเงียบ ๆ

เฮ่อฉางปั่วและกู้เหยียนยืนอยู่ข้างหรงฉือ หลินอู๋และเหลียนหนิงฉี่ย่อมสังเกตเห็นอยู่แล้ว