ตอนที่ 1736
บทที่ 1736
17 กันยายน 2569
ข้าคือเซียวจื่อเหิงที่เกือบจะถูกพี่สามแย่งชื่อไป เป็นองค์หญิงน้อยที่เสด็จพ่อตั้งตารอคอยมานาน
หลังจากที่ข้าเกิดมา ก็ได้รับความโปรดปรานอย่างมาก
เสด็จพ่อยังทรงโปรดให้สร้างตำหนักมุกหลังหนึ่งสำหรับข้าโดยเฉพาะ
ภายในตำหนักมีไข่มุกและสมบัติล้ำค่าต่าง ๆ นานา ซึ่งสื่อความหมายว่าข้าคือไข่มุกล้ำค่าในมือของเสด็จพ่อ
แม้ว่าเสด็จพ่อจะดีกับข้าที่สุดในใต้หล้า แต่คนที่ข้ารักที่สุดกลับเป็นเสด็จแม่
ตอนที่เสด็จแม่ทรงอุ้มท้องข้า ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมาก
หมอหลวงพากันเกลี้ยกล่อมให้นางละทิ้งข้า แม้แต่เสด็จพ่อก็ไม่ต้องการข้า แต่เป็นเสด็จแม่ที่ยืนกรานจะให้กำเนิดข้า
ดังนั้นหากเสด็จแม่ทรงบอกให้ทำสิ่งใด ข้าจะไม่ทำสิ่งที่ตรงกันข้ามเด็ดขาด
ข้าอาจทำให้ผู้อื่นเสียใจหรือโมโหได้ แต่มีเพียงเสด็จแม่ที่ไม่สามารถทำร้ายจิตใจได้
พอเสด็จพ่อได้ยินคำพูดนี้ ทรงเสียพระทัยในทันที
แน่นอนว่า ข้าก็รักเสด็จพ่ออย่างมากเช่นกัน
เพียงแต่ เสด็จพ่อมักจะคิดว่าตนเองทำสิ่งดี ๆ ให้ข้าเสมอ แต่ของบางอย่าง ก็หาใช่ว่าข้าจะพึงพอใจ
อย่างเช่นตำหนักมุกนั่น
กลับเป็นพี่สามที่ชื่นชอบ และมักจะมาหาข้าที่นี่เพื่อ “ยืม” เครื่องประดับอยู่เสมอ
พูดถึงพี่สาม เขาเหมือนองค์หญิงน้อยมากกว่าข้าเสียอีก
ได้ยินพี่รองพูดว่า พี่สามเกือบจะแย่งชื่อของข้าไปแล้ว
ทว่า ข้าก็ชอบชื่อของพี่สามจริง ๆ
เซียวอู๋หมิง!
ฟังดูน่าเกรงขามอย่างมาก!
ดังนั้นภายหลังตอนที่ข้าออกท่องยุทธภพ จึงใช้ชื่อของพี่สาม และก็สร้างปัญหาให้เขาไม่น้อยเลย
แน่นอนว่านั่นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นภายหลัง
พี่สามต้องการชื่อของข้า ข้าก็ต้องการชื่อของเขาเช่นกัน
พอข้าโตขึ้น ก็ยังเคยเสนอว่า อยากจะเปลี่ยนชื่อกับพี่สามจริง ๆ
แต่พี่สามที่น่ารังเกียจ ตอนนั้นทำอย่างไรก็ไม่ยอม
เขายังโน้มน้าวข้า: “เซียวจื่อเหิง เจ้าเป็นองค์หญิง องค์หญิงไม่ควรชื่อว่า ‘อู๋หมิง’”
พี่รองหัวเราะลั่น
“ข้าว่าไม่เห็นเป็นไร! ขอเพียงน้องสาวของพวกเรายินดี อย่าว่าแต่ชื่อ ‘อู๋หมิง’ เลย ต่อให้ชื่อ ‘ต้าลี่[1]’ หรือ ‘หนิวหนิว[2]’ ก็ได้ทั้งนั้น!”
ในตอนนั้นข้าอายุแค่ห้าขวบ วินาทีนั้นข้านับถือพี่รองอย่างมาก
ต้าลี่! หนิวหนิว!
ฮ่า! ฟังไพเราะกว่าเซียวจื่อเหิงเสียอีก!
ข้าวิ่งไปบอกเสด็จพ่อ บนพระพักตร์ของเสด็จพ่อเผยรอยยิ้มของบิดาที่มีเมตตาต่อข้า แต่พอหันหลังก็เรียกพี่รองมาหาทันที
ต่อมาได้ยินว่า วันนั้นพี่รองถูกตีจนส่งเสียงร้องเหมือนหมู