บทที่ 729

แน่นอนว่าเธอรู้ ที่เลขาเฉียนบอกว่าหรงฉือไม่อยู่เป็นแค่ข้ออ้างเท่านั้น หรงฉือน่าจะเพราะแค้นเธอเรื่องก่อนหน้านี้ จึงจงใจเมินเธอ

แต่ตอนนี้โปรเจกต์ของบริษัทพวกเขาเกิดปัญหา ฉางโม่เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดของพวกเขา ต่อให้รู้ว่าหรงฉือจงใจหาเรื่อง เหลียนหนิงฉี่ก็ยังคงสื่อสารกับเลขาเฉียนด้วยความใจเย็น “อย่างนั้นไม่ทราบว่าประธานหรงจะกลับมาเมื่อไร?”

เลขาเฉียนพูดว่า “ขอโทษครับ ประธานหรงไม่ได้สั่งไว้ ผมก็ไม่ทราบเหมือนกัน”

เหลียนหนิงฉี่รู้ว่าต่อให้เธอพูดมากกว่านี้ก็ไม่มีประโยชน์

เธอจึงไม่พูดมากอีก หลังจากพูดทิ้งท้ายแค่ว่า “งั้นครั้งหน้าฉันค่อยมาใหม่” แล้ว ก็วางสายไปแล้ว

หลังจากนั้น เธอก็โทรศัพท์ไปหาหลินอู๋ ถามเธอว่ามีเบอร์โทรศัพท์ของหรงฉือไหม

หลินอู๋ “ไม่มี”

เหลียนหนิงฉี่ “ช่วยถามถิงเซินให้ฉันหน่อยได้ไหม?”

หลินอู๋รู้ว่าเธอไปหาหรงฉือทำไม จึงพูดว่า “ได้สิ”

เหลียนหนิงฉี่นั่งรออยู่ในรถ หลังผ่านไปไม่กี่นาที หลินอู๋ก็ส่งเบอร์โทรศัพท์ของหรงฉือมาให้

หลังจากที่เหลียนหนิงฉี่พูดขอบคุณหลินอู๋ ถึงค่อยโทรไป ใช้เบอร์ของผู้ช่วยเธอโทรไปหาหรงฉือ

หรงฉือเดาไว้แล้วว่าเธอจะเปลี่ยนเบอร์โทรมา เมื่อเห็นเบอร์แปลกก็ไม่ได้รับ

เหลียนหนิงฉี่คิดไม่ถึงเลยว่าหรงฉือจะป้องกันหนาแน่นแบบนี้ เธอจึงส่งข้อความไปหาหรงฉือ [ประธานหรง ฉันเหลียน

หนิงฉี่ ผู้อำนวยการของเหลียนซื่อกรุ๊ป ทางฉันมีความร่วมมืออยากจะคุยกับคุณ เงื่อนไขคุณเสนอได้ทั้งหมด ไม่ทราบว่าประธานหรงจะว่างเมื่อไร?]

ข้อความของเหลียนหนิงฉี่ หรงฉือเห็นแล้ว แต่เธอแสร้งทำเป็นมองไม่เห็น วางโทรศัพท์ไว้ข้าง ๆ จากนั้นก็ทำงานของตัวเองต่อแล้ว

เมื่อเห็นเธอไม่ตอบกลับ เหลียนหนิงฉี่ก็โทรศัพท์หาหรงฉืออีกครั้ง ทางหรงฉือจึงบล็อกเบอร์โทรศัพท์ของเธอทันที