บทที่ 764

หลินอู๋เป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน “ดร.ลู่ สวัสดีค่ะ ฉันชื่อหลินอู๋”

ดร.ลู่พยักหน้าและจับมือกับเธอ

เวลานี้ ผู้ช่วยของดร.ลู่บอกเขาว่าเพื่อนเก่าหลายคนของเขามาถึงแล้ว เขาตบไหล่เฟิงถิงเซินเบา ๆ “ผมขอตัวไปเจอบรรดาเพื่อนเก่าก่อน ไว้ค่อยคุยกัน”

เฟิงถิงเซิน “เชิญคุณตามสบายครับ”

หลังจากนั้นสักพักหนึ่ง เฮ่อฉางปั่วกับฉีอวี้หมิงก็มาถึงแล้ว

เมื่อเห็นเฟิงถิงเซินและคนอื่น ๆ ฉีอวี้หมิงและเฮ่อฉางปั่วก็เดินไปหา ฉีอวี้หมิงพูดว่า “พวกนายสองคนนี่จริง ๆ เลย เพิ่งแท็กถึงพวกนายในกลุ่ม ถามว่าพวกนายจะออกเดินทางเมื่อไร ก็ไม่ตอบกันเลย นึกว่าพวกนายจะออกเดินทางช้าหน่อย คิดไม่ถึงเลยว่าจะมาถึงกันแล้ว”

เฟิงถิงเซินหยิบโทรศัพท์ออกมาดู “โทษที ตอนนั้นไปรับคน เลยไม่ได้ดูโทรศัพท์”

ฉีอวี้หมิงเลิกคิ้ว สายตามองสลับไปมาระหว่างเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋อย่างมีเลศนัย “อ้อ พวกนายสองคนไม่มีเวลาดูโทรศัพท์กันเลยใช่ไหม?”

เฟิงถิงเซิน “ไม่ได้หรือไง?”

ฉีอวี้หมิง “...”

หลินอู๋ที่อยู่ข้าง ๆ หัวเราะออกมา

เฟิงถิงเซินเห็นท่าทีกัดฟันกรอดของฉีอวี้หมิง “ขอดื่มให้นายหนึ่งแก้ว ถือเป็นการขอโทษคุณชายฉีแล้วกัน?”

“อย่างน้อยต้องสองแก้ว” ฉีอวี้หมิงเลิกคิ้ว “พวกนายคนละแก้ว นายบอกมาเลยว่าจะดื่มแทนหลินอู๋ไหม”

เฟิงถิงเซิน “ดื่มแทน”

เฮ่อฉางปั่วมองอยู่ข้าง ๆ สายตาจ้องไปยังเฟิงถิงเซินและหลินอู๋

ที่เฟิงถิงเซินดื่มคือค็อกเทล มีแอลกอฮอล์ไม่สูงมากนัก เขาพูดเล่นกับฉีอวี้หมิงอีกสองสามคำ และอาจเป็นเพราะรับรู้ได้ถึงสายตาที่เฮ่อฉางปั่วมองมาที่ตัวเอง สายตาก็จ้องมาที่เขา “มีอะไรเหรอ?”

เฮ่อฉางปั่ว “ไม่มีอะไร”

เขาแค่รู้สึกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ยังคงดีเหมือนเดิม

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็อดคิดถึงหรงฉือขึ้นมาไม่ได้

เขาเพิ่งเดินเข้ามาในโถงงานเลี้ยง ก็ได้ยินคนพูดถึงหรงฉือ เขาจึงรู้ว่าเธอกับอวี้มั่วซวินมาถึงแล้ว