บทที่ 711

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา อยากจะโทรหาหลินอู๋

แต่คิดไปคิดมา ยังคงไม่ได้โทรออกไป

เขาวางโทรศัพท์ลง สายตาจ้องไปที่คอมพิวเตอร์อีกครั้ง เมื่อเห็นคำชื่นชมที่ชาวเน็ตมีต่อหรงฉือ สายตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาขึ้นมาอีกครั้ง

……

ความคิดของคนอื่น หรงฉือไม่มีเวลาไปเข้าใจ

บ่ายวันนั้น เธอก็ได้ให้สัมภาษณ์กับสื่อกระแสหลักแห่งหนึ่ง

เธอให้สัมภาษณ์เสร็จ ตอนที่เปิดโทรศัพท์ ก็พบว่าเฟิงจิ่งซินส่งข้อความหาเธอเมื่อไม่นานมานี้ บอกว่าคุณปู่คุณย่ากลับมาแล้ว เฟิงถิงเซินให้เธอไปทานอาหารที่บ้านเดิมเย็นนี้ ตอนนี้เธอก็อยู่ระหว่างทางกลับไปบ้านเดิมแล้ว

หรงฉือเห็นข้อความของเธอ ก็ตอบกลับไปแบบลวก ๆ ว่า [จ้ะ แม่รู้แล้ว]

วิดีโอที่เธอได้ให้สัมภาษณ์ เย็นวันนั้นก็ถูกเผยแพร่อย่างเป็นทางการออกไป แถมยังได้ออกข่าวส่วนกลางแห่งประเทศจีนอีกด้วย

ตอนที่ข่าวออกอากาศ คนตระกูลเฟิงเพิ่งทานอาหารเสร็จก็นั่งคุยและทานผลไม้ที่โซฟาในห้องรับแขก

เกี่ยวกับเรื่องที่หรงฉือทำงานในฉางโม่ แม้แต่คุณย่าเฟิงที่ไม่รับรู้เรื่องภายนอกก็ยังรู้มาบ้าง นับประสาอะไรกับคนอื่น?

ส่วนตอนเช้า เรื่องที่งานวิจัยของหรงฉือเกิดกระแสฮือฮาอีกครั้ง พวกเขาย่อมรู้แล้วเช่นกัน

คนเดียวที่ไม่รู้เรื่องพวกนี้ น่าจะมีแค่เฟิงจิ่งซินเท่านั้น

เฟิงจิ่งซินรู้ว่าเมื่อเช้านี้หรงฉือได้ไปให้สัมภาษณ์นักข่าว แต่ทำไมหรงฉือถึงได้ให้สัมภาษณ์ เธอกลับไม่รู้

ถึงอย่างไรเธอก็ยังเด็ก ตอนนี้ดูข่าวก็เข้าใจแบบงู ๆ ปลา ๆ แต่เธอพอมองออกว่าผู้ดำเนินรายการกำลังชื่นชมหรงฉืออยู่ตลอด ฟังไปก็ยิ่งดวงตาเป็นประกาย อดไม่ได้ที่จะอุทานขึ้นมาว่า “ว้าว คุณแม่เก่งจัง! คุณแม่เก่งขนาดนี้เลยเหรอคะ?!”

เสียงตั้งข้อสงสัยต่อหรงฉือของคนส่วนน้อยบนอินเทอร์เน็ต เฟิงถิงหลินกับซางเชี่ยนไม่ใช่ไม่รู้