บทที่ 1120 ความลับของตัวอย่างที่ถูกทำลาย

ความจริงปรากฏและแอเรียนก็มีจุดยืนที่แน่วแน่ “คุณเยลแมน ฉันไม่รู้ว่าคุณจะยอมเรื่องนี้ได้ไหม แต่ฉันยอมไม่ได้ พวกเขาอาจจะไม่ได้ตั้งใจเล่นงานฉัน แต่เห็นได้ชัดว่าพวกเขาตั้งใจเล่นงานเด็กฝึกงาน เด็กฝึกงานไม่มีสิทธิ์อะไรบ้างเหรอ? พวกเขาก็เป็นส่วนหนึ่งของบริษัทไม่ใช่เหรอ? มันสนุกขนาดนั้นเลยเหรอที่จะเล่นตลกร้าย ๆ แบบนี้? นี่มันเป็นเรื่องผิดศีลธรรมเลยนะคะ ถ้าหากพวกเรากู้ชุดตัวอย่างได้ไม่ทันเวลาล่ะ? ลูกค้าก็จะผิดหวังในตัวเราและมันก็จะส่งผลต่อการร่วมงานของเรา ฉันขอแนะนำให้คุณไล่ทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องนี้ออก ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปฉันจะเป็นคนสอนงานโรบินเอง ห้ามไม่ให้ใครใช้เธออีก”

“ได้ครับ ๆ” คุณเยลแมนพยักหน้าอย่างกระตือรือร้น “ผมจะไล่พวกเธอออกทันที และตั้งแต่นี้เป็นต้นไปโรบินก็จะทำงานให้คุณ ผลงานของเธอตั้งแต่ที่เข้ามาฝึกงานไม่ค่อยดีนักและเธอยังไม่ประสบความสำเร็จอะไรสักอย่างเลยจนผมตั้งใจว่าจะให้เธอไปหางานที่อื่นทำ แต่ในเมื่อคุณต้องการอย่างนั้นเธอก็ไม่ต้องไปไหนแล้ว ผมจะได้หมดห่วงไปเรื่องหนึ่ง”

แอเรียนตอบอย่างไม่เห็นด้วย “แน่นอนว่าเธอจะต้องไม่มีผลงานใด ๆ ในเมื่อสิ่งเดียวที่เธอทำตั้งแต่เข้ามาฝึกงานคือการสั่งอาหาร ซื้ออาหาร ซื้อกาแฟ เปลี่ยนน้ำหมึกเครื่องปริ้น เปลี่ยนถังน้ำดื่ม จะให้เธอเรียนรู้อะไรจากสิ่งเหล่านั้น? ฉันมีธุระแค่นี้ ขอตัวกลับไปทำงานก่อนนะคะ”

“พี่แอเรียน” โรบินกระซิบเรียกเธอเบา ๆ เมื่อตอนที่เธอกลับไปที่โต๊ะ “คุณเยลแมนว่ายังไงบ้างคะ? พี่รู้หรือยังว่าใครเป็นคนทำ?”

แอเรียนพยักหน้า “รู้แล้ว พวกเขาจะถูกไล่ออก ตอนแรกฉันไม่คิดจะเอาเรื่องใครเพราะไม่เห็นความจำเป็น แต่ตอนนี้ฉันเห็นแล้วว่าบางคนแค่ชอบฉวยโอกาส ฉันเลยต้องสะสางสักหน่อย”

ไม่นานหลังจากนั้นคุณเยลแมนก็เชิญกลุ่มตัวดีเข้าไปในห้องทำงานของเขา พวกหล่อนออกมาอีกทีด้วยสีหน้าที่ซีดและลงมือเก็บของก่อนที่จะจากไป