บทที่ 710

ช่วงหลายวันมานี้เฟิงจิ่งซินอยู่ที่บ้านตระกูลหรง แถมวันเสาร์อาทิตย์ก็ไม่มีท่าทีว่าจะกลับ

ทางเฟิงถิงเซินก็ไม่ได้บอกว่าจะมารับเธอ

ช่วงก่อนหน้านี้หรงฉือได้ส่งงานวิจัยไปยังวารสารระดับนานาชาติอีกหนึ่งฉบับ งานวิจัยผ่านการพิจารณาอย่างง่ายดาย อีกทั้งยังเผยแพร่อย่างเป็นทางการในเช้าวันอาทิตย์

แต่หรงฉือไม่ได้รอ คืนวันเสาร์ก็นอนแต่หัวค่ำแล้ว

เมื่อเธอตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น ตอนที่เปิดโทรศัพท์ ในโทรศัพท์ก็เต็มไปด้วยข้อความกับสายที่ไม่ได้รับเด้งขึ้นมานับไม่ถ้วน

หรงฉือดูแวบหนึ่ง แล้วโทรกลับไปหาอวี้มั่วซวินก่อนเป็นคนแรก

ทางอวี้มั่วซวินไม่นานก็รับสาย “ตื่นแล้วเหรอ?”

“อืม”

“คงรู้ว่าทำไมผมถึงโทรศัพท์หาคุณใช่ไหม?” อวี้มั่วซวินหัวเราะ “หลังจากงานวิจัยที่คุณเพิ่งตีพิมพ์เผยแพร่ได้ไม่นาน ก็เกิดกระแสฮือฮาอีกครั้งตามคาด ยินดีด้วยนะ”

“ขอบคุณ”

อวี้มั่วซวินเป็นฝ่ายดีใจแทนหรงฉือ แถมยังพูดแสดงความยินดีกับเธออีก

พวกเขาคุยกันไม่มาก ไม่นานก็วางสายไป

หรงฉือดูสายที่ไม่ได้รับกับข้อความของคนอื่น ๆ ในโทรศัพท์ แล้วตอบกลับพวกเขาทีละคน

พอเห็นการตอบกลับจากเธอ เฮ่อฉางปั่ว กู้เหยียน จี้ชิงเยว่ ศาสตราจารย์หลิวและคนอื่น ๆ ต่างก็โทรกลับมาหาเธอ เพื่อพูดแสดงความยินดีกับเธอด้วยตัวเอง

หรงฉือพูดขอบคุณทีละคน

หลังจากนั้น ก็มีนักข่าวจากสื่อกระแสหลักติดต่อหาหรงฉืออีกครั้ง และคุยกับหรงฉือนานมาก อยากจะนัดเวลาสัมภาษณ์เธอ

พอหรงฉือยุ่งเสร็จ ก็ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว

เฟิงจิ่งซินตื่นเช้ากว่าหรงฉือ เมื่อเห็นหรงฉือตื่นมาก็ยุ่งไม่หยุด เธอก็ไม่ได้รบกวน

ช่วงหลายวันมานี้เธออยู่บ้านตระกูลหรง แต่เฟิงถิงเซินโทรหาเธอทุกวัน ตอนนี้ก็ไม่เว้น

เธอพูดกับเฟิงถิงเซินว่า “มีคนโทรหาคุณแม่เยอะมาก คุณแม่ยุ่งมากเลยค่ะ”