บทที่ 745

หรงฉือกับอวี้มั่วซวินปกติดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์ที่ดีมาก แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าหรงฉือกับเฟิงถิงเซินจะ...

เธอแย่งของที่ควรเป็นของหลินอู๋ไปตั้งมากมายขนาดนั้นแล้ว ไม่นึกเลยว่าจะยังไม่รู้จักพอ ถึงขั้นเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับแฟนของเธออีก...

“ชิวอวี่ ฉันถามคุณอยู่นะ ทำไมคุณถึงดูเหม่อลอย สีหน้าก็ดูไม่ค่อยดีแบบนี้?”

เย่ชิวอวี่กัดฟัน กำโทรศัพท์ไว้แน่น สีหน้าทั้งดูน่าเกลียดและน่ากลัว

เมื่อได้ยินแบบนั้น เขาค่อย ๆ ได้สติกลับมา ไม่ได้พูดอะไร

......

วันรุ่งขึ้น หรงฉือและวิศวกรหลายคนของบริษัทไปเฟิงซื่ออีกครั้ง

เพียงแต่เคราะห์ไม่ดี บังเอิญเจอพวกเย่ชิวอวี่ที่ลิฟต์ชั้นล่างอีกแล้ว

คนที่รอลิฟต์กับพวกเขา แน่นอนว่ายังมีพนักงานบางส่วนของเฟิงซื่อด้วย

เย่ชิวอวี่เห็นหรงฉือ เห็นว่าคนของเฟิงซื่อเป็นฝ่ายทักทายหรงฉืออย่างเป็นมิตร และเห็นคนของฉางโม่อาสาช่วยพูดแทน

หรงฉือ เขาย่อมดูออกว่าไม่ว่าจะเป็นคนของฉางโม่หรือคนของเฟิงซื่อ ต่างก็ชื่นชอบหรงฉือมาก

ยิ่งไปกว่านั้น คนของเฟิงซื่อยังเป็นฝ่ายขอคำชี้แนะกับหรงฉือด้วย

ตอนที่คนของเฟิงซื่อขอคำชี้แนะกับเธอ หรงฉือจะใช้น้ำเสียงนุ่มนวลตอบเสมอ

หรงฉือดูเหมือนเป็นคนอ่อนหวาน สุภาพอ่อนโยน และงดงามน่าประทับใจเสียเหลือเกิน ใครจะคาดคิดว่าตัวตนที่แท้จริงของเธอกลับน่ารังเกียจขนาดนั้น?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ แววตาเย็นชาของเย่ชิวอวี่ก็เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน

เสแสร้งได้ยอดเยี่ยมจริง ๆ

ลิฟต์มาถึงชั้นล่างแล้ว ตอนที่พวกเขาจะขึ้นลิฟต์ จู่ ๆ ก็ได้ยินคนพูดว่า “รอเดี๋ยว”

เย่ชิวอวี่ได้ยินเสียงนี้ก็ชะงักไปเล็กน้อย พอหันกลับไปก็เห็นหลินอู๋ที่รีบเดินมาทางลิฟต์ตามคาด

หลินอู๋เห็นเย่ชิวอวี่ ยิ้มเล็กน้อย “ก่อนหน้านี้ได้ยินว่าจ้งสิงกับเฟิงซื่อมีความร่วมมือกัน ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอพี่ที่นี่เร็วขนาดนี้...”

หลินอู๋ยังพูดไม่ทันจบ ก็เห็นหรงฉือที่อยู่ในลิฟต์แล้ว